December, de maand waarin het steeds donkerder wordt en we tegelijkertijd zo verlangen naar het licht. De maand van Sinterklaas-stress voor wie kleine kinderen heeft, kerst-stress en Oud & Nieuw stress. Met wie gaan we het vieren? Waar komen we samen? Wie maakt wat? Wat doen we aan? We worden doodgegooid met kerstliedjes op de radio en reclamecampagnes in bladen en op televisie. Je zou er bijna voor vluchten of in winterslaap gaan.
Voor mij was het vorig jaar een onvergetelijke kerst – we vierden het half november. Onze zoon zou voor een aantal maanden naar het buitenland vertrekken en voor hij ging, wilden we samen ons kerstdiner houden. Zo bijzonder hoe een andere timing ook alle kerst-stress voorkomt. In alle rust kerstboodschappen doen, geen enkele hectiek. Oké, ook geen kerstboom, maar wel heel veel kaarsen en een houtvuur. Het was onvergetelijk.
Hoe vier je kerst als je iemand bent verloren?
Wanneer je korter of langer geleden iemand bent verloren is december helemaal niet zo’n fijne maand. Waar anderen samenzijn sta jij er alleen voor. Misschien word je wel door vrienden of familie uitgenodigd, maar twijfel je om te gaan. Je wilt de feestvreugde van anderen niet bederven. Je weet dat je je van binnen niet feestelijk zult voelen en je hebt geen zin om de schijn op te houden. Misschien is het wel fijner alleen op de bank, een film kijken, een boek lezen of je lievelingsmuziek luisteren.
Met de feestdagen in de rouw
Net zomin als er een stappenplan bestaat om te rouwen, is er een eensluidend advies over wat je het beste kunt doen met de feestdagen als je in rouw bent. Het allerbelangrijkste is dat je voelt wat jij nodig hebt en dat je daar ruimte aan geeft, ook al druist het misschien in tegen de verwachtingen van anderen.
Dood van een geliefde is een aardverschuiving
Niets is meer vanzelfsprekend, je wereld staat op zijn kop. Je leven is nooit meer zoals het was, jij wordt ook nooit meer je oude jij. Je hebt al je energie nodig om te rouwen en jezelf als het ware opnieuw uit te vinden. Kerst is misschien wel het toppunt van gemis.
Juist nu het glas heffen
Hoe zou het zijn om juist met kerst te denken aan de doden en hun namen te noemen? Als je wel samen met vrienden en familie eet het glas te heffen en te zeggen: “we drinken nu op mijn man/vrouw/kind?” De kans is groot dat er tranen zullen vloeien en dat is oké. De stilte over de dood doorbreken is moeilijk en door het toch te doen, geef je jezelf en je dierbare een plek.
De sterfdag van mijn mama
Ook ik heb jarenlang moeite gehad met het vieren van Kerstmis, omdat eerste kerstdag de sterfdag is van mijn mama. Ik schreef er vier jaar geleden dit blog over: Doodgaan met kerst, dat doe je niet. Elk jaar met Kerstmis dek ik de tafel met een prachtig door haar gemaakt tafelkleed, vol met kleurrijke geborduurde bloemen.
Kan ik iets voor je doen?
Als ik iets voor jou kan betekenen in deze periode waarin je rouw zo rauw kan zijn, dan doe ik dat graag. Een luisterend oor, een wandeling, een gesprek live of online… laat het me weten. Stuur een mail naar susan@susanvanderbeek.nl en ik neem contact met je op.
Mooier dan De Dijk kan ik het niet zeggen of zingen, luister maar:
Eén reactie
Ik kan mij voorstellen dat feestdagen of verjaardagen erg lastig zijn wanneer je iemand bent verloren. Steun is dan extra welkom denk ik. Je omringen met mensen die steun bieden kan de pijn verzachten.