Druk vanaf half december echt op het rempedaal 

Elke voetstap hoor ik een krakend geluid onder mijn voeten. Waar het wit en stil is, mijn adem wolkjes creëert en ik de miljoenen unieke sneeuwkristallen bewonder, komen mijn hoofd en denken tot rust. De zon laag, net boven de bomen die buigen onder het witte gewicht. Hier en daar sporen van een haas, vosje of eekhoorntje in een grijze winterjas, op zoek naar zijn zomerse voorraden. Er is niemand te zien. De natuur baadt in de alles overheersende stilte en rust.

Het is hartje winter, maar mijn hart is warm. Het harmonieuze witte landschap helpt mij om rustig, zelfs traag te lopen en te mijmeren, nieuwsgierig om me heen te kijken en even te stoppen. Het gekraak van de sneeuw verstilt. Ik luister: ergens een opvliegende vogel, wind in de hoge bomen. En verder… niets.

Winterslaap
In de winter slapen veel wezens in holletjes; warmpjes erbij en de buikjes vol voedsel. Ze hebben een ingenieus mechanisme dat hun fysiologie afstemt op de periode van donker, kou en geen voedsel. Een maandenlange periode van rust en verzamelen van krachten voor het nieuwe seizoen. Pas in het prille voorjaar kruipen ze weer tevoorschijn met misschien nog wat slaap in hun ogen, hun bewegingen nog wat zoekend en aftastend komen ze weer in beweging. Ook de bomen, planten en struiken rusten in de wintermaanden. Ze overleven de kou en groeien in alle tinten groen pas in de lente weer verder. Wat doen wij, mensen?

Wij zijn gesloten
De meesten razen heel de winter door, alles moet nog nét voor de 31e af. Deze maand is het drukste van het jaar. We kopen onze kasten vol, maken nog net die laatste borrel- of businessafspraak. Consumeren onze zorgpolissen leeg waar nog ruimte resteert, ee shoppen alvast door naar een andere maatschappij. In december is er nog net tijd om de laatste doelen en targets te halen… om vervolgens uitgeput aan het kerstdiner te schuiven voor gezelligheid – terwijl je misschien veel liever een deken over je heen wilt schuiven en heel even niemand wilt zien of horen. Alleen cocoonen, je verstoppen van de wereld, even niets hoeven. De luikjes even dicht, het bordje ‘gesloten’ aan je deur.

Laat je niet verleiden tot iets nieuws
Ondertussen voel je wel degelijk de lage energie, terwijl de hoge (prestatie)druk op je schouders aan je spieren knaagt. Je voelt in je hele systeem het effect van de kou en het donkere, de korte dagen. Waar je eerder behoefte aan hebt, is om binnen bij de kaarsen, open haard of kachel aan te schuiven. Of juist naar buiten te gaan en een frissen neus te halen in de lichte uren van de dag. 

Als je eerlijk bent en naar je eigen natuur luistert, kun je wellicht de behoefte opsporen om te vertragen en te verstillen, om naar binnen te keren. Terugblikken en stilstaan, het jaar evalueren als dat bij je past, zonder alvast die plannen voor januari te maken (laat staan een heel jaarplan).

December is in de natuur ook géén geschikt moment om iets nieuws te beginnen of met plannen bezig te zijn. Het is eerder de tijd om te parkeren en te bepalen wat mee mag naar volgend jaar – en wat niet.

De komende weken gaat het om verminderen van vaart, afsluiten, afronden en tot stilstand komen. In je holletje warmpjes en in rust te overwinteren. 

Vaart verminderen en schrappen
Wat die stilstand je biedt, voel je zelf wel (als je je eraan toe kunt geven). Het vraagt wat vaardigheid en bewust sturen voor wat nodig en helpend is.

Vanaf half december bewust terugschakelen,
actief of het rempedaal drukken,
geen nieuwe afspraken meer maken dit jaar
en liefst nog drie bestaande verplichtingen schrappen. 

Ga naar buiten, de natuur in
Wat ook helpt, is tijd voor jezelf blokken in de lichte uren van de dag. Tussen 9-16 uur lukt het zeker om naar buiten te gaan. Muts op, wanten aan, je kraag omhoog en hup, op pad. Eenmaal aan de wandel merk je misschien dat je aan het rennen bent. Realiseer je dat dat niet nodig is, je hoeft nergens op tijd te komen.

Laat die oortjes ook lekker thuis,
de podcast en Instagram kunnen wel even zonder jou.

Vertraag je tempo, laat het asfalt achter je en koers naar het groen. Luister naar je voetstappen, kijk echt om je heen. Hoe ziet de winterse natuur bij jou in de buurt eruit? Wat merk je allemaal op? Sta even stil en adem diep in… en uit. Laat je schouders zakken, leg die rugzak van alle taken even neer. Ruik de resten van de herfst en het verval, speur de koude lucht in je neusgaten. Hoor de wind. Dit is quality-time met jezelf.

Ruimte voor wat jij nodig hebt
De Vierdelige Finse Wandelserie neemt je wekelijks mee naar buiten, op je eigen paden en uit je hoofd. Je wordt gevraagd om te voelen waar jij behoefte aan hebt, je route en inspanning te kiezen op basis van je reserves. Je krijgt de kans om in de natuur een nieuw perspectief te laten ontstaan. Er is ook ruimte voor dankbaarheid. De vier wandelingen in natuur naar keuze helpen om op adem te komen en je veerkracht te herstellen in de komende winterperiode. Zodat je vanaf halverwege januari weer ontwaakt en tot plannen komt, nieuwe impulsen ervaart, het nieuwe licht verwelkomt – als herboren het voorjaar tegemoet.

Ben je nieuwsgierig naar de Vierdelige Wandelserie voor meer veerkracht uit de natuur? Vraag de wandelserie hier gratis aan – en gun jezelf buitentijd.