Bruin in het Rijksmuseum

Het Rijksmuseum in Amsterdam is 137 jaar oud. Het werd geopend in 1885 en is een van de 16 Nederlandse Rijksmusea. In het museum vinden we 800 jaar Nederlandse geschiedenis van het jaar 1200 tot nu. Het is een druk bezocht museum met bezoekers vanuit de hele wereld. Op dit moment zijn ze bezig met de voorbereidingen voor de grote tentoonstelling over Vermeer.

Titel van dit blog
Maar wat doet het woordje bruin in de titel van dit blog? Heel simpel: mijn nieuwe museumjaarkaart lag in de bus, dus ik kan weer een heel jaar genieten van heel veel musea in Nederland. Dat verklaart nog niet het woordje bruin. Ik leg het uit: In de life planner Kleuren van Geluk(t), van Anne-Lies Smal, is er elke maand een maandkleur die in de schijnwerpers staat. En voor de maand oktober is dat bruin. De kleur van eenvoud, traditie en lekker aards zijn. Van het gevoel van thuis en appeltaart in de oven.

Mijn opdracht aan mezelf
Je hoeft maar naar buiten te kijken om te zien hoe de natuur langzamerhand aan het veranderen is. De bladeren van de bomen verkleuren en zweven op een lichte bries naar beneden. Je ziet bordeauxrood, oranje, geel en veel bruin. Een prachtig gezicht. Maar wat nou als ik eens op zoek ga naar de kleur bruin in een museum? Wat ga ik dan zien? Wat ga ik ontdekken en wat ervaar ik daar bij? Dat leek me wel een goed plan, dus een paar dagen geleden reserveerde ik een tijdslot en ging op weg.

Meubels in de boenwas zetten
Ik loop de zaal binnen met meubels, schilderijen en gebruiksvoorwerpen uit de periode 1600 tot 1700. veel bruin, heel veel bruin. Maar in tegenstelling tot de betekenis van de kleur die ik aangaf, zien de meubels er niet bepaald eenvoudig uit. De meubels zijn rijk gedecoreerd alsof ze in huizen van vermogende mensen hebben gestaan.

Ik moet direct denken aan de meubels bij ons thuis vroeger. Die waren niet zo rijk versierd, maar wel met allerlei uitgesneden versieringen. Elke vrijdag als ik uit school kwam, moest ik ze in de boenwas zetten en daarna uitwrijven totdat ze glommen. Dat is dan ook de enige overeenkomst met deze meubels, want je kunt je er bijna in spiegelen. Zelfs het kinderbedje dat er staat is rijk versierd. Ik blijf nog een tijdje kijken en ga dan weer verder naar een volgend gedeelte.

Zou ze jarig zijn?
Ook hier zie ik dezelfde soort meubels. Dan ineens valt mijn oog op een schilderij met een huiselijk tafereel. Er staan behoorlijk veel personen op van jong tot oud en er gebeurt van alles; kinderen die spelen, iemand die verdriet heeft, maar er wordt ook gelachen. Er zijn heel veel tinten bruin gebruikt en ik sta er geboeid naar te kijken. Het lijkt alsof ik in het tafereel word gezogen en er zelf in een hoekje sta te kijken wat zich daar allemaal afspeelt. Niks geen luxe of rijkdom, maar eenvoud en huislijkheid. De bruine kleuren zijn schitterend, van donker naar licht. Het meisje op de voorgrond heeft zelfs een gouden jurkje aan. Zou ze jarig zijn, zou dit haar verjaardagsfeestje zijn? Ik droom een beetje weg totdat iemand mij aanstoot en vraagt of hij een foto mag maken van het schilderij. Ik doe een stap opzij en kijk nu vanaf een afstand naar dit bijzondere tafereel. Ja, dit schilderij geeft de betekenis van de kleur bruin heel goed weer. Bijzonder om te ontdekken.

Een rijke ervaring
Op deze manier heb ik nog nooit naar kunst gekeken en ik voel dat ik dit vaker ga doen. Er komen nog genoeg maandkleuren aan en musea zijn er ook voldoende. Wat een rijke ervaring.

Over de auteur:

Foto van Willy Prins

Willy Prins

Kinderboekenschrijfster, storyteller, gepensioneerd basisschoolleerkracht, vrijwilligerswerker

Ik schrijf korte verhalen met een glimlach en/of om over na te denken. Als ik ga wandelen, houd ik ogen en oren open en de onderwerpen komen naar mij toe. Evenals tijdens mijn vrijwilligerswerk op de Spoedeisende Hulp en in de botanische tuin.

Al haar blogs

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wekelijkse nieuwsbrief

Schrijf je hier in om wekelijks de nieuwste blogs te ontvangen.