Vandaag ben ik even op Schiphol, omdat ik Zwitsers geld nodig heb en dat haal ik meestal op het vliegveld. Het is dichtbij huis en altijd leuk om er even rond te kijken. Natuurlijk heb ik gehoord over de lange wachtrijen en de enorme drukte, maar ik hoef niet in de vertrekhal te zijn. Toch besluit ik om even wat te gaan drinken en te kijken naar de mensen die voorbij komen.
Mensen kijken
Op het terras van een van de horecagelegenheden bestel ik een cappuccino en ik pak meteen mijn notitieboekje erbij omdat er vast wel weer het een en ander te zien is waarover ik wat kan schrijven. Ik zit vlakbij een aankomsthal waar het behoorlijk druk is met wachtende mensen. Zonder dat zij het in de gaten hebben, tenminste daar ga ik vanuit, kan ik hun gezichten zien. En dat alleen al is het waard om naar te kijken.
Dan gaan de deuren open
De mensen die daar staan hebben van alles bij zich: bloemen, ballonnen, spandoeken en anderen helemaal niets. De gezichten turen gespannen naar de nog dichte schuifdeuren. Ze kijken op hun horloges of op het bord met de aankomsttijden van de verschillende vliegtuigen. Dan gaan de deuren open en reizigers komen de hal binnen. Volgepakt met bagage en gespannen kijkend of ze familie of vrienden zien. Bij sommigen breekt een glimlach door. Anderen zien kennelijk geen bekenden en lopen min of meer teleurgesteld verder. De deuren gaan weer dicht en bij sommige wachtenden zie je de vraag in hun ogen: waar blijven ze nou, de parkeermeter telt door.
Waar zijn de koffers gebleven?
Omhelzingen, tranen van blijdschap: het komt allemaal voorbij. Bijzonder is ook dat mensen op dat moment blijven staan en zich niet bewust zijn van de drukte om hen heen en eigenlijk in de weg staan. Maar na korte tijd lopen ze toch door. Volle bagagekarren, enkele rolkoffertjes, maar ook mensen zonder bagage. Waar zou dat zijn, vraag ik me af. Hadden ze niks bij zich of waren de koffers niet meegekomen? De afgelopen maanden zijn door de drukte heel veel koffers niet meegekomen of ze belanden ‘ergens’ op Schiphol. Ik zie dan ook een paar boze gezichten van mensen die aan hun familie of vrienden vertellen dat de bagage is achtergebleven op het vliegveld van vertrek. Iemand hoor ik zeggen dat hij een gps-tracker in zijn koffer heeft gedaan. Dan kun je via een app precies zien waar je koffer is. Zeker handig nu het zo’n chaos is op de vliegvelden. Want het is niet alleen in Nederland zo, maar in heel Europa.
Hebben ze meegedaan aan een expeditie?
Ik besluit om een stuk verder op een ander terras te gaan zitten. De eerste drukte van de aankomst is voorbij en nu gaan ze naar huis of hotel, als het toeristen zijn. Aan de kleding die mensen dragen kun je bijna raden waar ze zijn geweest. Korte broeken, vrolijk gekleurde shirtjes en slippers of sandalen. Maar ik zie ook een paar mensen met een dik jack aan. Dat is toch vreemd omdat het buiten 25 graden is. Zouden ze naar de poolcirkel zijn geweest of naar Antarctica? Misschien hebben ze meegedaan aan een expeditie. Die was er toch afgelopen periode? Ze gingen de klimaatverandering toch onderzoeken? Maar op die vraag krijg ik geen antwoord want ze lopen snel door.
Familiebezoek?
Verderop een gezin met heel veel koffers op de bagagekar. Bovenop die koffers ligt een kleuter te slapen. Hij valt er bijna af, maar heeft niets in de gaten. Ze hebben erg veel bagage bij zich en er loopt een grote groep mensen omheen. Zouden ze op familiebezoek komen? Misschien wonen ze wel aan de andere kant van de wereld en komen ze hier op vakantie.
Je hoeft alleen maar te kijken en te luisteren
Ook zie ik een groepje lachende jongelui. Ze hebben alleen een rugzak bij zich. Backpackers? Of hebben ze hun vakantie besteed aan vrijwilligerswerk? Het kan allemaal. Als je daar zo zit te kijken kun je je van alles voorstellen over de reizigers. Je hoeft alleen maar te kijken en te luisteren. Dan kom je heel wat te weten over vakantiebestemmingen, de onvrede over vertragingen en de blijdschap om weer terug te zijn. Het is voor hen te hopen dat ze niet de volgende dag weer naar het werk moeten want dan is alles wel heel plotseling voorbij.
