Ze is pas vier jaar en we zitten samen bij haar thuis aan de keukentafel, ze is wat stil en verlegen. Ik vertel wat over mezelf en maak een grapje om het ijs te breken. Ze ontspant tijdens ons geklets en al snel laat ze mij haar kamer zien en vertelt me de namen van al haar knuffels. Even later vraag ik haar om een tekening te maken van haar gezin.
In sessies met kinderen maak ik regelmatig gebruik van tekenen, het helpt kinderen om de soms complexe materie te verbeelden of gevoelens veilig te ontladen. De veelzeggende eenvoud van kindertekeningen vind ik soms indrukwekkend, zoals bij deze kleuter.
Niks bijzonders
Haar vader en moeder zijn bezorgd, ze zit niet lekker in haar vel, ze is regelmatig boos en dan weer angstig. Op mijn vragen of er dingen spelen binnen of buiten het gezin, komen naast het feit dat ze net op school is begonnen niks bijzonders naar voren. Op school heeft ze het naar haar zin en de juf omschrijft haar als een lief en sociaal kind dat graag haar best doet.
Hartjes over de regenboog
Ze is klaar met tekenen en we bekijken samen haar tekening. Ik zie twee grote mensen, een hond, een klein mens en tussen de grote mensen in hangt een enorme regenboog. Er gaan hartjes van het ene grote mens over de regenboog heen, naar de ander. Zo op het eerste oog een lief tafereel. Ik vraag haar te vertellen wat ze heeft getekend.
Doet papa ook iets?
Ze vertelt dat papa links van de regenboog staat en rechts staat mama. Naast mama heeft ze zichzelf en de hond getekend. Mama stuurt hartjes naar papa. “En doet papa ook iets?” vraag ik. Ze wijst naar de linkerhand van papa, hij houdt wat vast. Papa heeft een schepje in zijn hand en gooit zand naar mama, zegt ze.
Moeder schiet vol
In het oudergesprek dat volgt, leg ik de tekening van hun dochtertje op tafel en vertel wat ze heeft getekend en welke woorden zij aan haar getekende beelden heeft gegeven. De spanning die in de onderstroom voelbaar was bij het intakegesprek wordt nu zichtbaar, moeder schiet vol en vader is duidelijk geraakt. Er zijn al een tijdje ruzies, vader heeft veel stress van zijn werk, heeft moeite met het aangeven van zijn grenzen en reageert het thuis af. Moeder is vooral bezig de harmonie te bewaren, maar hun huwelijk begeeft zich al langere tijd op glad ijs. Ze hadden niet gedacht dat hun dochter zoveel had meegekregen, aangezien ze allebei hun best doen om het in haar nabijheid te verbloemen.
Kinderen pikken veel meer op dan wij denken
Een veel gehoorde veronderstelling is dat ouders of andere grote mensen denken dat een jong kind er niks of weinig van meekrijgt als er gedonder in de tent is. Veel kinderen houden zich op zulke momenten in, zijn stiller, extra vrolijk of gaan juist bliksem afleiden door moeilijk gedrag te vertonen. Kinderen, hoe klein ook, pikken veel meer op dan wij vaak denken. De mate van impact is afhankelijk van vele factoren, maar de relatie met onszelf, onze partner, familie, voorouders en de wereld om ons heen is vele malen groter en dieper dan we ons kunnen bedenken.
De kunst van het ouderschap, ontdekken we vaak pas gaandeweg. Een goede relatie met jezelf is een gezonde voedingsbodem voor de ontwikkeling van je kind(eren). Hoe meer je als ouder functioneert vanuit authenticiteit, hoe meer je kinderen vrij zijn om te zijn wie ze zijn.
Als er meer aan de hand is
Er zijn altijd momenten dat het minder gaat, de ups en downs van het leven horen erbij. Maar je weet het ook als er meer aan de hand is, dat kan iets kleins en subtiels zijn, of duidelijk aanwijsbaar. Je herkent het omdat het niet weggaat. Dat kan iets in je relatie zijn of iets van jou alleen, een gevoel in je lichaam, je manier van reageren of het gedrag van je kind dat je triggert. Wat het ook is, als het terug blijft komen is het nu tijd om te luisteren en er iets mee te doen. Zeker als het gaat om de relatie met je kinderen, jezelf of je partner. Neem de stap en herschep de relatie met jezelf, je partner of je kind(eren) en maak ene afspraak via www.debeeldhouwster.nl.
