Ja zeggen terwijl je nee voelt …. doe jij dat ook vaak? Dan is het de hoogste tijd om eens even écht aan jezelf te denken en tijd voor jezelf te nemen. Een vorm van zelfzorg die blijkbaar noodzakelijk is. Want hoe zou het zijn als jouw ja en jouw nee vanaf nu kloppen en overeen komen met wat je werkelijk voelt?
Herken jij jezelf hierin:
- Je voelt je onzeker
- Je durft niet (altijd) te kiezen voor jezelf
- Je wilt steeds aan de verwachtingen voldoen
- Je bent bang voor verlies en/of afwijzing
- Je mist verbinding met anderen, je verbindt zelf ook moeizamer dan je wilt
- Je komt niet (altijd) of te weinig op voor jezelf
- Je bent je eigen grootste criticus
- Je ervaart meer of minder faalangst
- Je reageert je emoties en frustraties af op de ander
- Je kunt moeilijk tegen kritiek
- Je voelt je snel aangevallen
- Je ervaart (grote) gevoelens van eenzaamheid die maar blijven, wat je er ook aan doet
- Je voelt je (vaak) machteloos
- Je weet niet (goed) wat je moet doen op voor jou moeilijke momenten
- Je ervaart op voor jou moeilijke momenten gevoelens van paniek
Wanneer je meerdere punten hiervan herkent, dan is jouw zelfliefde niet optimaal. Jouw zelfzorg mag dan een innerlijke vorm gaan krijgen, hij mag gaan bestaan uit het leren en bereiken van deze punten.
Innerlijke zelfzorg is zelfliefde
Hoe zou het zijn als je alleen díe ballen hooghoudt die van jou zijn? Hoe zou het zijn als je veel eerder rust neemt en niet pas als het water je te hoog aan de lippen staat? Hoe zou het zijn als je opkomt voor jezelf in plaats van jezelf terug te trekken? Dat is pas echte zelfliefde én tegelijkertijd de juiste zelfzorg. Ik noem dat innerlijke zelfzorg. Innerlijke zelfzorg is zelfliefde. Dit maakt dat uiterlijke zelfzorg – zoals massages, yoga of andere vormen van rust – een toevoeging zijn in plaats van noodzaak, een soort broodnodige revalidatie. Ik geef je zes tips om bij werkelijke liefde voor jezelf uit te komen.
Tip 1: onderzoek
Onderzoek waar jij gestopt bent met van jezelf te houden. Dit gaat over je kindertijd, wat weet je daarvan? Wat maakte dat jouw zelfliefde stopte? Welke ervaring?
Tip 2: innerlijk kindwerk
Wanneer je dit weet, is het nodig om innerlijk kindwerk te doen. Heel je innerlijke kind, alles wat jullie ervaren hebben. Jezelf helen is jezelf liefhebben. Deze oefening helpt hierbij.
Tip 3: stoppen met angst voor verlies
Angst voor verlies zit zelfliefde het meeste in de weg. Hoe minder bang je bent voor verlies, hoe beter jij alleen en met jezelf kunt zijn en hoe groter je zelfliefde. Angst voor verlies ontstaat in de vroegste kindertijd, niet alleen door letterlijk iemand te verliezen als je opgroeit, maar juist door een traumatische geboorte of bijvoorbeeld het zijn van een alleen geboren tweeling. Dan is het beseffen dat jij alles aankunt, dat je ‘genoeg bent’, dat jij altijd aanwezig bent in jouw eigen ruimte voor jezelf en jouw kleine ik, van groot belang. Van daaruit kun je ook gaan stoppen met aanpassen.
Tip 4: wees je grootste fan
Let eens op hoe je praat tegen jezelf. Hoe ga je om met jezelf? Wees je bewust van de toon naar jezelf, wat verwacht je van jezelf? Draai het eens om, wees niet je grootste criticus, maar je grootste fan. Natuurlijk moet je wel eerlijk blijven naar jezelf, dan blijf je groeien, maar continu kritiek is niet opbouwend.
Tip 5: compassie voor jezelf
Onderzoek hoe je reageert op het krijgen van kritiek. Ga je verwijten, jezelf verdedigen? Om kritiek te kunnen aanvaarden heb je zelfliefde nodig. Hoe beter je in verbinding bent met jezelf, hoe meer je jezelf liefhebt. Hoe groter je zelfliefde, hoe minder het je raakt wanneer je kritiek krijgt. Je hoort dan enkel het opbouwende, de les. Compassie voor jezelf op momenten van kritiek is belangrijk. Weten waardoor het ontstond wat je deed (waarover je kritiek kreeg) maakt dat je begrijpt waarom je reageerde zoals je reageerde. En zeg daarbij eens wat vaker tegen jezelf: ‘als ik het anders had gekund, dan had ik dat wel gedaan’. Dat maakt de weg naar meer groei weer vrij.
Tip 6: onderzoek je geboorte
Machteloosheid, paniek en niet weten wat je moet doen op moeilijke momenten zet niet alleen jouw innerlijke criticus op scherp, maar het verlamt je of laat je vechten. Beiden gaan voorbij aan zelfliefde. Dit zijn vaak geboortestukken waarin je op moeilijke momenten terechtkomt en je lijf reageert exact vanuit de ervaring van toen, vandaar vaak ook de paniek die door je lijf gaat, de moeite met ademhalen die je dan ook kunt ervaren. Wanneer je weet hoe je geboren bent, kun je veel beter begrijpen wat er op momenten van paniek, machteloosheid en niet weten gebeurt. Het is wat jij hebt ervaren toen je vastzat in het geboortekanaal, klem zat en in ademnood raakte. Op dat moment ontwikkelde jij de overtuigingen die je in het hier en nu zo goed herkent; ‘het lukt me toch niet, laat maar, ik doe er niet toe, ik heb toch geen invloed’, of juist ‘ik moet vechten anders gaat het fout’. Hier stopte de zelfliefde al. Je geboorte helen is daarom ook essentieel wanneer je jouw zelfliefde wilt vergroten.
Stoppen met aanpassen begint met houden van jezelf
Uiteindelijk gaat het om stoppen met aanpassen, nee durven zeggen, je durven uiten, stoppen met de liefste willen zijn, stoppen met iets niet moeilijk mogen vinden, niet goed mogen doen. Wil je meer weten over hoe je stopt met aanpassen? Kom dan naar mijn theaterlezing ‘Stoppen met aanpassen begint met houden van jezelf’ en/of luister naar mijn podcast:
