5 Tips om werk en zorg te combineren

Als bijna elke ouder die ik begeleid mij vertelt hoe moeilijk het is om hun werk te combineren met de zorg voor hun zieke kind, huilt mijn hart. Ik herinner mij de stress, angst en paniek toen mijn kind een eetstoornis had; het kan jaren van intensieve zorg betekenen. Ik realiseer me hoe weinig er nog is veranderd in de afgelopen jaren.

Alleenstaande moeder
Tien jaar geleden speelde dit. Wachtlijsten waren er niet of nauwelijks. Ik schreef mijn dochter in en binnen de kortste keren had ze een behandelplek. Al snel bleek deze plek niet de juiste. Ook toen we een nieuwe kliniek vonden, hoefden we niet lang te wachten. In de tussentijd bezocht ik het Leontienhuis – waar ik nog veel meer leerde over eetstoornissen. Het was aan de ene kant fijn, maar ik werd er ook een beetje bang van. Ik kreeg onder andere te horen dat zij onder geen beding alleen gelaten kon worden, omdat er dan geen toezicht was op ‘eetstoornisgedrag’, wat dat dan ook mocht zijn. Het enige dat ik op dat moment dacht was: ‘hoe ga ik dat doen als alleenstaande moeder van drie kids en een bijna fulltime baan?’

Samen keken we wat er mogelijk was
Hulp vragen vond en vind ik lastig, maar nu had ik even geen idee hoe ik dit alleen kon regelen. Ik trok de stoute schoenen aan en vroeg een gesprek aan met mijn leidinggevende. Zij reageerde begripvol en samen keken we wat er mogelijk was. Ik had nog veel overuren staan en besloot om deze de komende periode op te nemen. Zo kon ik samen met mijn dochter ontbijten en ging ik pas naar mijn werk als zij op school was. Kortere werkdagen zorgden ervoor dat ik weer thuis was als zij thuiskwam. Opgelucht haalde ik adem.

Hoe dan?
De periode erna gebeurde er veel. Ze herstelde niet of nauwelijks en langzaam werden haar allerlei restricties opgelegd: niet meer op de fiets naar school, niet meer paardrijden, en op een gegeven moment zelfs niet meer naar school. Ik herinner me vooral het gevoel van paniek dat me toen overviel. Als alleen thuis zijn geen optie was, hoe moest dat dan? Mijn gedachten gingen met me op de loop: als ik fulltime voor haar ging zorgen, zou ik mijn baan verliezen, en daarmee ons fijne huis. We zouden op straat komen te staan en….

Hier riep ik mezelf tot de orde. ‘Corine, wat is er nu écht belangrijk?’ Uiteraard was het antwoord op deze vraag de gezondheid van mijn dochter. Maar hoe dan? Mijn overurensaldo had inmiddels de bodem bereikt en zij was nog niet beter. Integendeel, ik had het gevoel dat we nu pas in de startblokken stonden.

Een probleem minder
Met mijn doel voor ogen, een dochter die weer gezond zou zijn, bedacht ik een plan. Ik onderzocht mijn vaste lasten en liet op mijn werk een berekening maken van het inleveren van vier, zes of acht contracturen. Het werden er acht, ruim een jaar lang. Drie dagen in de week had mijn dochter een behandelplek waar ze zelfstandig naartoe reisde. Twee lieve vriendinnen zorgden ervoor dat zij op de andere dagen in het Leontienhuis terechtkwam. Zo kon ik het ritme van samen ontbijten vasthouden, dan naar mijn werk, om vervolgens eerder te stoppen om haar op te halen.

Enigszins ontlast
Voelde ik me ontlast? Een heel klein beetje, ik had vooral een probleem minder dankzij de hulp van mijn vriendinnen. Overigens bood een van deze vriendinnen ook nog aan om mijn huis wekelijks te poetsen, dát was fijn! Mijn dagen hadden een min of meer vast ritme: zorgen, werken, therapie en nog meer zorgen. Maar met het doel voor ogen bereikten we de eindstreep.

Mijn tips
Ik deel mijn belangrijkste tips om werk en zorgtaken te kunnen combineren: 

Tip 1: Hulp vragen
Doe het niet alleen! Ken je de uitdrukking “it takes a village to raise a child”? Dat is zo waar, en helemaal als je een kind hebt die veel extra zorg nodig heeft. Als je het samen met je partner niet redt of als je alleen bent, verzamel dan je moed en vraag dierbaren om hulp. De meeste mensen willen maar wat graag iets voor je doen. Informeer hen goed wat de zorg voor jouw kind inhoudt, dus ook over de aandoening of ziekte die jouw kind heeft.

Tip 2: Verblijfplek of oppas regelen
Onderzoek of er een plek is waar je kind kan verblijven als jij naar je werk bent. Een inloophuis, zoals het Leontienhuis voor ons was, is ideaal, maar ze zijn helaas schaars in Nederland. Wellicht is er een opa of oma, ander familielid, buurvrouw of vriendin die een dag(deel) voor je kind kan zorgen.

Tip 3: Openheid op je werk
Bespreek op je werk wat er thuis speelt en dat je zorgtaken wilt combineren met je werk. Onderzoek samen de mogelijkheden, flexibiliteit is heel belangrijk! Mijn ervaring is dat er veel tijd gaat zitten in therapie, óók voor jullie als ouders. Gezinstherapie is bijna altijd een onderdeel van de behandeling.

Tip 4: Choose your battles
Je kunt je energie maar één keer uitgeven. Laat boodschappen bezorgen en kijk of je een huishoudelijke hulp kunt permitteren, al is het tijdelijk. Dan kun je alle aandacht richten op de zorg voor je kind, naast je werk.

Tip 5: Zorg goed voor jezelf!
Niemand weet hoe lang jouw zorgtaken duren. Het is dus super belangrijk dat je het volhoudt. Een dag(deel) in de week voor jezelf is cruciaal.

Zit je met je handen in het haar? Ik denk graag met je mee, mail me gerust! corine@hetvitaliteit-atelier.nl.

Over de auteur:

Foto van Corine van der Plas

Corine van der Plas

Vitaliteitscoach en trainer

Met passie en plezier begeleid ik mensen naar een leven in balans. Ik ben een veelzijdig professional met een achtergrond in echoscopie, coaching en training. Als vitaliteitscoach help ik mensen bewuste keuzes te maken voor een gezonder en veerkrachtiger leven. Daarnaast ben ik werkzaam als trainer (in opleiding) bij het Leontienhuis en bij Stichting Kiem, waar ik ouders train en coach in het ondersteunen van hun kind met eetstoornissen. Empathie en verbinding vormen de basis van mijn aanpak.

Al haar blogs

Eén reactie

  1. Ik herken het zo Corine, toen onze jongste dochter – toen nog een peuter – ernstig ziek was.
    Gelukkig hadden we oma in de buurt zodat we nog enigszins het ritme van werken vast te houden.
    Maar het behandeltraject duurde 2 jaar en ook onze oudste van 7 had aandacht nodig.
    We hebben destijds met de werkgever afspraken kunnen maken. Maar het bleef schipperen.
    Na bijna een jaar in het traject onderweg te zijn, was er gelukkig weer overheidspotje gevuld om een PGB aan te vragen. Daarvan hebben we 14 uur per week kunnen inkopen bij de Kinderthuiszorg. Toen begon er meer rust te ontstaan.
    Hulp is absoluut onmisbaar met het combineren van zorg en werk (en jezelf niet verliezen)

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wekelijkse nieuwsbrief

Schrijf je hier in om wekelijks de nieuwste blogs te ontvangen.