Ze lacht vast mee vanaf haar wolkje

We komen hem tegen wanneer we de Sierra Nevada inrijden. Zijn groene Jaguar staat aan de kant van de weg met de klep omhoog met een grote gevarendriehoek. Die lijkt te waarschuwen, blijf ver van mij. Zoals altijd kijk ik toch even of we iets kunnen doen. Het lijkt er niet op, we rijden door naar onze prachtige plek. Na ons bezoek aan Granada lassen we even een rustpauze in.

Rond zes uur begeven we ons naar het terras waar inmiddels meerdere mensen zijn neergestreken. We begroeten ze vriendelijk in zo goed mogelijk Spaans. We krijgen weinig reactie. We nestelen ons op de stoelen in de schaduw met een koele witte wijn en een grote fles water. Mijn schrijfblok in de aanslag. 

Een bekende stem
Er blijken meerdere Nederlanders te zijn aangekomen. Ik hoor een bekende stem tegen zijn dochter zeggen dat hij zeer sacherijnig is. Ik wil niet luisteren, maar spits toch mijn oren. Ik observeer hem en weet meteen waar ik hem van ken. Hij speurt mensen op over de hele wereld. Hij verenigt ouders en kinderen waar mogelijk. Hij blijkt de bestuurder te zijn van de Jaguar. Zijn zoon en dochter die een broodje zitten te eten proberen hem nog wat op te vrolijken. Helaas lijkt dit niet te lukken. Luid mopperend verkondigt hij luid dat de auto wel een lekke koppakking zal hebben. 

Het lijkt allemaal erg belangrijk
Even later vertelt hij van zijn plannen, twee dagen hier en morgen naar Granada om exclusief te eten. Hier maakt hij zijn kinderen vast blij mee. Daarna is het plan om voor de verjaardag van zijn zoon naar Barcelona te rijden om ook daar exclusief te kunnen eten. Dit moet wel worden besproken omdat hij de laatste dag samen wil vieren met een fles champagne om 24.00 uur. Het lijkt allemaal erg belangrijk. Zijn kinderen zijn verdiept in hun telefoon. Een jongen en een meisje in de leeftijd van 18 tot 20 jaar. 

Zorgen voor hun ouders
Ik denk aan de psyche van de mens; zijn dochter doet haar best om toch in verbinding te blijven met haar vader. Ze probeert hem op te vrolijken. Ik zie haar teleurstelling wanneer haar vader hier niet op reageert en telkens herhaalt dat hij zo sacherijnig is vanwege de auto. Dit doen zoveel kinderen, zorgen voor hun ouders. Kinderen zijn meesters in zichzelf wegcijferen. Ik richt me weer op mezelf, kijk om me heen en geniet. Een zwoele wind streelt mijn huid terwijl er weer heerlijke geuren uit de keuken komen.

Een vlinder op mijn papier
 Er komt een prachtige vlinder op mijn papier zitten. Ik kijk vol verwondering naar de mooie tinten op zijn vleugels. Voor ik het weet duikt hij in mijn wijnglas. Gelukkig is hij leeg, anders had het een snelle dood gestorven. Hij belt weer met een vriend en vertelt nogmaals het hele verhaal met al zijn frustraties. Ik kan me er niet voor afsluiten, hij is zeer indringend aanwezig. Vertelt weer luidruchtig over het restaurant in Granada waar ze gaan eten. Hier liggen de prijzen ver boven het eenvoudige arbeidsloon.

Waar families herenigd worden
De vlinder komt op mijn hand zitten, hij lijkt me wat te willen vertellen. Het doet me denken aan mijn pleegmoeder, ze lacht vast mee vanaf haar wolkje. Samen hebben we heel wat glaasjes gedronken op zonovergoten terrassen. Ze keek vaak naar zijn programma’s, omdat hij voor kinderen ouders opspeurt. Dit deed haar altijd aan mijn verhaal denken. Ik vind het confronterend om naar dit soort programma’s te kijken waar families herenigd worden. 

Deze ontmoeting is niet voor niets
Toch is het mooi om emoties te voelen, zelfs al zijn ze niet altijd welkom. Het is mijn eigen verlangen om contact te hebben met mijn vader en zijn familie. Ik realiseer me dat deze ontmoeting niet voor niets is. Ik graaf diep in mezelf om te ontdekken waar mijn verlangens liggen. Ineens besef ik dat ik niet gespeeld positief hoef te zijn, altijd door te zetten en keihard te werken. Ook ik heb ik mijn teleurstellingen en verdriet. Mijn vader is begraven, ik zal hem nooit meer fysiek in mijn armen sluiten. 

Waar is hij losgekoppeld van zijn hart?
Ik hoor zacht gesnurk mijn kant opkomen. Zijn kinderen zijn vertrokken. Hij blijft achter, lege flesjes onder zijn ligstoel. Hij is verdwenen naar een andere wereld. Stiekem vraag ik me af waar die lekke koppakking symbool voor staat. Waar is hij losgekoppeld van zijn hart? Hij die zoveel mensen samenbrengt, soms met gevaar voor eigen leven en dat van zijn chauffeur. Ik wens dat hij weer kan samenvallen met zijn hart. Weer in verbinding mag komen met wat voor hem belangrijk is. Het leven kan leiden waar hij gelukkig van wordt. Het leven voluit leven is een ware levenskunst.

Wat heeft het jou willen zeggen?
We zijn zo vaak bezig met de toekomst, dat we vergeten te genieten van het moment. Elke ervaring, elke situatie in mijn leven is bedoeld om mezelf beter te leren kennen. Denk eens aan situaties in je leven die lastig waren. Wat heeft het je opgeleverd? Wat heeft het jou willen zeggen? Het is niet altijd wat het lijkt. Vaak zijn we bang voor alles wat we niet begrijpen. We vergeten dat alles met elkaar verbonden is. De synchronie in het leven is opvallend wanneer je oplettend bent.

Wanneer je hoofd je hart toelaat
Naarmate de wetenschap meer terrein wint, verliest de mens verbinding met zijn hart. Intuïtie wordt aan de kant geschoven, we willen feiten en bewijzen. Presteren staat hoog in het vaandel. Onze mind maakt overuren, al die stemmetjes die iets vinden van onze handelingen. Een voortdurende strijd in onszelf. We zijn vergeten dat wanneer je vanuit je hart manifesteert wat belangrijk is voor jou, dit 5000 keer sterker werkt dan vanuit de mind. Hoe mooi is het wanneer je hoofd je hart toelaat. We hoeven niet te voldoen aan de ander, voel wat voor jou belangrijk is. Spreek je behoefte uit, de grootste afwijzer van jou ben je zelf. Stop met het voeden van datgene wat je niet wilt. Wanneer we meer en meer met het hart verbonden zijn, kunnen we de wereld zoveel mooier maken.

Ont-moeten
Fijn dat ik je heb ontmoet. Nieuwe afleveringen worden gemaakt om mensen weer te herenigen. Je weet niet half wat je voor mensen hebt gedaan. Persoonlijke offers zijn er gevallen. Ergens ooit tussen tijd en ruimte wacht je een warm onthaal. Ik wens je een goede reis met mooie ont-moetingen televisieman.

Ben je benieuwd hoe je lastige situaties in je leven kunt keren? Neem dan contact met me op. Ik help je graag op weg, en bied je een gratis gesprek aan van 30 minuten via Skype.

1 thought on “Ze lacht vast mee vanaf haar wolkje”
  1. Wat een prachtige blog weer Anna! Wow…
    “De grootste afwijzer van jou ben je zelf”. Wat heb je dit toch weer mooi verwoord…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *