Wat zou het geweldig zijn als ik nooit meer hoefde te werken. Als ik voldoende financiële middelen zouden hebben waardoor dat mogelijk is. Als ik alleen maar hoef te doen waar ik blij en gelukkig van word. Alleen maar rust en ontspanning in mijn leven, van waaruit ik anderen kan inspireren en mezelf ook steeds kan blijven uitdagen.
Mijn grote wens
Hoewel ik mijn werk als coach ontzettend leuk vond en ik ook heel fijne klanten had, zijn er andere dingen waar ik nog veel blijer van word. Die mij nog meer energie geven. Waarbij ik pas echt het gevoel heb dat ik anderen kan inspireren. Waar ik mezelf mee kan uitdagen.
Als mijn wens zou uitkomen en ik dan nooit meer zou hoeven werken, dan zou ik al dat leuks en moois gaan doen, beloofde ik mezelf. Als je op mijn Instagram account en website kijkt, begrijp je misschien beter wat ik bedoel.
Hoewel ik nu bijna vijf jaar geleden mijn man leerde kennen, op slag verliefd werd en we binnen een half jaar samenwoonden, was niet alles alleen maar rozengeur en maneschijn…
Helaas pindakaas
Ik was jarenlang dusdanig vaak en veel over mijn grenzen gegaan, wat ervoor zorgde dat mijn hoofd en mijn lichaam voor mij de keuze hadden gemaakt: een opgebrand lichaam en een hoofd waar niets zinnigs uit kwam…
Ik stop er mee!
Daardoor realiseerde ik mij dat er, na heel veel gepieker en slapeloze nachten, maar één conclusie was: aan mezelf toegeven dat er geen andere oplossing is dan stoppen als ondernemerscoach en stoppen met mijn bedrijf. En zo geschiedde…
Zoals je in vorige blogs kunt lezen, ben ik begin 2020 gestopt met mijn eigen bedrijf, waar ik met veel plezier werkte als ondernemerscoach. Dat hele proces was kort gezegd moeilijk, lastig en knap ingewikkeld. De keuze was gemaakt. De knoop had ik doorgehakt. Het was misschien wel de meest moeilijke, maar tegelijkertijd ook de meest goeie keuze die ik ooit maakte!
Dromen die uitkomen
Maanden daarna realiseerde ik mij op een dag iets heel belangrijks. Iets dat ik niet kon geloven. Mijn droom, om niet meer te hoeven werken, was uitgekomen! Mijn droom om ‘gewoon’ te kunnen doen waar ik blij en gelukkig van word enzovoorts, iets dat ik mij al jaren wenste. Maar hoe bizar! Want de manier waarop mijn wens wat uitgekomen, was écht het tegenovergestelde van wat ik voor mezelf had bedacht. Nee, het is helaas niet zo dat ik een dikke vette bankrekening had. Dat was niet de reden waarom ik stopte. En nee, het was geen weloverwogen keuze om niets meer te willen doen.
Meebewegen met wat er is
Mijn hoofd en lichaam functioneren helaas nog steeds niet optimaal. Maar juist dát heeft, hoewel noodgedwongen, ervoor gezorgd dat mijn wens wél in vervulling is gegaan: niet meer hoeven werken. Daar vind ik nog steeds regelmatig van alles van. En het was soms een heftig proces. Nog steeds, als ik een wat minder goede dag heb en mijn hoofd of lichaam niet doet wat ik had bedacht.
Doen wat wél mogelijk is
Gelukkig gaat het beter dan bijvoorbeeld een jaar geleden. Ik heb veel meer energie, wat mijn leven een stuk leuker maakt. Ik zal heel goed mijn best moeten blijven doen om overprikkeling te voorkomen en mijn grenzen goed te bewaken. En binnen die grenzen ga ik steeds weer op zoek naar wat wél mogelijk is, wat mij wonderwel gelukkig eigenlijk altijd wel lukt.
Hoe ga jij om met tegenslag? Lukt het jou om de mogelijkheden te kunnen blijven zien? Of ga je (nog) te vaak over jouw grenzen?
10 reacties
Wat een proces Sonja en wat heerlijke voor je dat je dit punt al hebt bereikt.
Jaaa dat is het zeker: een heel proces! En ik ben inderdaad heel blij dat ik dit punt bereikt heb! En van hieruit verder…
Dit is een wel heel duidelijk voorbeeld van ‘be carefull what you Wisch for’ Sonja. Een stevige reis achter je kiezen uit, steeds nog je grenzen goed bewaken. Dit is een leven lang blijven leren…
Ik neem mijn spreekwoordelijke petje voor je af, en ga nu eens rondneuzen op je Instagram account 😉
Pfff, dat kan je wel zeggen haha 😉 En mijn grenzen bewaken… dat blijft een ‘dingetje’… Gelukkig heb ik nog een leuk en lang leven voor me, dus nog veel te leren!
Leuk dat je mijn Instagram account hebt gevonden
Bedankt voor dit blog. Deels lijkt het alsof je over mijn wens schrijft, want ik heb een burn-out. Ik struggle al een maand of 4 door, maar stoppen met werken is geen optie voor mij. Ik ben zelf ook ondernemer en kan ook niet in de ziektewet, dus het voelt als een strijd, ondanks dat ik enorm van mijn werk hou. Ik probeer te doseren, maar moeilijk is het wel. Ik vind je enorm moedig! Geniet van je vrijheid!
Met veel liefde geschreven deze blog, ook voor jou <3 De strijd van het proberen te doseren: zó herkenbaar…!
Ik doe mijn best om te genieten van mijn vrijheid, wat ik zo ongeveer wel met meest 'interessantste' vind in dit hele proces: mezelf die ruimte gunnen, ongeacht wat de hele wereld daar van vindt, denkt of zegt. Inclusief ikzelf haha. Maar dat levert dan wel weer de nodige blogs op 🙂
Als een van je cliënten vond ik het jammer te horen dat je was gestopt. Ik wist nooit echt goed wat de reden was, maar nu begrijp ik het. Heftig. Je verhaal laat ook zien dat elk nadeel een voordeel heeft en dat je nu je naar je wens leeft. Fijn te lezen.
Bewuste keuzes maken betekent voor mij voor mij ook: het ‘gewoon’ even niet weten, hoe te handelen. Na tientallen jaren blijven doorrennen en er dan achterkomen dat DAAR voor mij niet de oplossing lag, dus ging alles zoals het gegaan is…
Begrijpelijk dan ook, dat je nooit echt goed wist wat de reden was! Door overprikkeling en gebrek aan energie had ik geen andere keus om alles los te laten, te stoppen met alles wat ik deed, om na verloop van tijd te onderzoeken hoe verder.
Ik vond het destijds heel lastig dat één van mijn rolmodellen ‘ineens’ stopte met ondernemen. Omdat we contact hielden begreep ik het ook – en ik ben blij voor je dat het nu beter gaat.
Och ja, dat kan ik me zó goed voorstellen…! ‘Ineens’ stoppen was voor mij de enige manier, ondanks wat ik er vooral zelf van alles van vond 😉 Gelukkig heb ik ook zelfliefde & zelfcompassie voor dat stuk, waardoor het nu beter met mij gaat. En ik ben heel blij dat we af nog steeds af en toe contact hebben <3