Als jij de drang voelt om naar buiten te gaan, welke omgeving zoek je dan het liefste op? Houd je van boswandelingen, het strand, de weidse polders, het merengebied, de duinen, de hei of de dynamiek van de stad? En zorgt die omgeving er ook voor dat je lekker ontspant?
Iedereen heeft wel een bepaalde landschapsvoorkeur, dus je zult deze vraag direct kunnen beantwoorden. Maar realiseer jij je ook hoe helend het is en waarom jouw landschapsvoorkeur ervoor kan zorgen dat jij nog veel effectiever bent?
De duinen en het strand
Pas toen ik ging wonen en studeren in Amsterdam, merkte ik hoezeer ik het strand en de zee miste. Ik ben opgegroeid in Castricum aan Zee en bracht veel vrije tijd door in de duinen en op het strand. Ondanks dat ik houd van de dynamiek van de stad en de smeltkroes van mensen en culturen, kom ik er niet echt tot rust.
Lange tijd heb ik me te weinig gerealiseerd hoe helend het strand voor mij werkt. Als ik een periode te druk was of te veel in mijn hoofd zat, reed ik naar zee. Zodra ik het duin overstak, de zee rook en naar de horizon tuurde, voelde ik mijn hele lijf landen en in de ruststand komen. Ongeacht het weer en het seizoen.
Het bos? Dat lukt mij niet
Tijdens meditaties en visualisaties ben ik telkens verward, want vrijwel altijd brengt de stem van een geleide meditatie je naar een bos. Ik weet niet waarom, maar dat valt me echt op. Mij lukt dat niet. Ik kom echt nooit terecht in een bos, maar altijd op een strand of in de duinen. Vaak zorgde dit ervoor dat ik niet goed in een meditatie kwam, omdat ik blijkbaar niet braaf deed wat de stem mij opdroeg. Inmiddels heb ik geleerd om het woord ‘bos’ te negeren en lekker verder te zweven over mijn strand.
Uit de rat race
Vroeger, toen ik nog in Nederland woonde, vertaalde ik die liefde voor de kust naar mijn werk. Ik gaf mijn schrijftrainingen steevast aan zee. Ik zag mijn coachees en workshopdeelnemers al na een uur veranderen. Ze kwamen uit hun hoofd, uit de rat race en landden rustig op het strand of in de strandtent met een latte macchiato of een verse muntthee. Die landing en innerlijke rust zijn helend en zorgen voor een bijzondere verbinding met je hart.
Van de Nederlandse kust naar de Spaanse bergen
Inmiddels is mijn eigen horizon letterlijk en figuurlijk verschoven. Ik woon nu midden in de natuur, in de bergen van de Sierra Nevada. Waar ik vroeger de zilte lucht en de horizon nodig had, word ik nu omringd door de aardse kracht van het bergmassief en de weergaloze uitzichten van bovenaf. En weet je wat ik heb ontdekt? Hier in de bergen kom ik werkelijk nooit meer inspiratie tekort. Dat heeft ongetwijfeld ook met het Spaanse levensritme te maken, de mañana-energie. Maar bovenal is duidelijk dat de natuur een onuitputtelijke bron is.
Waarom buiten schrijven werkt (voor elk type)
Het maakt niet uit of je een strandmens, een bosnimf of een berggeit bent. Zodra je jouw ideale landschap opzoekt, gaan je zintuigen open. Je inspiratie gaat volledig ‘aan’. Dat is het moment waarop teksten die eerst moeizaam gingen, ineens als vanzelf op papier vloeien. Schrijven in de natuur is daarmee niet alleen mindful en helend, het is gewoon ontzettend effectief.
Als de bos-, hei- en poldertypes bij mij aan zee al helemaal landden, hoe effectief zul je dan zijn als je komende zomer bewust de ruimte opzoekt om jouw verhalen te schrijven?
Schrijf deze zomer met me mee
Gun jij jezelf die ruimte deze zomer? Wil jij schrijven vanuit je hart en leren om woorden te geven aan jouw zintuiglijke waarnemingen? Wat je proeft, ruikt, voelt, ziet en hoort. Zodat je dicht bij jezelf blijft, je schrijfvaardigheden gigantisch verbetert en voortaan een veel groter lezerspubliek bereikt.
Dan nodig ik je uit voor de online training Schrijfzomer. We gaan de kracht van het buiten zijn gebruiken om jouw schrijfvuur aan te wakkeren, waar je ook bent.
Ontdek hier alles over Schrijfzomer en doe mee.
Geef jezelf dit cadeau. Jouw teksten gaan voor je werken, zodra jij de natuur in je laat werken.
