Wat is dat nou, ergotherapie?

Is dat iets met ergonomie? Of heeft het iets met het Griekse ‘ergon’, ook wel ‘werk of handeling’, te maken? Wat is ergotherapie nou precies? Hoe kan een beroep dat reeds meer dan 65 jaar in Nederland bestaat bij velen nog steeds zo onbekend zijn? Weinig mensen weten wat een ergotherapeut doet, terwijl we in de toekomst steeds meer ergotherapeuten nodig hebben, in verband met de ouder wordende bevolking en het langer thuis wonen.

Geschiedenis
Ergotherapie werd vroeger arbeidstherapie genoemd. Ten tijden van de Franse Revolutie werden vormen van ergotherapie voor het eerst toegepast in Europa, waarbij de oorsprong in de psychiatrie te vinden was. Werk werd destijds als behandeling voorgeschreven. Veel later werd ergotherapie ingezet voor de behandeling van militaire slachtoffers tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Soldaten en burgers moesten revalideren, om weer zo snel mogelijk deel te nemen aan het arbeidsproces.

Occupational therapy
De ergotherapie kwam in Nederland pas echt tot ontwikkeling na de Tweede Wereldoorlog. De WFOT (World Federation of Occupational Therapy) verklaarde in 1970 officieel dat ergotherapie de vertaling is van ‘occupational therapy’. 

Dagelijkse handelingen
Iedereen voert dagelijkse handelingen uit, zoals douchen, aankleden, werken of boodschappen doen. Veel van deze handelingen voeren we automatisch uit, zonder er een seconde bij na te denken. Maar wat als dit functioneren om de een of andere reden moeizamer gaat? Op dat moment wordt pas duidelijk hoe ingewikkeld zo’n, vaak eenvoudige, dagelijkse handeling kan zijn.

De ergotherapeut
Een ergotherapeut kan door advies, training en hulpmiddelen de juiste zorg op maat leveren, waardoor het voor mensen weer mogelijk wordt om dagelijkse activiteiten uit te voeren. Denk hierbij aan activiteiten op je werk, thuis, tijdens sport of in je vrije tijd. 

Simpel toch?
Eigenlijk klinkt dit allemaal logisch en eenvoudig. Maar waarom moeten ergotherapeuten dan zo vaak uitleggen wat ergotherapie is? De naam ‘Ergotherapie’ zorgt al voor verwarring, zeker sinds er steeds meer gesproken wordt over ‘ergonomie’ en ‘ergonomische vormgeving’. Daarnaast zijn ergotherapeuten breed te vinden, zoals in revalidatiecentra, in de psychiatrie, in het sociale domein, in ziekenhuizen of in gevangenissen, waarbij ze ieder hun eigen specialisme hebben en dus ook andere taken uitvoeren. Tot slot zijn er veel ergotherapeuten die zich jobcoach, re-integratiecoach, letselschadespecialist of WMO-consulent noemen, maar afgestudeerd ergotherapeut zijn. Dat maakt het allemaal niet eenvoudiger.

We werken eraan!
Als afgestudeerde ergotherapeuten zich nou ergotherapeuten blijven noemen en de term ergonomie wat minder populair wordt, zou dit dan helpen? Wellicht. Zou het beroep bekender worden als er straks steeds meer behoefte is aan ergotherapeuten? Zeker ook. Moet de beroepsvereniging van ergotherapeuten of de opleidingen ergotherapie op de Hogescholen meer doen aan de profilering van het beroep? Dat lijkt me ook verstandig. Wij ontkomen er als ergotherapeuten niet aan om keer op keer uit te leggen wat we nou precies doen. We moeten eraan blijven ‘werken’ om ons beroep te profileren.

Wie heeft de naam ‘ergotherapie’ dan bedacht? O ja, het WFOT. Bedankt WFOT. Hoe dan ook, we blijven met veel plezier aan onze passie werken! Het mooiste beroep. 

0 thoughts on “Wat is dat nou, ergotherapie?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: