Wanneer is een genezingsproces van de borst ten einde? 

Ze zit in een stoel tegenover me. Zelfverzekerder dan ze zich ogenschijnlijk voelt. Een goed verzorgde vrouw in kleurrijke kleding. We ontmoetten elkaar een aantal minuten geleden voor het eerst. Haar ferme handdruk, de open blik waarmee ze me in de ogen keek en haar eerste woorden: “Oef, ik vind het toch wel een beetje spannend hoor”, maakten dat ik haar direct mocht. 

Ze doet haar verhaal
Ze doet haar verhaal. In chronologische volgorde benoemt ze, zonder merkbare emotie, de feiten. Het moment waarop ze de bus instapte om een mammografie te laten maken, haar gedachten toen ze eruit kwam en het trappetje afliep: ‘dit is niet goed.’ Het telefoontje van de huisarts enkele dagen later met de bevestiging van wat ze al wist en de gesprekken met de chirurg over de diagnose en het behandelplan. Niet lang daarna werd het afwijkende weefsel uit haar borst verwijderd, volgden er bestralingen en begon het herstel. 

De borst is goed hersteld
Inmiddels is ze ruim anderhalf jaar verder en heeft ze haar werk volledig hervat. De controles in het ziekenhuis zijn goed, niets houdt haar tegen om het normale leven weer op te pakken. “En jij?” vraag ik. “Ben jij goed?” De woorden die ze uitspreekt moeten me duidelijk maken dat ze in orde is. Ze heeft alleen nog steeds behoorlijk veel last van een grote verharding in haar borst. De verschillende onderzoeken die ze daarvoor heeft gehad van evenzoveel verschillende artsen, wijzen uit dat het ‘niets’ is. Er kan ook vooral niets aan gedaan worden. “De afwijkende cellen zijn verwijderd, de littekens zijn genezen, de borst is goed hersteld.” Dat is wat de artsen tegen haar zeggen. In de stilte die volgt, vertelt ze me hoe ze zich daadwerkelijk voelt. 

Geen gevoel
Ze neemt plaats op de behandeltafel. Na een poosje zie en voel ik haar wat meer ontspannen. Haar ademhaling wordt dieper en rustiger. Na de inleidende handelingen maak ik contact met haar litteken. Een rode lijn vanaf onder haar oksel naar haar borst. Het littekenweefsel trekt en voelt hard, stijf en bobbelig aan. Mijn vingers bewegen zachtjes over haar huid, maar ze merkt het niet. “Nee, geen enkel gevoel” laat ze me weten. 

Angst, verdriet en frustratie
Terwijl ik contact blijf maken met de huid rondom het litteken en de verharding in haar borst, merk ik dat haar ademhaling versnelt. Ik vraag haar wat ze ervaart in haar lichaam. Een beetje verbaasd zegt ze dat ze een trillend gevoel in haar buik, net boven haar navel voelt. En haar keel slaat ook dicht. “Laat het maar gebeuren”, zeg ik zachtjes. Even later stromen de tranen over haar wangen. Ze vertegenwoordigen de angst, het verdriet en de frustratie die ze al die tijd, maandenlang, heeft weggestopt.

Ruimte geven aan de energie die vastzit
Ik voel me verbonden met haar terwijl een lichte misselijkheid zich aandient. Onhoorbaar zucht ik diep. Met mijn voeten stevig op de grond blijf ik aanwezig. Opnieuw dienen de tranen zich aan. Terwijl ze bewust in- en uitademt geeft ze ruimte aan de energie die vastzit en brengt ze zachtheid in de harde plek die zo zwaar en belemmerend in haar borst aanwezig is.

Wanneer genezen?
Iedereen die een operatie heeft ondergaan wil zo snel mogelijk genezen. Maar wanneer is je lichaam eigenlijk zo ver? Veel mensen beschouwen hun wonden binnen drie maanden als genezen. Na deze periode is er doorgaans minder bezorgdheid over infecties of het opnieuw opengaan van de wond. Je bent als het ware uit de ‘gevarenzone’.  

Het genezingsproces gaat door
Een borstoperatie is echter een ingewikkeld proces dat inwendig plaatsvindt en minder goed zichtbaar is vanaf de buitenkant. Wanneer is een genezingsproces van de borst ten einde? Dat is een vraag die niet te beantwoorden is, want het lichaam werkt niet op die manier. Het lichaam verandert en hermodelleert voortdurend het bindweefsel, met name het taaie weefsel dat een trauma heeft meegemaakt. Het genezingsproces gaat dus lange tijd door en dat is wat veel artsen niet met hun patiënten bespreken.

Subtiele verandering
Plotseling merk ik een subtiele verandering op. Ze strekt haar arm, opent haar hand en spreidt haar vingers. “Het lijkt wel alsof er iets stroomt”, fluistert ze voor zich uit. Ik voel de verharding verzachten en de huid rondom het litteken versoepelt. “Hoe is het nu?” vraag ik, terwijl ik een achtergebleven traan van haar wang veeg. Een waterige glimlach verschijnt op haar gezicht. “Het is goed” antwoordt ze eenvoudig.

Tijd voor jouw situatie en ervaring
Tijdens een borstweefselbehandeling is er tijd voor jou en jouw situatie en ervaring. Je mag je verhaal doen en je gevoel uiten zonder terughoudendheid of schaamte. Alles mag er zijn, er is geen oordeel. Samen kunnen we verbetering brengen bij verstoringen in de borst en het borstgebied die het gevolg zijn van een operatie. Na de behandeling(en) is het zelfgenezend vermogen van het lichaam in staat om de verstorende disbalans te herstellen. Dit zal doorwerken op fysiek, geestelijk en energetisch niveau.

Vrijblijvend adviesgesprek
Vermoed jij dat er een emotioneel trauma gekoppeld is aan jouw borsten na een operatieve ingreep? Neem dan contact met mij op. In een vrijblijvend (telefonisch) adviesgesprek vertel ik je graag wat een borstweefselbehandeling inhoudt en wat het je oplevert. Wil je liever een borstweefseltherapeut in de buurt? Kijk dan op www.boobcare.nl.