Vanmorgen stond ik met mijn neus bijna in de hyacinten, omdat ik die lentelucht even helemaal wilde binnenlaten. Wat een heerlijke geur is dat toch. Zacht, zoet en een beetje aards tegelijk. Alsof er iets nieuws in de maak is. Eerst zie je alleen kleine groene puntjes boven de grond, een beetje verlegen bijna. Alsof ze zelf ook nog niet helemaal geloven dat ze straks het hele veld gaan kleuren. Je moet goed kijken om ze te zien en toch weet je: hier gebeurt iets.
In de kleurpsychologie staat groen bekend als de kleur van groei en ontwikkeling. We herkennen het in de lente, in jonge bladeren, in alles wat zich richting licht ontvouwt. Alleen blijft er dan een laag onderbelicht.
Groen gaat over gedrag
Groen is ook die van je hart en zegt iets over hoe jij je gedraagt in contact met anderen.
– Over of jij tegen die collega zegt dat haar idee goed was, terwijl de rest van de tafel alweer doorpraat.
– Over of jij je mond opendoet wanneer iemand wordt weggewuifd.
– Over of jij tegen een kind, een vriendin of een onbekende in een winkel hardop zegt wat je ziet.
Dat zijn kleine momenten en juist daarin zit karakter.
Het effect van een uitgesproken compliment
Op een feestje sprak een vrouw mij aan. “Wat leuk dat ik je nu eens in het echt zie” zei ze. “Je hangt al jaren bij mij in de wc.” Ik moest lachen en bijkomen tegelijk. Ze bedoelde een blog dat ze dagelijks leest en zelfs doorgeeft aan haar kleinkinderen. Ooit schreef ik die woorden zonder te weten waar ze terecht zouden komen. Blijkbaar groeien sommige zinnen gewoon door, op plekken waar je zelf nooit komt.
Of neem mijn nichtje Annabel in de HEMA. Jurk aan, twijfel in haar lijf, panty in haar handen. Ze stond op het punt het hele plan te schrappen. Op dat moment tikte een onbekende vrouw haar op de schouder en zei: “Kind, wat staat die jurk je enig. Ik vind het een plaatje.” Een paar seconden aandacht en het effect werkt nog steeds door. Iemand koos ervoor haar waarneming uit te spreken.
Soms is het nog eenvoudiger: iemand zit tegenover je en huilt. Je hebt geen oplossing en ook geen groot verhaal, dus je blijft gewoon zitten. Jaren later hoor je dat juist dat moment het verschil maakte. Dat die persoon zich gezien voelde.
Nationale Complimentendag en dagelijkse verantwoordelijkheid
Vandaag, op 1 maart, is het Nationale Complimentendag. Een mooi initiatief. Maar waarom reserveren we één dag voor iets dat elke dag nodig is?
Groen gaat niet over grootsheid of ambitie. Groen gaat over verantwoordelijkheid nemen voor de sfeer in een ruimte, voor de toon van een gesprek, voor de warmte in een relatie. Het vraagt dat je het compliment dat al in je hoofd zit ook echt uitspreekt. Dat je zegt wat je ziet. Dat je bevestigt wat ertoe doet.
Kleur als spiegel voor persoonlijke groei
In mijn werk met kleurpsychologie gebruiken we kleur als spiegel. We kijken niet wie je bent, we onderzoeken wat er speelt en ontrafelen situaties. Groen laat zien hoe jij aanwezig bent in contact. Waar je invloed hebt. Waar je zwijgt terwijl je iets had kunnen zeggen. Waar je al jaren moeiteloos verschil maakt zonder dat je het zelf doorhebt.
Ben jij er klaar voor om kleur niet alleen te lezen, maar ook toe te passen? Om te ontdekken wat kleur in jouw gedrag zichtbaar maakt? Check dan hier in voor de magie van kleurpsychologie.
