Vrijheid is het gevoel dat jij het leven bepaalt

Het idee is romantischer dan de uitvoering ervan: in september kamperen op een Glamping in een heuse safari-tent. Het is inmiddels dag vier van onze vakantie op Schiermonnikoog en eindelijk weet de zon ons te vinden. We hebben flinke regenbuien gehad, kou en een harde wind van 39 km per uur. Alle meegebrachte warme kleren trekken we aan, tot wel vier lagen over elkaar.

Kou tot op het bot
En nog hebben we het koud in de tent, erg koud. De wind doet de tentzeilen klapperen en overal kiert het. We hebben onze hoop gevestigd op het elektrische kacheltje, maar dat moet erg z’n best doen om van de 13 graden binnentemperatuur nog iets te maken. Echt behaaglijk wordt het niet.

Eindelijk zon
Nu zit ik onder een peilingsbaken in de Kobbeduinen. Voor me de Waddenzee. Het is helder, dus ik kan de overkant zien, de kust van Friesland. Achter mijn rug hoor ik de Noordzee ruisen. Mijn haren waaien zachtjes in de wind en er zoemt een vlieg. De mensen die ook op dit uitzichtpunt komen, praten zachtjes en maken foto’s.

De angst om iets te missen
Ik hoor flarden van gesprekken. “Zo, deze ga ik als profielfoto instellen op Facebook” zegt een oudere vrouw tegen haar vriendin. “Twee ogen hemelwaarts gericht.” De vriendin humt en twijfelt ondertussen of ze een foto van hen samen wel op Facebook moet posten. “Dan kan Ien zien dat wij hier samen zijn” zegt ze weifelachtig. “Ien heeft helemaal geen Facebook!” zegt haar vriendin beslist.

Wonderlijk dat je op een adembenemend mooie plek als deze bezig kunt zijn met je social media. Is het de angst om iets te missen? Het gesprek kabbelt nog even voort. Ze lezen elkaar posts voor van anderen. Over kinderen die zich in het buitenland vestigen. Er gaat een telefoon af en er klinkt een ingeblikte stem: “U heeft een onbekende beller!” Help! Tijd om verder te wandelen.

Door de kwelders naar de zee
We lopen richting de Noordzee door de begroeide buitendijkse landaanwas, ook wel kwelders genoemd. Grappig dat de namen voor deze zilte graslanden regionaal verschillen. in Zeeland noemen we zo’n buitendijks gebied een schorre. Behalve het geluid van verschillende vogels horen we niets. We komen nog één ander stel tegen en daarna niemand meer. Wat een weelde! Bij de Noordzeekust gaan we heerlijk in het zand liggen. Ogen dicht en genieten van de zon. De stilte is oorverdovend, de ruimte bijna overweldigend. Het geeft me een enorm gevoel van vrijheid.

Coachwandeling
In oktober kun je weer een coachwandeling bij me boeken. Wil jij tijdens een wandeling in de prachtige Zeeuwse natuur aandacht voor jouw vragen? Stuur dan een mail naar susan@susanvanderbeek.nl en we plannen jouw coachwandeling in.

0 thoughts on “Vrijheid is het gevoel dat jij het leven bepaalt”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *