Verwondering over het oerbrein

Ik verwonder me dagelijks. Over waar de grenzen zijn, wat acceptabel is, de drijfveer van anderen. Altijd nieuwsgierig naar meer weten en met een zo open mogelijke blik kijk ik rond in de wereld. Vaak verrast door de eindeloze flexibiliteit en creativiteit die een ieder met zich meedraagt. Afgelopen jaar is mijn verwondering gegroeid. Van een open en verwonderde blik sloeg dit af en toe door naar verbazing. Ik ervaar dit als een specifiek deel van verwondering.

Het klakkeloos opvolgen van regels heeft ons over het algemeen niet veel goeds gebracht. Al te vaak is er gebleken dat als het denken wordt vervangen door het volgen van een leider of groep (zonder vragen te stellen), er sprake is van het uitsluiten van het kritisch zelf denken wat tot het uitsluiten van een individu of groep kan leiden.

Behalve ik zijn er heel veel anderen ook verwonderd over het gedrag van mensen. Vooral in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw resulteerde dit in uitgebreide experimenten naar gedrag. Deze psychische experimenten riepen achteraf gezien vaak meer nieuwe vragen op dan dat ze antwoorden opleverden. Verdiepend in het menselijk gedrag en de werking van het brein waren er vaak geen sluitende conclusies te trekken uit de veelal experimentele onderzoeken.

Experimenten
Een aantal voorbeelden van deze experimenten zijn: 
– Het Stanford-gevangenisexperiment
– Het Robbers Cave experiment
– Het schokexperiment van Stanley Milgram
– De overeenstemmingsexperimenten van Asch

Factoren die bij al deze experimenten opvallen, zijn:
– Iedereen wil in meerdere of mindere mate bij een groep horen. 
– Er wordt vaak sociaal gedrag vertoond naar de leden van de groep.
– Afwijzing niet wenselijk en kan een reden zijn om te doen wat een ander groepslid doet. 
– Het erbij willen horen kan er zelfs toe leiden dat er iets wordt geaccepteerd waarvan bekend is dat het niet waar is. 

Het verschil tussen leven en dood
Zelfs als er een levensgevaarlijke situatie speelt, wordt de groep of groepsleider gevolgd. Dit is een heel oud patroon dat in vroegere tijden het verschil tussen leven en dood betekende. Als een groepslid verstoten werd, kon dit betekenen dat er eenvoudiger een einde aan het leven van een groepslid kon komen. Terwijl acceptatie een grote zekerheid verschafte om te leven. Genoeg redenen om mee te bewegen en mee te buigen.

Zelf willen uitzoeken
Zaken voor waar aannemen heb ik nooit zomaar gedaan. Altijd vraag ik me af of het echt zo is. Hoe zit het? Waarom werkt het zo? En ik ga op onderzoek uit. De behoefte om te willen weten is groot. Net als het zelf willen uitzoeken. Zo benader ik de meeste onderwerpen waar ik van alles over wil weten. Omdat ik zo in de wereld sta, kan ik me eindeloos verwonderen over iemand die klakkeloos iets voor waar aanneemt. Het oerbrein heeft tot op de dag van vandaag een hele grote impact. Met name angst activeert dit oeroude systeem om je te schikken naar de meerderheid. Het brengt zekerheid en veiligheid.

Het gevoel van vernauwing
Angst werkt prikkelend en stressverhogend. Het systeem dat in werking wordt gezet geeft een grote behoefte om mee te bewegen met de groep of samenleving waar je deel van uitmaakt. Hierdoor kan je een gevoel ervaren van vernauwing. Er is steeds minder mogelijk en er is geen uitweg meer, een tunnelvisie. Vreselijk lastig om te doorbreken en te zien dat er altijd meer mogelijkheden zijn.

Adem in en uit
Juist dan heeft het een groot effect door alleen al te stoppen met wat je aan het doen bent en een paar keer diep en rustig adem te halen. Op deze manier doorbreek je het automatische circuit van je oerbrein. Het moderne mensenbrein krijgt zo lucht en ruimte om in actie te komen en voor je aan de slag te gaan. Door jezelf tijd te geven, kan de lichtknop, het ‘aha er is meer dan dit moment’ gevonden worden. Dan wordt zichtbaar dat er meer mogelijk is dan je denkt. Een eerste stap in de goede richting waar je zelf richting aan kan geven enkel door te stoppen en rustig in en uit te ademen. Probeer het eens. Ik ben erg benieuwd naar je ervaring. Laat je het me weten?kailosinzichten@gmail.com.

0 thoughts on “Verwondering over het oerbrein”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: