Trauma is erfelijk

Vroeger hing je de vuile was niet buiten. Nee, je moest vooral binnen houden wat er aan de hand was en er niet over spreken. Wat er ook gebeurd was. Anders had je redenen om je te schamen. Je maakte je familie ten schande, haalde de naam door het slijk en gaf te kennen dat het niet in orde was thuis. Niemand mocht het idee krijgen dat je het niet zelf aankon. Hulp vragen dat deed je niet.

Wellicht komt de uitspraak ‘Ieder huisje heeft zijn kruisje’ ook uit vroegere tijden? Wie zal het zeggen? Gelukkig dat het nu wel steeds meer geaccepteerd is om hulp in te schakelen. Als trauma’s worden weggestopt, werkt dit extra traumatiserend. Iedereen loopt een trauma op in het leven of draagt er al een mee. 

Herkenning, erkenning en verwerking
Zolang er geen erkenning, herkenning en verwerking plaatsvindt, blijft er vanuit het onbewuste systeem van alles opduiken in een familielijn. Of jij dit oppikt (of je broer, zus, ander familielid van dezelfde generatie) heeft te maken met wat je meedraagt en bij jou hoort. Dat is voor iedereen anders. Jij bent uniek, maar er zijn heel veel overeenkomsten met anderen. Hierdoor is het goed mogelijk dat je door iets heel anders wordt getriggerd dan je zus. Ergens in je zit een stukje dat daarop past en ervoor zorgt dat je reageert op het aangereikte stukje. Terwijl je zus, broer of ander familielid hier niet eens warm of koud van wordt. 

Trauma is erfelijk
Niet alleen de kleur ogen of het vriendelijke karakter, maar ook de weggestopte pijn (van een verkrachting, de jaren dat iemand heeft gevochten voor zijn of haar leven in een oorlog of het afgewezen worden) kan je erven van je familie. Een trauma kan dus erfelijk zijn en wordt van generatie op generatie doorgegeven. Word je in een bepaalde familie geboren dan is de kans aanwezig dat je het trauma van je voorouders overneemt. Een verslaving kan daar de uitingsvorm van zijn. Zo zijn er trauma’s die zich al eeuwenlang verspreiden door een familielijn, telkens in een wat andere vorm, uiting of uitvoering.

Mijn moeders familie
In de familie aan mijn moeders zijde speelt al eeuwen ongelijkheid een rol. Met een gemengde achtergrond spelen er ook diverse patronen, belemmeringen mee. Denk aan de Creoolse achtergrond waar het slavernijverleden aan vastkleeft. Mijn voorouders waren ook dwangarbeiders uit India, die de oversteek naar Suriname maakten om het beter te krijgen voor zichzelf en hun familie. Daarnaast zit er Joods bloed, Nederlands bloed, Frans bloed en nog een brede schakering van over de hele wereld in mijn moeders familie. En heb ik het nog niet eens gehad over mijn grootouders die tijdens WOII in Den Haag woonden; een gemengd gezin dat erg uitzonderlijk was voor die tijd. 

In de overlevingsstand
Trauma ontstaat niet door wat er gebeurd is, maar door hoe jij er wel of niet mee om gaat of juist niet mee omgaat. Daarnaast worden de invloed, indruk en impact bepaald door opvang; wie er voor je is na een traumatische ervaring, of juist het gebrek hieraan. Je brein staat in de alarmstand waardoor je denkt dat het onveilig is. Je lijf, dus ook je hormonen en afweersysteem, staat in de overlevingsstand. Als er niets gebeurt aan opvang of verwerking draag je dit trauma je hele leven met je mee. Met een grote kans om het door te geven aan de volgende generatie. 

Afschuw van het oosten
Zolang als ik het me kan herinneren heb ik al een afschuw om naar het oosten of Duitsland op vakantie te gaan. Daar wil ik niet heen, als ik daaraan denk, voel ik echt een diep gevoel van afschuw. Mijn vader was aan het begin van WOII 14 jaar oud en heeft heel bewust de oorlog meegemaakt, honger geleden en is op overlevingstochten gegaan om eten te halen bij de boeren in het noorden en oosten van Nederland. Hij vertelde verhalen over Duitsers die je fiets jatten, aan de haal gingen met eten en de razzia’s in Amsterdam. Na de oorlog heeft hij de rest van zijn leven last gehad van eczeem aan zijn benen en hij bleef heel mager, ondanks een bewonderenswaardige etenslust; hij at iets liever op dan het weg te moeten gooien. 

Ik heb het met een reden aangepakt
Mijn beide ouders hebben mij van alles meegegeven waardoor bepaalde gebeurtenissen en patronen zich hebben ontrold en ontwikkeld in mijn leven. Waar ik mee aan de slag mocht en mag gaan, omdat het bij mij iets in gang zet. Zo nodig door in therapie te gaan bij een collega en zo aan te pakken en op te ruimen en te schonen. Zodat het een plekje krijgt en ik er geen last van heb. Want het is niet de bedoeling dat ik het weer doorgeef aan de volgende generatie.

Heb jij een bepaald patroon waardoor je belemmerd wordt? 
Met mijn werkwijze is het mogelijk om dit aan te pakken en op te schonen. Zodat je er niet langer door wordt belemmerd. Lijkt je dat wat? Op 20 en 21 mei sta ik op het Puur festival in Almere. Kom je een kijkje nemen? Om nader kennis te maken en meer te weten te komen over mijn werkwijze. Of wil je voor een mooie kennismakingsprijs, op die dag, je horoscoop laten duiden? Lijkt dit je wat, reserveer dan alvast een plekje via: Kailosinzichten@gmail.com. Tot dan!