Ze is nog jong, net in de puberteit. Haar tante heeft haar meegenomen naar een lingeriezaak. In de paskamer, met achter haar de zachtgele gesloten gordijnen en haar voeten op het dikke tapijt, bekijkt ze zichzelf in de spiegel. ‘Ik ben dik, ik ben niets waard’ zegt ze zachtjes tegen zichzelf. Ze vindt het maar niets om daar in die paskamer te zijn. Ze wil die beha helemaal niet, want haar borsten zijn niet mooi. Veel te groot ook, maar haar wordt niets gevraagd, haar mening doet er niet toe. Die allereerste beha moet gekocht worden. Het gekwebbel van de verkoopster en haar tante hoort ze nauwelijks. Ze wordt in beslag genomen door haar eigen gedachten en verdrietige gevoelens.
Het oude verdriet komt naar boven
De tranen stromen over haar wangen bij de herinnering aan dat moment. Ze is bij mij gekomen voor een borstweefselbehandeling. Het oude verdriet van het jonge meisje dat in haar schuilt, komt al direct tijdens het bespreken van het intakeformulier naar boven. Nog steeds heeft ze moeite om haar borsten liefdevolle aandacht te geven en ze volledig te accepteren zoals ze zijn.
Ze durfde niet te zeggen dat ze die beha niet wilde
Ze had geen keus. Het kwam geen moment in haar op om het gordijn opzij te duwen, uit de paskamer te stappen en hardop tegen haar tante en de verkoopster te zeggen dat ze die beha niet wilde. Ze paste zich aan. Ze wist dat ze goed mee moest werken. De situatie was al erg genoeg nu haar moeder te ziek was om haar bij te staan en er voor haar te zijn tijdens de aankoop van haar eerste beha.
Ruimte geven aan pijn
Ze is weer helemaal terug in dat moment, zoveel jaren geleden. Ik begeleid haar door haar aan te moedigen met haar ademhaling ruimte te geven aan deze pijn die al zoveel jaren vastzit op haar borstgebied. Ik help haar om de ervaring van de situatie volledig te doorvoelen. De leegte in haar buik, de druk op haar borst en het verstikkende gevoel in haar keel. Met elke nieuwe inademing wordt de pijn zachter en soepeler. Het lukt haar om zichzelf als volwassen vrouw te verbinden met het jonge meisje in zichzelf. Ze biedt het meisje troost en zegt dat ze er mag zijn zoals ze is. Dat ze prachtig en goed is.
Haar ervaring als jong meisje in de paskamer
Uiteindelijk veegt ze de laatste tranen van haar wangen. Rustig zit ze in de stoel en kijkt me aan. We praten een poosje na over haar ervaring als jong meisje in de paskamer en dat ze nog steeds moeite heeft om comfortabele, goed passende beha’s te vinden. Opeens merkt ze opgelucht op dat haar buik, borst en keel veel vrijer aanvoelen dan op het moment dat ze binnenkwam. ‘Ik denk dat ik nu klaar ben voor de borstweefselbehandeling.’
Het effect is merkbaar in haar lijf
Tijdens de behandeling dienen zich verschillende gespannen plekjes in haar borst zich aan. Ook dit keer is ze in staat om met behulp van haar aandacht en ademhaling te voelen wat er gevoeld mag worden. Het opheffen van de blokkades zorgt voor een effect wat merkbaar is in haar hele lichaam. Ze gaapt, zucht, laat een traan en ze voelt een lichte trilling in haar lijf. Het zijn tekenen dat opgeslagen emoties loskomen. De warmte en ontspanning die daarna ontstaan, verspreiden zich naar haar buik en benen.
De pijn vloeit weg en de borsten worden zacht en soepel
Soms is het direct helder welke ervaring of emotie vrijkomt tijdens een behandeling. Soms blijft het onduidelijk. In beide gevallen werkt het helend als je jezelf toestaat om te doorvoelen wat zich aandient om het vervolgens los te laten. De pijn vloeit weg en je borsten worden zacht en soepel. Er ontstaat ruimte voor verlangen, vrijheid, vreugde en dankbaarheid.
Ik gun iedere vrouw een liefdevolle verbinding
Heb jij het vermoeden dat er een emotionele gebeurtenis gekoppeld is aan jouw borsten of borstweefsel? Of wil je je borsten de verzorging en aandacht geven die ze verdienen? Neem dan contact met mij op door een mail te sturen, te bellen of binnen te lopen in de winkel. Ik gun iedere vrouw een liefdevolle verbinding met haar borsten.
* Bij twijfel over de conditie van het borstweefsel wordt altijd doorverwezen naar de huisarts.
