Lief zielenkind

Ik zie je zitten bij het water.
Je speelt gedachteloos met steentjes.
Verrimpeld het water.
En wacht geduldig tot alles weer stil en vlak is.
Zodat je kunt zien.
Wie je bent.
De lucht en de hemel.
De bomen achter je.
Zodat je weet dat je niet alleen bent.
Op de dagen dat je rondzwerft, ogenschijnlijk doelloos in het bos, neem jij alles in je op.
De lucht, de energie van het kleinste dier tot de dikste boom.
Jij laat je voeden.

Lief zielenkind.
Daar waar jij gaat.
Gaat ook jouw energie.
Jouw straling raakt alles aan.
Oneindig in stilte wissel jij het verrimpelen van het water en de stilte af, besef je steeds meer dat je van invloed bent.

Je loopt terug naar je hut en hurkt voor je altaar.
Mooie stenen die je verzameld hebt, die voor jou van betekenis zijn.
Je ontsteekt het vuur voor de warmte, het licht.
Steeds wanneer jij dat doet, voel je het vuur in jezelf.
Steeds meer ontwaakt jouw eigen vuur.
Het vuur waarmee jij in de wereld staat.
Het is er bij elke stap die door jou gezet mag worden.
Elk woord vindt zijn oorsprong in jouw vuur, elk woord dat door jou gezegd wordt en er is voor de ander, luisterend of niet, jouw woorden vinden de juiste weg.
Jouw vuur leidt jou naar daar waar je nodig bent.

Soms sta je alleen.
De anderen van het dorp begrijpen je niet altijd, lachen je uit.
Je huilt jouw tranen, ’s avonds in je hut.
Maar je weet, het hoort erbij.
Dit is zoals het bedoeld is.
En ook al weet je nog niet volledig wie je bent, je wilt werkelijk niemand anders zijn dan jezelf.

Ik zie je spelen met de dieren.
Jouw spelen is een diepere zielsverbinding.
Naar elk dier luister jij en kijk jij.
Ze zijn er voor jou als het nodig is.

Je wordt ouder.
Blijft doen wat je doet.
De rust vind je bij het water.
Nog steeds verrimpel je het water en wacht je met een diep ontzag voor hoe het leven gaat, af tot het weer rustig is.
Het heeft je geleerd stil te staan bij de moeilijke dingen.
Rustig wachten tot het voorbij is.
Het heeft je durven zien wie je werkelijk bent en dat jij sterker bent dan dat wat er op je afkomt.
Nachten heb je gedanst onder de sterrenhemel, voelde jij je nietig en groots tegelijk.
Nachten danste je met de maan en luisterde je naar wat ze je te vertellen had en besefte je steeds weer wat jouw volgende stap was.
Je besefte steeds meer dat het jouw innerlijke stem was waar je naar luisterde, die jou de weg wees.

Nu komen er mensen op je af.
Diezelfde kinderen die je uitlachten, modder de rivier ingooiden als jij daar je rust zocht.
Zij voelen nu dat ze bij jou moeten zijn.
Jouw hart is groot, is nooit op slot gegaan.
Het zou je afgesloten hebben van jezelf en dat kan je niet, dat wist je.

Lief zielenkind, jij bleef altijd trouw aan jezelf omdat je voelde dat je niet anders kon.
Naar het water kun je niet altijd even meer gemakkelijk nu je ouder bent, maar jij vindt altijd je weg om te voelen wat er nodig is.
Met je handen door een grote kom water gaand, voel jij nog steeds de stroming van het leven, voel jij nog steeds hoe soepel het gaat wanneer je meebeweegt.
Je deelt jouw wijsheid, laat het stromen en vallen waar het terecht mag komen.
Je verwacht niks, maar laat het zijn.
De ander doet ermee wat nodig is, wanneer diegene eraan toe is.

Je brengt je dagen door in verbinding, met dierbaren om je heen, al dan niet in stilte.
In de natuur.
En nog steeds is elke stap die jij zet er een dichter naar jezelf en de ander.
Lief zielenkind, het is een geschenk dat jij er bent.

Wil jij een persoonlijk gedicht?
Een persoonlijk gedicht van mij is een cadeautje voor jezelf waar je echt iets aan hebt, omdat het je in beweging zet en raakt. Woorden, speciaal voor jou, die je laten voelen wat er gevoeld mag worden, laten zien wat nodig is. Confronterend soms, maar zo waar en zuiver. Woorden, speciaal afgestemd op jou met een boodschap waar jij weer mee verder kunt op je eigen pad en je het gevoel geven dat je goed bent zoals je bent. En dat je mag vertrouwen op dat er altijd het juist gebeurt voor jou. https://nadinecarter.nl/boek/

0 thoughts on “Lief zielenkind”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: