Ik ben letterlijk en figuurlijk even weg geweest. Op reis, naar het dak van de wereld, de Himalaya. Zo vertrok ik – na een enerverend begin van het jaar – op 11 maart naar Kathmandu. Samen met mijn broer. De indrukken zijn zo groots, dat ik ze verwerk in een blogreeks. Vandaag lees je over mijn eerste dag in Nepal.
De aankomst
Na een tussenstop in Doha kan het verschil niet groter zijn; van een megalomaan blingbling vliegveld, waar je zelfs een Ferrari kan kopen, naar een eenvoudig bakstenen gebouw. Vroeg in de ochtend komen we aan, opgewacht voor vervoer naar ons eerste hotel, Ganesh Himal.
Iedereen slalomt door de stad
Na een douche en eenvoudige lunch gaan we lopend de stad verkennen, voor mijn broer is het al de vierde keer dat hij in Nepal is. Hij brengt mij naar de meest bijzondere plekken in de stad. Het hotel staat in de toeristenwijk Thamal, met heel veel kleine winkeltjes en restaurantjes. Wat direct opvalt is het chaotische, lawaaierige verkeer, met name veel brommertjes. Al toeterend, en een beetje geven en nemen, slalomt iedereen door de stad. Er wordt officieel links gereden, maar de regels worden nogal flexibel ingevuld.
De verwevenheid tussen Hindoeïsme en Boeddhisme
Durbar Square is ons eerste doel. Onderweg zie ik de verwevenheid tussen Hindoeïsme en Boeddhisme. Vrouwen in kleurige gewaden die de meest uiteenlopende waren verkopen. Het plein is omringd en bezet met eeuwenoude tempels, o.a. Kumari Bahal, de residentie van de levende godin.
Het verhaal van Kumari
Kumari, een jong meisje dat is uitverkoren om vanaf haar vroege jeugd een incarnatie te zijn van Kanya Kumari, de maagdelijke godheid. Verbonden met Shiva en Vishnu, die ongeluk, ziekte en rampen kunnen afroepen. Door haar te dienen kun je die afwenden. Kumari wordt verzorgd en vereerd tot haar eerste menstruatie, dan keert ze terug naar de gewone wereld. Ze ontvangt een klein staatspensioen. Helaas heerst er een groot bijgeloof dat de man die haar trouwt een ongelukkige dood sterft. Arm kind.
De apen-stoepa
Van daaruit gaan we op weg naar Swayambhunath de apen-stoepa genoemd. Het ligt op een heuvel boven de stad, 2500 jaar geleden was dit al een heilige plek. Op de trappen vind je stenen dieren, de vervoermiddelen van de goden. Maar ook een grote kolonie levende apen, die heel brutaal zijn en alles uit je handen grissen. Van boven hebben we een prachtig uitzicht over de uitgestrekte, snelgroeiende stad, waar meestal een laagje smog boven hangt.
Nirvana
Stoepa’s worden volgens strakke regels gebouwd; een vierkanten voet, die naar de vier windrichtingen zijn gekeerd. Deze symboliseren de vier bouwstenen van het universum: aarde, vuur, water en lucht. Dan een wit bolvormig lichaam met de ogen van Boeddha. Daarop dertien ringen die de stadia verbeelden van kennis en wijsheid, die de weg wijzen naar Nirvana, de hoogste staat (heiligheid) die een mens kan bereiken. Dit is tevens een verwijzing naar het hoofddoel van het Boeddhisme: het einde van begeerte, aversie en verwarring. Nirvana wordt uitgebeeld als een paraplu op de top. Er hangen heel veel gele, groene, rode, witte en blauwe gebedsvlaggetjes aan, die met de wind de gebeden en wensen verspreiden over de wereld. Wat een prachtige symboliek, ook als je niets hebt met religie of boeddhisme is dit zo indrukwekkend. Mij ontroert het, de verbinding met alles en iedereen.
Ik voel me meteen thuis
Het is een warme, prachtige eerste dag, een goed begin van deze reis. En de stad voelt precies zoals ik mij dit had voorgesteld. Ik voel mij er meteen thuis, hoewel oversteken een uitdaging is. Maar als je de straat op stapt dan toetert iedereen weliswaar, maar ze slingeren langs je heen, voor hen een alledaags gebeuren. Iedereen steekt gewoon over.
Dal Bhat
We kiezen voor het diner Dal Bhat, het meest bekende gerecht uit de Nepalees/Indiase keuken. Het is een vegetarisch gerecht met peulvruchten en linzen tot soep gekookt (Dal), verschillende soorten heerlijk gekruide groenten en rijst (Bhat). Daarna val ik in een dromenloze, diepe slaap.
In mijn volgende blog lees je meer over deze geweldige reis.
