Joepie, het is weer sneeuw-speeltijd in Noorwegen

Vorige week begon het met sneeuwen, zo fijn! In een dag of drie viel er zo’n 30 centimeter. Ik houd van hoe het de wereld er zo anders uit laat zien. De witte wollige bomen en de fluffy stukken bos waar jonge bomen groeien. En dat het meteen heel rustig wordt, het leven gaat langzamer. Ik laaf mij aan het wondermooie landschap. Wat een schoonheid om ons heen.

Één grote speeltuin
Met dikke broeken en jassen aan is het heerlijk buiten en ook niet erg om in de sneeuw te vallen. Het is één grote speeltuin. Stampen door dikke lagen sneeuw naar een waterval die nog niet helemaal bevroren is. In Nederland genoot ik er ook van als er sneeuw lag, in de bossen en op de heide. Maar deze winters, hier in Noorwegen zijn een jaargetijde lang, zo wat ik niet gewend ben. Al snel verdwijnen de wolken en is het dagenlang zonnig met een geheel blauwe lucht. Hoewel het in het westen en zuiden van Noorwegen waait, is het bij ons bijna geheel windstil. Heel kalm. De lage zon schijnt op de bomen en bergen en zet alles in een gouden gloed. 

Behoefte om te cocoonen
Vorig jaar kwam de sneeuw al in oktober. Toen hadden we een hele lange winter, wel zeven maanden. In de loop van april smolt het pas weg. Dat is niet gebruikelijk, hoorde ik later. Dat de eerste serieuze sneeuw pas in december valt, komt vaker voor. Prima, want nu konden we in november nog mooi wat boodschappen verder weg doen. Als er sneeuw ligt, vind ik het fijner om in de buurt te blijven en te cocoonen. Ik geniet erg van het verschil tussen ons gezellige warme huis en de witte wereld daarbuiten. 

Een schuiver op de weg
Rijden is in het begin wel weer even spannend. Als de temperatuur zo rond het vriespunt schommelt, wordt het op sommige plekken glad op de weg. Manlief maakte al een schuiver met zijn auto. Waar hij een bocht moest nemen, zag hij een spoor rechtdoor naar de vangrail en dacht: oh oh, dat is niet goed. Op dat moment gleed hij dat zelfde spoor af en ketste tegen de vangrail. Gelukkig stond er een vangrail op die plek. Onze vrienden vertelden dat die er drie jaar geleden nog niet was, en toen lag er soms een auto beneden tussen de bomen. Dat soort gladheid is dus wel eng. Gelukkig werd het daarna nachtenlang -10 graden en is het rijden inmiddels met wat sneeuwschuiven op de weg goed te doen.  

Toeristje spelen
Tot mijn grote vreugde was mijn zoon deze week op bezoek, met een familievriend. Hij woont in Japan, maar is voor zijn visum een poosje in Nederland geweest. Heerlijk om zo weer even met hem op te trekken. We hangen de toerist uit. We wandelen het boomtoppenpad in Fyresdal op en af. We bezoeken het dorp Dalen, dat prachtig gelegen is, met het oude hotel dat aan het meer grenst. Het is een soort traditie geworden om in dit hotel te lunchen met familie en vrienden. Het eten is er heerlijk. En dit typische Noorse vijf-sterren hotel is echt heel fraai, met buiten draakjes op de daken. Binnen kijk je je ogen uit vanwege de Noorse schilderijen en het glas-in-lood raam dat bijna het hele dak van de lounge overspant.

Geëmigreerd en happy
Het bevalt mij zo goed om hier te wonen. Ik voel me thuis en welkom in de buurt. De Noren zijn enorm vriendelijk. In een jaar tijd heb ik al een heleboel van de taal onder de knie en dankzij wat Nederlanders en Duitsers die hier wonen, integreren we redelijk makkelijk en hebben we al veel contacten. Bovendien is de Noorse winter echt een cadeau. Lekker buiten spelen in de sneeuw. Over een poosje gaan we weer een keertje skiën. Langlaufen kunnen we hier voor de deur.

Retreat in Noorwegen
Wil jij ook eens deze schoonheid en rust ervaren in Noorwegen en je samen met mij richten op creëren van wat jij wil met de wet van aantrekking? Er is volop plek in de winter in ons vakantiehuisje. Het retreat duurt vier dagen en je hebt het huisje voor een week. Je kunt alleen komen of met zijn tweeën. Je bent van harte welkom. Je vindt meer informatie over het retreat op www.bastcoaching.nl/retraite-in-Noorwegen.