De stap zetten naar zelfliefde is vaak een grote stap. Broodnodig wanneer het zover is, maar ingewikkeld. Want hoe vaak heb je wel niet gevoeld dat het egocentrisch is om nee te zeggen, niet te helpen, niet mee te gaan maar te denken aan jezelf? En hoe vaak heb je wel niet naar je hoofd geslingerd gekregen dat je alleen maar aan jezelf denkt? Het is een drempel die vaak maar moeilijk genomen wordt.
Als je klem zit
Gaan kiezen voor jezelf kent vaak een lange aanloop. Pas wanneer je dusdanig klem zit tussen je angst en je verlangen kun je op een gegeven moment niet anders. Het kan zomaar zijn dat je lijf ingrijpt door een burn-out en je niet meer anders kunt dan nee zeggen. Of dat je het zó zat bent dat je met alle kracht die je hebt kiest voor jezelf, omdat niemand anders het doet.
Egocentrische zelfliefde
Het moment dat jij hard je best doet en er zelfs voor vecht om er voor jezelf te zijn, jezelf te geven wat je nodig hebt (omdat de ander het niet doet), is het moment dat zelfliefde (nog) een egocentrische vorm heeft. Je angst om niet gezien en gehoord te worden kan vanuit frustratie – en een harde kracht om nu dan écht voor jezelf te gaan staan en te stoppen met aanpassen – zorgen voor controlegedrag. Dat je jezelf steeds ergens tussen zet zonder de ander (je partner bijvoorbeeld) te zien. Dit is alleen geen zelfliefde, maar vechten voor jezelf. Het lastige hierin is dat je wel voelt dat het je eindelijk is gelukt om eens een keer nee te zeggen. Het effect is juist vaak een afwijzing van de ander of dat de ander aan je gaat trekken met als gevolg dat jij nog harder vecht voor jezelf.
Is nee zeggen en kiezen voor jezelf dan altijd egocentrisch?
Nee, natuurlijk niet.
Zelfliefde in verbinding met de ander
Zelfliefde is pas echte zelfliefde wanneer je niet meer bang bent om niet gezien of gehoord te worden. Wanneer je het niet meer nodig hebt jezelf ergens tussen te zetten zodat je ten minste opgemerkt wordt. Of wanneer jij niet meer de ander zo stuurt dat je krijgt wat je nodig hebt en dus kunt verdragen dat je niet krijgt wat je nodig hebt, en nog beter, jezelf geeft wat je nodig hebt. Dan is zelfliefde niet meer egocentrisch maar onvoorwaardelijk, zowel naar jezelf als voor de ander. Zelfliefde wordt dan ook een vorm van liefde richting de ander, die wederkerig gaat zijn. Op het moment dat je dit kunt, ontstaat er ook ruimte voor de behoeften en verlangens van de ander, en niet alleen die van jouzelf.
Echte zelfliefde is vrij van vechten en afhankelijkheid van de ander.
Echte zelfliefde is een vorm van liefde waarin juist ook plaats is voor de ander.
Zelfliefde vrij van oud zeer
Waar het op neerkomt is dat zolang er oud zeer van jou als kind nog ligt opgeslagen in jouzelf, elke poging tot zelfliefde vergezeld zal zijn van een belemmerende overtuiging en gedrag doorspekt van overlevingsmechanismen. Zoals:
– ‘Als ik niet vecht voor mezelf dan sta ik alleen, dan red ik het niet.’
– Of juist: ‘Laat maar, ik doe het wel weer alleen, ik ben het toch niet waard.’
Met als gevolg steeds verder terugtrekken en steeds minder pogingen om tot zelfliefde te komen. Wanneer dat lang genoeg duurt, barst er een keer een bom. En met alle kracht die je hebt duw je vechtend degenen van wie je het meeste houdt aan de kant, zodat jij eindelijk (adem-)ruimte krijgt. Al het oud zeer dat te lang heeft liggen vervelen in je lichaam barst mee naar buiten en de ander krijgt een lading over zich heen. Diens reactie is vaak negatief waardoor jij alleen maar bevestigd wordt in nog harder vechten voor jezelf.
Hoe minder oud zeer jij in je hebt,
hoe zachter jouw kracht,
hoe meer jij in verbinding met de ander kunt gaan staan
voor jezelf.
Korte oefening
Ga eens zitten, naast jouw kleine ik en kijk hem of haar aan. Wat hebben jullie samen meegemaakt vroeger? Waar zijn jullie doorheen gegaan? Welke overtuigingen hebben jullie opgebouwd en wat hebben die met jullie gedaan? Hoe voelt jouw kleine ik zich nu? Vraag maar eens wat hij of zij nodig heeft. En geef het.
Daar begint de zelfliefde zonder te vechten, zonder daarbij iets te willen of nodig te hebben van de ander, maar enkel puur jij en je kleine ik. Jij kunt jezelf geven wat je nodig hebt.
Ruim je boosheid op
Hoe meer jouw pijn geheeld is, hoe vrijer jouw zelfliefde zal zijn en hoe meer je er dus ook weer voor de ander kan zijn. Want vanuit het gevoel tekort te hebben, niet te krijgen van de ander wat je nodig hebt, ontstaat er vaak een onmogelijkheid om er voor de ander te zijn. Je hebt er simpelweg geen ruimte voor, boosheid zit in de weg omdat je niet krijgt wat jij nodig hebt. Het opruimen van deze boosheid maakt plaats voor compassie voor de ander, jezelf en liefde. Voor je het weet krijg je meer dan je verwacht had. Overvloed ontstaat als je angst voor tekort is opgelost.
Lief zijn voor jezelf
Lief zijn voor jezelf op een zachte manier is makkelijker gezegd dan gedaan. Vandaar dat ik wat tools voor je heb. Naast het aanvragen van mijn gratis online training ‘Bevrijd jezelf’ kun je een gedicht aanvragen voor jouzelf. Nadat je wat vragen beantwoord hebt, schrijf ik volledig op jou afgestemd een gedicht over het thema waar jij inzichten in wilt. Een liefdevol duwtje in de rug op jouw pad. En 3 februari kun je naar mijn theaterlezing ‘Stoppen met aanpassen begint met houden van jezelf’, een mooie avond waarin ik niet alleen inzichten deel, maar ook voordraag uit mijn boek ‘Dansen met je schaduw’ en speel op mijn hangdrum voor meer verdieping en bezieling.
