Ik wil stralen, net als zij

De start van een nieuw jaar geeft mij altijd kriebels in mijn buik, tenslotte belooft een nieuw jaar nieuwe kansen. Wat heeft het nieuwe jaar in petto voor mij? Ik geloof niet in goede voornemens, meestal sterven die een snelle dood. Ik sta liever stil bij wat ik allemaal zou willen bereiken in dit nieuwe jaar, zoals ik daar elk jaar over mijmer. Dit jaar wil ik een stapje verder gaan: wat wil ik bereiken en hoe zorg ik ervoor dat ik dat ga bereiken? 

Ik had maar één doel
Het stellen van doelen is krachtig. Daarbij is het onbelangrijk wanneer in de tijd de doelen gerealiseerd zijn. Dat voel je diep van binnen als het zover is. Jaren geleden, toen mijn dochter ernstig ziek was, had ik maar één doel: ik zou alles, maar dan ook écht alles doen om te zorgen dat zij zou herstellen van haar eetstoornis. Het kon niet waar zijn dat ik mijn kind het leven had geschonken om te zien hoe het haar langzaam werd afgenomen. Dat ging niet gebeuren! Hoe ziek ze ook was, ik zag haar potentie en haar wilskracht. Vaak genoeg zei ik: “Als je al die kracht zou inzetten ten gunste van jezelf in plaats van ten koste van jezelf, dan ligt de wereld aan je voeten.” 

De levenslust spat van haar af
Gisteren belde ze me vanuit Portugal, waar ze voor de derde keer dit jaar verblijft als vrijwilligster op een surfkamp. Ze heeft haar hart verloren aan de zee en aan surfen. Ze straalde zoals ik haar niet eerder had zien stralen.  Ik zag haar wandelen op het strand, rode blosjes op haar wangen en een twinkeling in haar ogen. De levenslust spat van haar af! Ik voelde hoe mijn hart een sprongetje maakte. Ik realiseerde me dat ik precies dít beeld voor ogen had destijds. Het is gelukt! Een diepe dankbaarheid overvalt me. Tegelijkertijd bekruipt me een weten, het betekent dat de vogel is gevlogen. Nu ze niet meer gevangen zit in haar eetstoornis, maar het gevoel van vrijheid heeft ontdekt, slaat zij haar vleugels uit. Ze gaat op reis en misschien vertrekt ze wel voorgoed. 

Alsof ik het niet verdien
Ik realiseer me ook dat het stellen van doelen voor mijzelf me veel minder makkelijk afgaat. Hoe kan het dat ik de doelen voor een ander zo helder kan zien en ik alles op alles zet om ze te bereiken, terwijl de weg naar mijn eigen doelen als een gevecht voelt? Alsof ik het niet verdien en me eerst moet bewijzen.

Ik ben er klaar mee
Ik ken de stemmetjes inmiddels wel na 54 jaar: ‘niet goed genoeg’ zijn en ’wie zit er op jou te wachten’. Ik ben er ook klaar mee. Ik heb genoeg te bieden, ik bén goed genoeg. Dit jaar wil ik mijn droom realiseren en dat is dan tegelijkertijd mijn doel: mijn bedrijf nieuw leven inblazen. 

Toeval bestaat niet
Misschien is het grote verschil dat ik me voor mijzelf niet voor de geest kan halen hoe dat einddoel er daadwerkelijk uitziet, terwijl ik dat voor mijn dochter wél kon. Als het niet ‘vanzelf’ gaat, heb ik na te denken over de stappen die ik kan zetten om dat doel tóch te bereiken. Dan vind ik een mail in mijn mailbox van mijn schrijfcoach Marije. Ze adviseert me echt deel te gaan nemen aan haar nieuwe programma. Dit programma zorgt voor focus op mijn bedrijf. Toeval bestaat niet, ik word geholpen en hoef het niet alleen te doen. Universum, dank je wel! 

Elke week focus op mijn bedrijf
Heerlijk die stok achter de deur! Doordat ik geen doel had, glipte de tijd door mijn vingers doordat ik die besteedde aan nutteloze zaken zoals scrollen op mijn mobiel. Dat betekent dat ik ook afspraken maak met mezelf: minder tv kijken en vaker mijn telefoon wegleggen. Ik wil weer elke dag in ieder geval één keer een half uur mediteren en elke dag minimaal tien bladzijden lezen, zodat die eindeloze stapel ongelezen boeken slinkt. En dus elke week focus op mijn bedrijf. Terwijl ik dit schrijf, weet ik mijn einddoel: ik wil óók die rode blosjes op mijn wangen en die twinkeling in mijn ogen, ik wil stralen net als zij!