Iedereen rommelt maar wat aan. Doet dingen op de manier die zij denkt dat goed is. Beinvloed door haar partner, haar jeugd, de kinderen, haar omgeving. Die ene opmerking die nog jaren nasuddert. Dat maakt misschien wel dat het bij mij ook al jaren wat rommelt. Ik probeerde zo eens wat her en der. Om te zorgen dat mijn leven lekkerder loopt. Er lag nogal wat op mijn bordje de afgelopen jaren. Hoe deal je daar dan mee? Met jezelf, een bedrijf, een lief en mijn samengestelde gezin.
Qua gezondheid merkte ik al een aantal jaar geleden dat eigenlijk de maat vol was. Ik werd steeds zwaarder, mijn darmen gaven regelmatig gedoe (al at ik glutenvrij) en mijn energieniveau zakte onder aanvaardbare levels. Iedere vorm van inspanning zorgde voor een enorme terugval. Er waren dagen dat een kwartier wandelen zorgde voor twee uur op de bank bijkomen. Dat kon toch niet goed zijn?
Waar ligt de oplossing?
Zo toog ik naar een orthomoleculair therapeut. Tien jaar daarvoor zat daar immers een goede oplossing. De behandeling liep spaak. Ik reageerde met mijn uiterst gevoelige lijf extreem op de ingezette behandeling. Mijn probleem was echter nog niet opgelost. Het volgende station was een combinatie van holistisch kijken met een gynaecoloog. Onderzoeken volgden en er kwamen allerlei uitslagen uit. Ook hier weer een behandelplan. Strikt volgen van het voedingsadvies en kijken of de ingezette behandeling haar werk deed. Helaas, de bijwerkingen waren ook hier weer aardig fors. Zo volgden nog een aantal behandelaars, want die onderliggende problemen bleven het me lastig maken.
Fast forward naar nu
Middenin de overgang zijn we, als het goed is, nu aangekomen bij de bron van alle ellende. Jarenlange stress en opbouw van gifstoffen in mijn lijf mogen eruit. Een combinatiebehandeling van supplementen met het opruimen van dat oude zeer. Zorgen dat ik gezonder reageer op alledaagse situaties die me nu nogal eens van mijn padje af brengen. De dagelijkse balans tussen mezelf aan de gang krijgen en mezelf in acht nemen. Ik vind het regelmatig een fikse klus.
De basis van mijn bedrijf ben ik
Als ondernemer ben ik het aan mezelf en mijn gezin verplicht om aan de gang te blijven. De geldstroom gezond te houden en die acties te nemen die horen bij een gezond bedrijf. Dat geeft druk, zeker als het niet lekker loopt en stroomt. Jezelf laten zien, consequente acties, de juiste acties, waarschijnlijk weet je er alles van. De basis daarvan ben ik. In hoeverre laat ik de zaken die spelen invloed hebben op mijn bedrijf? In hoeverre lukt het om focus en flow te vinden op een werkdag? Welke mensen heb ik in mijn omgeving getrokken om me hiermee te helpen? En waar laat ik steken vallen? Wanneer is het moment dat het genoeg is en ik andere beslissingen moet maken?
Samengesteld gezin
Daarnaast is er mijn samengestelde gezin waarin van alles speelt en waar ook de nodige acties te doen zijn. De was, het koken, de boodschappen, een huis dat netjes het leukst is om maar wat te noemen. Naast de praktische zaken spelen er in de levens van onze kinderen allerlei zaken die de nodige aandacht vragen. Kinderen opvoeden samen met een ex vraagt aandacht, communicatie en in contact blijven met elkaar. En je ging niet voor niets uit elkaar. Soms is dat een flinke klus. Gelukkig vragen de kinderen niet alle drie tegelijk veel aandacht.
Mijn relatie
Als basis van dat gezin is er de relatie met mijn vriend. Daar wil ik graag ruimte voor maken. Een samengesteld gezin vraagt nogal eens wat extra en als dan de basis wankelt, dat is op zijn zachtst gezegd niet handig. Met elkaar in contact zijn, een goed gesprek, de nodige intimiteit die weer zorgt voor een fijne verbinding met elkaar. Fijn dat er ook tijd en ruimte is om elkaar te ontmoeten zonder de kinderen.
Hoe doe je het met jezelf?
En dan overal onder ligt de relatie die ik heb met mezelf. Ik neem mezelf in alles mee immers. Hoe kijk ik naar mezelf als het minder goed gaat? Wat kan ik met de adviezen die ik krijg over beweging en voeding? Hoe aardig blijf ik voor mezelf zonder een watje te worden of juist een te strenge tante? Mag ik nu voor mezelf kiezen en het beter worden prioriteit maken? Als ik eerlijk ben, ja, tot er weer iemand anders om aandacht vraagt. Au, en wel de realiteit waar ik mee te dealen heb. Stapje voor stapje mag ik hier weer mee aan de slag. Gelukkig doe ik dat nu met een zeer toegewijde therapeute en maak ik zichtbare stappen. To be continued.
Dit delen:
- Klik om op LinkedIn te delen (Opent in een nieuw venster) LinkedIn
- Klik om te delen op Facebook (Opent in een nieuw venster) Facebook
- Klik om te delen op X (Opent in een nieuw venster) X
- Klik om dit te e-mailen naar een vriend (Opent in een nieuw venster) E-mail
- Klik om af te drukken (Opent in een nieuw venster) Print







6 reacties
Fijn te lezen dat je nu, met therapeute op de achtergrond, je stappen kunt zetten Judith. Juist ook jij hebt jezelf nodig, anderen mogen soms geduld hebben totdat je weer volop kunt stralen…
Veel liefs voor jou
Dank je wel Anneke, ook veel liefs voor jou.
Top dat je de juiste beweging nu eindelijk hebt gevonden. Elke stap is er 1 om je weer te krijgen waar je zijn wilt
Ja dat is superfijn! Stap voor stap.
Heel mooi hoe je je verhaal verteld. Heel herkenbaar. Waarschijnlijk zijn er nog meer vrouwen die hiermee zitten. De overgang doet rare dingen met je hele wezen. Er zijn zoveel vrouwen die in deze periode hun leven helemaal omgooien. Nu is het tijd voor mij!! Helaas is dat toch anders als je thuis nog kinderen hebt.
Hou vol. Ook jij gaat jouw manier vinden. Gelukkig heb je veel hulp om je heen lees ik. Succes lieve schat.
Liefs
Sylvia
Dank je wel lieve Sylvia!