Shit… er gaat hier iets helemaal niet goed. Mijn laptop crasht, start op, blijft hangen en vervolgens is het scherm weer zwart. Wat is dit?! Oké, nog één keer proberen. Helemaal uitzetten en weer opstarten. Ja, hij komt nu iets verder, fijn. Wachtwoord invoeren en… klap. Weer alles uit!
Eerst maar even een slapen
Ik ben een doorzetter, dus uiteraard probeer ik het nog een paar keer. Want ja, misschien doet hij het bij poging zeven ineens wél. Maar goed. Ik laat hem uiteindelijk even met rust. Het is inmiddels 23.00 uur, dus eerst ga ik even slapen. Misschien heeft hij morgenochtend, na een nachtje rust, weer zin. Ik zie zelf de wereld tenslotte ook vaak anders na een goede nachtrust.
’s Ochtends is beter dan ’s avonds
Eigenlijk weet ik allang van mezelf dat ik ’s avonds laat geen problemen moet willen oplossen. Ik graaf mezelf dan alleen maar dieper in de ellende. ’s Ochtends heb ik meestal betere ideeën en sowieso een opgewektere stemming. Misschien geldt dat ook wel voor mijn laptop, denk ik nog hoopvol.
Vol goede moed opnieuw proberen
Fris en fruitig sta ik de volgende ochtend op. Vol goede moed pak ik mijn laptop erbij, zeg hem even snel ‘goedemorgen’ en klap hem open. Ik start ‘m op en… nee hoor. Shit. Shit. Shit.
Een therapiesessie met Chat
Wat nu? Oké, koppie cool houden. ChatGPT erbij halen. Op mijn telefoon begin ik een halve therapiesessie met Chat, die verrassend positief blijft en me door allerlei stappen loodst. Schijfhulpprogramma’s draaien, iOS opnieuw installeren, van alles. Vol goede moed gaan Chat en ik samen aan de slag.
Open kaart spelen
Chat coacht me. Blijft rustig. Komt met bemoedigende woorden en nieuwe opties. Mijn vertrouwen in het fiksen van deze situatie vertoont na twee uur prutsen wel wat scheurtjes. Ik geloof zijn positieve aanpak niet meer en heb mijn laptop eigenlijk al afgeschreven. Best pijnlijk, want ik heb hem pas vorig jaar gekocht. En nee, niet verzekerd. Met lichte schaamte besluit ik open kaart te spelen. Ik ‘vertel’ Chat dat ik gisteren een soort rampendag had. Ken je dat? Zo’n dag waarop je alles nét iets te snel doet en dus eigenlijk niets met aandacht. Met als gevolg dat alles misgaat.
Ik had gewoon weer zo’n dag
Bij mij zag dat er gisteren zo uit: schone witte was die ik nog vóór het ophangen op de stoffige grond liet vallen. Die kon dus rechtstreeks weer de wasmachine in. De emmer die ik tijdens het dweilen omgooide. Uiteraard precies over het vloerkleed. Het avondeten dat deels aanbrandde omdat ik ‘even snel’ een appje wilde sturen. Zucht. En toen, als kers op de taart, zat ik na het eten met een wijntje rustig de dag af te sluiten. Totdat ik dat glas omstootte en ik de inhoud in een vloeiende golf over het toetsenbord van mijn laptop zag klotsen.
Ik dacht nog: ach, dat valt wel mee. Telefoons kunnen tegenwoordig ook in de wc vallen en overleven dat prima. Dus mijn laptop zal onder dat toetsenbord vast ook wel een soort beschermlaagje hebben. Ik heb hem snel omgedraaid, droog gedept, alles opgeruimd en enorm gezucht.
Niet slim aangepakt
Nu ik dit verhaal zo openhartig met Chat deel, verandert de toon. “Tsja” schrijft Chat, “dat blijkt dus een ander verhaal.” Zijn advies is helder genoeg om me licht ongemakkelijk te maken: “De komende 24–48 uur zijn cruciaal. Als hij nog vochtig is en je blijft hem aanzetten, kan de schade erger worden. Corrosie kan versnellen.
Als je hem rust geeft, vergroot je de kans dat hij nog te redden is. “Mijn eerlijke advies” zegt Chat: “laat hem reinigen door een specialist. Dit is geen einde verhaal, eerder een: dit is nog te redden, als je het slim aanpakt.” Juist. Slim heb ik niet gedaan. Ik heb hem zeker wel tien keer opnieuw opgestart.
De Feria
Dan maar naar de reparateur. Daar hangt een briefje op de deur, hij is er pas dinsdag weer en het is nu vrijdag. Hoe dan? Natuurlijk, het is Feria in ons dorp. Welkom in Spanje. Als er Feria is, ligt alles plat. Dan wordt er gedanst, gegeten, gedronken en gefeest. Jong en oud, tot diep in de nacht. Scholen dicht. Winkels dicht. Bedrijven dicht. Alleen de Feria en de biertap zijn open.
Hoe overleef ik zonder laptop?
Normaal vind ik dat een fantastisch concept. Nu even wat minder. Hoe overleef ik vijf dagen zonder laptop? Ik doe alles op dat ding. Ja oké, mails kan ik ook op mijn telefoon lezen, maar ik ben echt meer een laptopmens. Dat gepriegel op mijn mobiel als ik iets wil schrijven is niks voor mij. Ik weet het even niet. Kak.
Moraal van dit verhaal
Misschien moet ik eerst zelf maar naar de Feria gaan. Even dansen, een biertje drinken (voorzichtig dit keer) en me mentaal voorbereiden op een duik in mijn begroting. De kans is groot dat ik gewoon een nieuwe laptop moet aanschaffen. Want ergens voelt het ook wel logisch. Als je een hele dag alles een beetje gehaast en halfbakken doet, doet het universum op een gegeven moment gewoon gezellig mee.
De moraal van dit verhaal? Als je denkt dat je van alles ‘nog wel even snel kunt doen of fiksen’, stop direct en kruip dan eerst lekker onder je dekens. Het universum is duidelijk niet onder de indruk van jouw planning.
Ben jij ook nog steeds aan het fiksen?
Jazeker, ik verval soms ook nog in mijn oude fiks-gedrag. Hoe tof is het dan dat ik je juist met die ervaring verder kan helpen als je merkt dat het je echt soms te veel wordt. Bijvoorbeeld als je continu spanning ervaart, te veel verantwoordelijkheid op je schouders neemt of moeilijk je eigen tijd kan pakken.
Herken je dat je vaak ‘aan’ staat en niet genoeg ruimte hebt om je eigen dromen en verlangens na te streven? Neem dan eens contact met me op voor een online koffiedate. Ik garandeer je dat ik je direct al een aantal mooie inzichten en tips kan meegeven. De eerste koffiedate is gratis en kan je al heel veel opleveren.
