Hoe bevrijdend schrijven kan zijn

Toen ik mijn huidige man leerde kennen, begonnen we vrij snel met mailen omdat we elkaar nog niet vaak konden ontmoeten. We leerden elkaar al schrijvend kennen en ontdekten hoe leuk we elkaar vonden. Hele ontboezemingen kwamen binnen via de mail, het was fijn om met elkaar te schrijven. Later, toen we getrouwd waren, een jong gezin en weinig tijd voor elkaar hadden, ontstond er enige verwijdering. Zoals bij heel veel stellen met jonge kinderen een valkuil is. Praten liep snel uit in ruzie, elkaar persoonlijk aanvallen en op een gegeven moment begonnen we weer met elkaar te schrijven. Dat hielp en zorgde ervoor dat we de tijd namen om vanuit onszelf te beschrijven wat we voelden. 

Dagboek
Het leven kan intens zijn. Met een drukke baan, een druk gezin of werkloos, eenzaam, niet gelukkig, zoekend naar manieren om je fijner te voelen. Dat geldt zeker ook voor mij. Ik was vroeger echt een dagboekkind en -puber. Wat begon toen ik een jaar of 10 was als verslagen van de dag en een opsomming van activiteiten en met wie ik had gespeeld (zelfs met tekening erbij), veranderde later in een beschrijving van hoe ik me voelde. Over mijn verliefdheden, twijfels en onzekerheden, ruzies met mijn ouders of vriendinnen.

Als ik het nu teruglees, zie ik dat ik ook toen al veel stemmingswisselingen had. Plus honderd, min honderd, zo typeer ik het nu zelf. En middenin de dalen kan ik de bergtop, die daarna echt wel weer komt, absoluut nog niet zien.

Gevoelens blijven aan de deur kloppen
Als je altijd hebt gedacht dat je alles met je hoofd moet doen en vooral niet moet voelen, omdat dat onbetrouwbaar is en je verzwakt, ben je geneigd gevoelens te negeren of weg te duwen. Maar ze blijven aan de deur kloppen. Want ze willen gevoeld worden en gaan niet akkoord met de oplossing van negeren.

‘Every cloud has a silver lining’
Toen ik had uitgevonden dat ik niet onder het luisteren naar mijn gevoelens uit kon, stopte ik op een gegeven moment om ertegen te vechten. Het mocht er gewoon zijn. Ook het verdriet, de onzekerheid, de ik-zie-het-niet-meer-zitten-dagen. Ik begon steeds meer te zien dat er altijd, zelfs na de meest wanhopige en zwarte dagen, weer lichtere dagen kwamen. En dacht dan terugkijkend mijn worsteling en de energie die me dat had gekost, dat ik dat mocht gaan accepteren en daarop gaan vertrouwen. ‘Every cloud has a silver lining’, leerde ik al op de middelbare school tijdens Engelse les. Na het donker wordt het gewoon altijd weer licht. En de ene keer duurt dat langer dan de andere keer. Mijn dagboek uit die tijd is een waardevolle weergave van dat proces.

Schrijven schept ruimte
Als je niet met andere mensen wilt of kunt praten over je gevoelens, ben je al schrijvend je eigen luisterend oor. Omdat je in je lijf zakt, naar wat je voelt, wat zich in je hart afspeelt, schrijf je dit van je af. Er ontstaat ruimte, omdat het op papier of je computer terechtkomt. Je schrijft letterlijk van je af. Wat ik het voordeel vind van schrijven, ook als ik met anderen mail, is dat je langer over je antwoorden kunt nadenken. Schrijven kan dieper doorwerken dan praten of vertellen. En je geeft jezelf de gelegenheid om even goed stil te staan bij wat je voelt, terwijl je opschrijft wat je kwijt wilt. En welke dingen je dingen graag anders zou willen, en hoe.

Helend proces
Misschien geldt dat ook voor jou, dat je je fijner voelt om al schrijvend inzicht te geven in je worstelingen, op jouw eigen moment, op de plaats waar jij rustig kunt schrijven. Ik ben een enorm makkelijke prater en weet mijn gevoelens goed te verwoorden. Als iemand mij een vraag stelt, weet ik eigenlijk altijd wel een antwoord. Maar als ik heel eerlijk ben, heeft schrijven meer effect omdat het me vraagt iets langer stil te staan bij wat ik nu werkelijk voel en waar ik nu echt mee worstel… Bovendien zijn de inzichten die je opdoet over waarom je je voelt zoals je je voelt vaak heel waardevol, zeker op papier.

Niet voor niets bestaat het gezegde ‘Wie schrijft, die blijft’. Omdat inzichten, gevoelens, belevenissen vastgelegd zijn. Ook jij kan op deze manier jouw eigen ontwikkeling vastleggen en meteen een richtingaanwijzer voor de toekomst maken.

Mindful Analysis
Als je iemand zoekt om met je mee te lezen om je te helpen antwoorden te vinden op jouw vragen, nodig ik je van harte uit om jezelf al schrijvend te bevrijden. Bevrijdend Schrijven is gebaseerd op de methode Mindful Analysis waarbij je in vier stappen inzicht krijgt in waar je nu staat, hoe je daar gekomen bent, waar je naar toe wilt en hoe je dat wilt gaan bereiken. Ik schrijf dan terug, met verdiepende vragen naar aanleiding van wat jij schrijft, waar jij je eigen antwoorden op kunt vinden. Het resultaat is dat jij weet waar jouw uitdagingen liggen en hoe je daarmee verder kunt, omdat je uiteindelijk zelf je analyse hebt gedaan.

Meer weten? Kijk op https://compassiecom.com/bevrijdend-schrijven/. Mail of bel me gerust als je hier meer informatie over wilt.

0 thoughts on “Hoe bevrijdend schrijven kan zijn”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: