Ik kan me enorm verbazen over de manier waarop mijn aandacht ‘toevallig’ via verschillende kanalen naar hetzelfde onderwerp wordt getrokken. Door het luisteren van een podcast, het lezen van een artikel en het volgen van een training. Deze week kwam ik steeds dezelfde vraag tegen: Hoe afgestemd ben jij?
Ademhaling
Voor de duidelijkheid; met afgestemd zijn bedoel ik je hoofd tijdelijk ‘uit’ zetten en de focus richten op je lichaam. Een makkelijk hulpmiddel hierbij is je ademhaling. Diep inademen en langzaam uitademen is hét teken aan je lijf dat het mag ontspannen.
Ik wil veel te veel
Mijn eerlijke antwoord op bovenstaande vraag is: veel te weinig! Dat is behoorlijk confronterend. Het lukt me wel om bijna elke avond om te mediteren, het enige moment van de dag dat ik bewust afstem. Vaak voel ik dan pas hoe moe ik ben. En ik realiseer me dat ik zelf mijn grootste vijand ben. Ik wil ook veel te veel. Ik wil mijn werk goed doen. Ik wil het fijn hebben met mijn lief. Ik wil het huis en de tuin op orde hebben. Ik wil regelmatig tijd doorbrengen met mijn kinderen. Ik vind dan ook dat dat te weinig is. Mijn vriendinnen zie ik veel minder dan voorheen omdat ik naar het midden van het land ben verhuisd. En voor mijn moeder heb ik veel te weinig tijd. O ja, en dan wil ik ook nog ergens tijd voor mezelf, die er dan eigenlijk niet meer is.
Hard werken om iets te bereiken
Mijn ouders werkten hard, mijn vader had een eigen kruidenierswinkel. Mijn moeder werkte later ook mee in de winkel. En ook ik was op 9-jarige leeftijd regelmatig in de winkel te vinden. Eerst om spelenderwijs wat klusjes te doen voor mijn vader, later werd het mijn bijbaantje. Ik ben opgegroeid met het idee dat je hard dient te werken om iets te bereiken in het leven. En dat deed ik dan ook. Gedurende mijn opleiding tot verpleegkundige werkte ik dus bij mijn vader, als kamermeisje in een hotel, plukte ik tomaten en werkte ik in een verzorgingshuis. Na het behalen van mijn diploma ging ik gelijk fulltime aan de bak, want zo hoorde dat.
Hoe zit het met ons welzijn?
Doordat we zo druk zijn, en vooral in ons hoofd zitten, lijkt de taal van ons lijf naar de achtergrond verdwenen te zijn. Terwijl ons lichaam ons zoveel te vertellen heeft. We zijn zo druk met de buitenkant dat we de binnenkant verwaarlozen. Als je de socials moet geloven leiden veel mensen een fantastisch leven. Een mooi huis, een fijne auto en heerlijke vakanties lijken bepalend voor ons geluk. Maar is dat wel zo? Onze welvaart is fijn, maar hoe zit het met ons welzijn?
Het resultaat van jarenlang roofbouw plegen
Als je de cijfers mag geloven, waren er nog nooit zoveel mensen die kampen met een burn-out of depressie. Ook onder jongeren zijn deze cijfers hoog. Verwachten we niet te veel? Van onszelf en van de ander? Het lijkt erop dat de lat steeds hoger is komen te liggen en veel mensen kunnen dit niet bijbenen. Dan zijn die cijfers eigenlijk heel logisch. Het is het resultaat van jarenlang roofbouw plegen. Altijd maar doorgaan, altijd maar aan staan betekent stress voor je lijf. Het staat continu in de vecht- of vluchtstand. Ons lijf kan kortdurende stress prima aan, maar als de stress (te) lang duurt, put het ons lichaam uit. We hebben rust nodig. Ons lichaam heeft vaak dan al signalen afgegeven. We hebben ze simpelweg niet gehoord omdat we te druk zijn.
Generatie Z
Op de lange termijn is dit geen gezonde manier van leven. Vol bewondering kijk ik dan ook naar mijn kinderen. Zij behoren tot generatie Z. Zij werken hard én zij nemen de tijd om te ontspannen en leuke dingen te doen. Op de socials stuit ik met regelmaat op een discussie over dit onderwerp. Deze generatie zou lui zijn, wil niet fulltime werken en alleen maar feesten. Maar is dat wel waar? Vergeet niet dat zij geboren zijn in het digitale tijdperk en veel meer prikkels te verwerken hebben dan wij op die leeftijd. En inderdaad, zij zijn ook opgegroeid in een overvloed aan mogelijkheden die zij ten volste benutten.
Kiezen vanuit eigen balans en afstemming
Klinkt er eigenlijk afgunst en jaloezie door in deze verwijten? Als ik naar mezelf kijk, zou ik óók best minder willen werken en meer tijd hebben voor de dingen die ik belangrijk en leuk vind. Wellicht zijn zij beter afgestemd, verstaan zij de taal van hun lichaam beter én luisteren en handelen zij ernaar. Wat mij betreft stappen we af van ‘hoe het hoort’ en kiest een ieder voor zijn eigen balans vanuit afstemming.
