Mijn boeken… ze zijn heilig, kostbaar, dierbaar voor mij. Te vergelijken met fotoalbums of je muziekverzameling. Ieder z’n passie. Mijn boeken dragen bijna allemaal een verhaal en daar werd ik me enorm bewust van toen ik het afgelopen jaar drie keer verhuisde.
In oktober 2021 besloten we om ons huis te gaan verkopen. Het huis waar onze kinderen zijn opgegroeid en waar ik achttien jaar had gewoond. In de woonkeuken stond een flinke boekenkast, maar doordat er iedere maand nieuwe boeken bijkwamen, puilde hij uit. De kast werd een beetje een rommeltje. Ook in mijn kantoor stonden een heleboel boeken, die van mijn klanten, van mijzelf, mijn vakliteratuur en boeken die ik nog moest gaan lezen. En op de kamers van de kinderen lagen alle kinder- en jeugdboeken, met een dikke laag stof erop, want inmiddels zijn het geen boekenwurmen meer.
Ontspullen
Omdat ons huis de verkoop inging, wilden we eerst ontspullen, wat reparaties doen en een paar muren sauzen, om het verkoopbaar te maken. Ongeveer eenvierde van de inboedel ging naar een opslagcontainer, waaronder mijn boekenkast en alle boeken. We brachten ook veel spullen naar de Kringloop en de milieustraat, naar Humanitas en andere goede doelen. En ja, we gooiden heel veel weg. Behalve mijn boeken. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om boeken weg te doen. Ook de kinderboeken niet, ik ben tenslotte kinderboekenschrijfster, dus ze zijn voor mij een grote inspiratiebron. Sterker nog; mijn illustrator Maureen Hennep en ik geven elkaar altijd kinder(prenten)boeken cadeau, dus de collectie blijft zich uitbreiden, ondanks dat onze kinderen allemaal 17+ zijn.
Of toch, ja ik heb een collectie stripboeken aan de lokale bso gegeven. En ik heb wat boeken (ik had er ook heel veel dubbel gek genoeg) in mini-biebjes gezet; ik ben dol op mini-biebjes.
Geamputeerd zonder mijn boeken
Ons huis was gelukkig snel verkocht, maar de oplevering aan de nieuwe eigenaren was pas in augustus 2022. Ik voelde mij die tien maanden ontzettend onthand zonder mijn boeken, een soort van geamputeerd. Ik verlangde naar ze, ik droomde over ze. In de tussentijd stilde ik mijn gemis met ideeën opdoen over mijn toekomstige boekenkast, leesplek en misschien wel mijn eigen bibliotheek. Ik schreef er zelfs een blog over: Hoe maak je een cosy leesplek voor jezelf?
De collectie blijft groeien en groeien
We verhuisden naar een huurappartement in Rotterdam met de intentie om daar maximaal twee jaar te wonen. In de tussentijd zouden we namelijk op zoek gaan naar ons droomhuis in Andalusië. En in dat droomhuis zou ook mijn nieuwe boekenkast komen, vele malen groter dan de oude, want de collectie blijft groeien en groeien. Ik stap nog steeds niet over op de e-reader vanwege mijn grote liefde voor de geur, structuur, nostalgie van echte boeken. Maar dat terzijde.
De ideale plek voor mijn boekenkast
Dat droomhuis vonden we veel eerder dan verwacht. De dag voor Kerst (2022) deden we een bod op een prachtig huis in Granada en na de kerstvakantie verliep de hypotheekaanvraag heel vlot. Eind februari 2023 was de overdracht van ons nieuwe huis. Natuurlijk ging ik het nog lege huis meteen in mijn hoofd inrichten zodat ik de ideale plek voor mijn boekenkast kon bepalen.
Eindelijk… daar waren mijn boeken weer
Maar eerst hadden we in Nederland nog een verhuizing te managen naar een kleiner appartement én de grote internationale verhuizing voor te bereiden. We vonden een fantastisch verhuisbedrijf dat half april alle spullen kwam laden en daarna de inhoud (waaronder mijn boeken) van onze opslagcontainer ging oppikken. Een week later kwam de verhuiswagen aan in Granada. De Spaanse verhuismannen die waren ingehuurd door het verhuisbedrijf hoefden na drie dozen waar ‘boeken’ opstond niet meer te vragen waar die dozen neergezet moesten worden. “Aún más libros” mompelden ze steeds tegen elkaar. En lachend tegen mij: “Tienes muchos libros señora.” Ik stond te stralen naast de verhuisauto. Eindelijk… daar waren mijn boeken weer. Wat had ik ze gemist.
Een nieuwe boekenkast in Spanje
Toch gingen er nog vier weken voorbij totdat ik ze kon bevrijden uit de verhuisdozen. We waren eerst gefocust op klussen, schilderen, keuken uitzoeken, enz. Onderwijl oriënteerde ik natuurlijk in alle Spaanse winkels voor een nieuwe boekenkast. En die vonden we bij, jawel: Ikea! Een fijn uitbouwsysteem met oog op de toekomst. Manlief zette ‘m in elkaar en ik bevrijdde mijn boeken uit de dozen. Stuk voor stuk gingen ze door mijn handen en toen besefte ik: aan vrijwel ieder boek zit een verhaal. Ik weet van de meeste boeken nog precies wanneer en waar ik dat boek kocht of van wie ik het cadeau kreeg. Wat een rijkdom!
Hoe ga ik het indelen?
“Hoe ga je je boekenkast indelen? Op kleur, op alfabetische volgorde van de auteursnaam (zoals in de bibliotheek), op genre?” Deze vraag stelde diverse vriendinnen aan me. Tja, dat was even een lastige keuze. Op kleur vind ik prachtig, want dat geeft echt rust voor het oog. Nadeel is alleen dat ik steeds misgrijp als een vriendin een boek wil lenen, ik onthoud nooit de kleur van de cover. Op alfabetische volgorde… hmmm vind ik toch wel heel steriel. Op genre dus! Dat is ook het meest praktisch.
Mijn handen tintelden dusdanig van verlangen om de boekenkast in te gaan richten, dat ik tot 2 uur ’s nachts doorging. Het resultaat is de volgende indeling:
- Spanje-boeken en tijdschriften
- Overige reisboeken
- Kookboeken
- Een plank voor mijn allergrootste favorieten van Donna Tart, Maria Dueñas, Isabel Allende, Marianne Fredriksson, Tatiana de Rosnay, enz.)
- Nederlandse literatuur vrouwelijke auteurs
- Nederlandse literatuur mannelijke auteurs
- Buitenlandse literatuur
- Een plank voor Lucinda Riley natuurlijk
- Thrillers
- Boekenweekgeschenken (ja die bewaar ik ook allemaal)
- Een plank voor de boeken van mijn klanten
- Vakliteratuur
- Spiritualiteit en psychologie
- Poëzie
- Kinderboeken, prentenboeken
- Jeugdboeken en young adult
- Stripboeken
- De klassiekers (boeken die van mijn man en mij en zelfs van onze ouders zijn geweest, zoals Jip & Janneke, Ot en Sien, Pinkeltje, Pietje Bel enz.)
Nostalgie
Zeker dat laatste is toch pure nostalgie? Ook zo leuk om te lezen wat er voorin het boek is geschreven, vaak een datum en momentum, bijvoorbeeld: 13 februari 1979 – Voor Marije’s 6e verjaardag – van opa en oma. We toverden zelfs onze oude platenspeler uit een verhuisdoos, die hebben we op de boekenkast gezet. En toen we al die lp’s en singeltjes doorliepen, kwamen weer de verhalen van vroeger.
De vreugde van het weerzien
Wat een genot is dit toch. Ik kan het iedereen aanraden om je boeken (of wat voor collectie dan ook) eens een tijd op te bergen. De vreugde van het weerzien na een paar jaar is namelijk fantastisch! Oh, en die cosy leesplek? Die komt er ook hoor. Je leest het vanzelf in een volgend blog.
