Het ego lijkt soms op een jengelend klein kind

Op een donkere avond in het najaar maken we kennis. Het niet geaccepteerd worden, afgewezen zijn en gekwetstheid is voelbaar. Gevoelig is ze zeker, dat is bijna tastbaar. Ze heeft weinig vriendinnen en vrienden op een paar na. Een gebrek aan zelfvertrouwen en eigen liefde is al snel duidelijk. Duidelijk dat er niet geloofd, vertrouwd wordt in de eigen kracht en mogelijkheden. Haar ego neemt een loopje met haar en zorgt dat ze in een constante toestand van alertheid verkeert.

Een gezond zelfbeeld
Van jezelf houden lijkt heel normaal, het is goed voor je en zorgt dat je een gezond zelfbeeld hebt. Hieruit kan er geput worden, als dat nodig is, in het leven. Dit zelf vertrouwen draagt je het leven door en zorgt dat er goede keuzes worden gemaakt. Zelfvertrouwen waarbij je je niet door anderen, hun mening, overtuiging van de wijs laat brengen is dan geregeld heel belangrijk. Dit gaat met een ego vergezeld, ja, dat zeker. Zolang de wereld zich blijft ontwikkelen zoals het doet, heb je een ego nodig. Het ego is vaak iets dat als negatief wordt neergezet. Maar behalve dat het ego van alles komt halen, brengt het ook iets.

Na een inleidend gesprek
Ze heeft het gevoel dat er een blokkade zit. Net of ze er niet mag zijn en zich in ieder geval niet kan uiten. “Net of er een muur omheen zit” zegt ze. “Ik kan er niet bij komen en het kan er ook niet uit” geeft ze aan als ik haar vraag wat de reden van haar komst is. Ik vraag haar of ze wil blijven zitten of liever wil gaan liggen. Waarop ze aangeeft het wel fijn te vinden om te gaan liggen. Ik vraag haar of ze schouder- of nekklachten heeft. Die heeft ze niet. Ik leg uit dat ik wel eens een arm wil aanraken of verleggen tijdens de sessie en dat het daarom handig is om te weten wat iemands lichamelijke situatie is. “Ooooh, net als al die andere vragen over of ik ziek ben enzo?” Ja, beaam ik haar vraag. Dan kan ik daar rekening mee houden.

Wat doet het ego?
Het ego brengt de behoefte met zich mee om je neer te zetten en je te laten zien en zo nodig te laten horen. Als dit stuk in iemand is aangetast, vaak door een gebeurtenis die eerder heeft plaats gehad, dan kan iemand zich niet volledig neerzetten in de wereld. Laat staan dat er op het zelf wordt vertrouwd. Er blijft constant een stemmetje in je hoofd roepen dat het niet kan, niet lukt of mogelijk is. Het ego wil zorgen voor veiligheid. Vaak gaat dit gepaard met angst en/of onzekerheid. Het ego lijkt dan soms op een jengelend klein kind dat aangeeft iets niet te willen omdat het eng, spannend of gevaarlijk is. Dat het iets per se wel wil, omdat het dat nou eenmaal wil en dat vast en zeker beter is.

Een steeds kleinere wereld met meer stress
Ze is gepest en daarom voelt ze zich afgewezen, niet gehoord of gezien. Een soort innerlijke schaamte om niet te mogen zijn wie ze is die uiteindelijk is overgegaan naar het niet meer in zichzelf geloven en vertrouwen. Niet langer durven vertrouwen. Dat ze er mag zijn en het waard is om er te zijn vindt ze al helemaal lastig om te geloven. Laat staan zichzelf neerzetten of echt durven laten zien. Ze is bang om nog meer gekwetst te worden dan ze al is. Vertrouwen op wat ze zelf kan vindt ze moeilijk. Ze durft steeds minder te doen en heeft het gevoel zich steeds meer van de wereld af te sluiten. Net of ze steeds meer tegen een muurtje aanloopt dat alsmaar hoger begint te worden. Waar ze geen beweging in krijgt. De dagen zonder hoofdpijn worden steeds zeldzamer, ze slaapt slecht. Langzaam voelt ze haar wereld kleiner worden. Terwijl ze steeds minder mensen in vertrouwen durft te nemen en haar innerlijke stemmetje constant aangeeft wat ze vooral niet moet doen. 

Overspannen ego
Het ego vertelt meestal wat je niet moet doen en laat buiten beschouwing wat de mogelijkheden wél zijn. Angst en zekerheid om vooral de controle, die het ego denkt te hebben, te behouden. Hierbij vooral vasthoudend aan wat bekend is. Als dit een extreme vorm aanneemt, wordt er stress veroorzaakt in plaats van gereduceerd door het ego. Dit is dan als het ware overspannen en begint bij alles te roepen, alarm te slaan. Langdurige stress met allerhande lichamelijke klachten kunnen daar dan de uitkomst van zijn. Waarbij het vaak niet mogelijk meer is om zelf tot een oplossing te komen.

Nu mag ze gaan ontspannen 
Ik vertel haar dat ze lekker mag gaan ontspannen. Een wat twijfelachtige blik kijkt me aan. Dan luistert ze naar mijn stem en laat ze zich leiden door wat ik zeg. Ik laat haar tot een trance staat afdalen waar ze een ultieme ontspanning ervaart en kan loslaten wat haar bewust bezighoudt. Zo tot in haar diepste kern ontspannen en gefocust werken we samen om los te maken wat haar niet meer dient. Haar onbewuste luistert naar wat er verteld moet worden en hierdoor kan ze op gaan ruimen en los gaan laten. 

Terug na diepe ontspanning
Zo laat ik haar weer wat meer bewust worden van waar ze is en zo langzaam maar zeker werken we naar het einde van de sessie toe. Waarbij ze als het ware weer verfrist en energiek komt bovendrijven. Na het tellen opent ze weer rustig haar ogen. Een paar ontspannen, groenige ogen kijken me aan. Ik zie ze helderder worden en rustig de wereld inkijken. Na een paar minuten bied ik haar wat te drinken aan. Ze wil wat water en drinkt het glas behoorlijk snel leeg. Een hele andere en veel rustiger vrouw lijkt nu op de behandeltafel te zitten. Na mijn vraag ‘Hoe het gaat?’ kijkt ze me aan, ik zie haar denken en nog belangrijker… voelen hoe het voor haar voelt. Ze glimlacht en zegt: “goed, meer ontspannen dan toen ik binnenkwam.” 

Anders dan eerst
Na drie weken stuur ze me een email. Ze wil nog een keer afspreken. Ze voelt zich stukken beter en heeft geen hoofdpijn meer. “Ik heb het idee dat er nog iets moet gebeuren” geeft ze aan. De afspraak wordt gemaakt. Als ze de kamer binnenkomt, zie ik een heel andere uitstaling dan bij de eerste ontmoeting. Ze kijkt écht veel rustiger en ontspannen de wereld in. Ze vertelt dat het een stuk beter met haar gaat en wat ze allemaal weer zelf doet en onderneemt. “Het is rustig in mijn hoofd en ik vertrouw steeds meer op mezelf.” Ik complimenteer haar: “Je hebt het zo goed gedaan tijdens de sessie, maar ook vooral na de sessie in de afgelopen weken.” Ze kijkt me aan en glimlacht. 

Een tweede sessie
Nadat ze me duidelijk heeft gemaakt wat ze verwacht van deze sessie help ik haar weer ontspannen tot een diep niveau. Ze gaat een stuk eenvoudiger de hypnosesessie in. Daardoor kan ik haar brein de juiste zaken aanreiken. Hetgeen ze me net heeft verteld integreer ik in de sessie.

Na de sessie bedankt ze me en vertel ik haar dat ik ervan uitga dat ze het nu ‘echt’ helemaal weer zelf kan en dat ze al zo hard gewerkt heeft aan zichzelf de afgelopen dagen. “Ja, zegt ze het is nu ook zo rustig in mijn hoofd. Af en toe hoor ik nog mijn kritische stemmetje, maar weinig. Heel anders dan de hele dag door wat eerst het geval was.” 

Een groot compliment voor haar en mij
Na twee maanden krijg ik een email: ‘Het is net of ik aan een nieuw leven ben begonnen.’ En dat is het grootste compliment dat ze zichzelf en mij kan geven. Zij is er toe in staat geweest een ander leven te beginnen, te veranderen wat voor haar noodzakelijk was om aan te passen. Ik heb haar daarin mogen begeleiden.

Er is altijd meer mogelijk dan je denkt. Nieuwsgierig geworden wat ik voor jouw kan doen? Neem dan contact op: www.kailosinzichten.nl/contact

0 thoughts on “Het ego lijkt soms op een jengelend klein kind”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: