Het beheersen van de inhoud van mijn vastentrommeltje

Een paar dagen geleden, op Aswoensdag, is de katholieke vastentijd begonnen. Dit jaar begonnen op 5 maart en eindigend op 17 april. De vastentijd duurt 40 dagen en herinnert aan het feit dat Jezus 40 dagen vastte in de woestijn. Eigenlijk duurt het 46 dagen. Dat is inclusief de zondagen. De kerk heeft dat in de loop van de jaren versoepeld en daarbij de zondagen uitgesloten van het vasten. De officiële regels zijn: starten met gebed, eenvoudig eten, bewust dankbaar zijn en vasten tot zonsondergang.

Overeenkomst met de Ramadan
Het bijzondere dit jaar is dat de Ramadan bijna gelijktijdig plaatsvindt. Deze is gestart op 28 februari en duurt tot 30 maart. Deze vastentijd start in de negende maand van de islamitische maankalender. Elk jaar schuift hij elf dagen naar voren op. Volgend jaar start hij dus op 17 februari. De regels van de Ramadan vertonen veel overeenkomst met de katholieke vastentijd. Er wordt gevast van zonsopgang tot zonsondergang, waarbij niet gegeten en gedronken mag worden. Regels zijn: bezinning, vrijgevigheid, liefdadigheid en saamhorigheid. Het einde wordt gevierd met het Suikerfeest en bij de katholieken met Pasen.

Een kruisje in elk vakje
Ikzelf ben behoorlijk streng katholiek opgevoed. We moesten iedere dag vóór schooltijd naar de kerk in de vastentijd. Niet dat ik alles snapte wat er gebeurde. Daarvoor was ik te klein. Bovendien moest ik twee jongere broertjes meenemen, terwijl ik pas acht jaar oud was. Het was een flink stuk lopen naar de kerk en ik had moeite om de jongens mee te krijgen. Die waren met hun gedachten bij manieren om onderweg te spelen. Ik zat in die tijd op een meisjesschool, geleid door nonnen. Het hoofd van de school, zuster Johannito, zat elke dag in de kerk om te kijken of alle kinderen er wel waren. We hadden een kaart met daarop 40 vakjes. Als je naar de kerk was geweest, mocht je een kruisje zetten in het betreffende vakje. En natuurlijk wilde ik dat er bij mij in elk vakje een gekleurd kruisje stond.

Dat trommeltje heb ik nog
Ook wij als kinderen moesten vasten. Dat zagen we niet zo zitten, want het was al moeilijk genoeg doordat er weinig geld was en het eten en drinken niet altijd royaal was. Maar we durfden er niet tegenin te gaan. Het was gewoon zo en we moesten ons aan de regels houden. Voor dat vasten hadden we een trommeltje, althans de oudste kinderen uit het gezin. Ik kreeg mijn trommeltje van een tante waar we regelmatig kwamen. Apetrots was ik erop, want hij was best groot en er kon veel in. Dat trommeltje heb ik nog. Het was de bedoeling dat wij als kind snoep en koek in dat trommeltje deden en er pas op zondag één stuks uitnamen. De rest van de week mochten we er niet aankomen. Maar helemaal vol zou hij niet worden. Zeker bij mijn broertjes niet. Soms haalden ze er stiekem iets uit en zeiden zonder blikken of blozen dat ze niets opgegeten hadden.

Dan mag je het opeten
Wij gingen op woensdagmiddag naar die tante die mij dat trommeltje had gegeven. Ze probeerde ons altijd te verwennen omdat ze het zielig vond dat we niet zoveel snoep en koek kregen. Meestal gaf ze ons méér dan één koekje of snoepje. Ze deed dat dan in een papiertje en op die manier konden we het thuis in het trommeltje doen. Vaak als we naar huis liepen, haalden we het papiertje uit onze zak en keken vol verlangen naar het lekkers. Ik likte er weleens aan, maar at het niet op. De jongens hielden het zolang in hun hand dat het kleverig werd. Bovendien knepen ze in de koekjes, die daardoor braken. Ze vonden dat je geen kapotte koekjes in het trommeltje kon doen en aten het dus op.

Wie heeft er nog een vastentrommeltje?
Aan het eind van de vastentijd kon je goed zien wie zich had kunnen beheersen. Als dan het moment was aangebroken waarop je het mocht opeten, waren sommige trommeltjes snel leeg. Ik denk nog weleens terug aan die tijd als ik het trommeltje zie. Zouden er nu nog veel kinderen zijn die een vastentrommeltje hebben?