Geheimzinnige heuvels in het Zeeuwse landschap

Een oud krantenartikel uit de Provinciale Zeeuwse Courant over vliedbergen bracht herinneringen boven aan onze begintijd in Zeeland. Het bouwen van een droomhuis op de plek waarvoor we vanaf de eerste minuut een soort verliefdheid voelden. Het huis uit de jaren zestig, de verkrotte boerderij en de anderhalve hectare grond. De boerderij bleek zo slecht dat uiteindelijk alleen de gebinten en twee muren te redden waren. De rest werd gesloopt. Het werd een soort levenswerk, dit oude erf een nieuwe bestemming geven.

We hadden veel moed en geduld nodig, de procedures leken eindeloos te duren en uiteindelijk vonden we een aannemer die met een flinke ploeg mannen de boerderij herbouwde. Nieuw naar oud. Onze kinderen waren nog jong en zagen alles ook als één groot avontuur. Soms vroegen we ze om ons te helpen, bijvoorbeeld met stenen rapen uit de weilanden. Het leek wel of daar in alle voorafgaande jaren een enorme hoeveelheid puin was gestort.

Na elke regenbui kwamen er weer nieuwe stenen naar boven. Natuurlijk hadden ze niet altijd zin om te helpen. Dan kwam er een hartgrondig “het is jullie project!” uit hun mond. Wij zwoegden voort en alle weekenden waren voor het erf. We kregen hulp van het Zeeuws Landschap voor het inrichten van een streekeigen erf. We wilden meidoornhagen, knotwilgen en een boomgaard en we hebben alles zelf geplant.

Een auto met geblindeerde ramen
In de begintijd hadden we ook veel aanloop. Van nieuwsgierige mensen uit de buurt, die wilden weten wat onze plannen waren. Of van (verre) familieleden van de boer die hier eerder woonde. Heel vaak was de beginzin: “Ik heb hier als kind gelogeerd”, natuurlijk gevolgd door de vraag of ze nog even mochten rondkijken. Meestal vonden we dat prima. Behalve die ene keer.

Er reed een enorme Range Rover ons erf op. Helemaal door naar achteren, tot aan het wagenhuis. De auto had geblindeerde ramen. Er stapte een boom van een vent uit, een soort Rambo. Mijn lief liep naar hem toe. Meestal vragen we dan of we ergens mee kunnen helpen, maar deze ongenode gast vroeg om een andere benadering. De arrogantie spoot namelijk uit zijn oren toen hij zei: “Ik kom eens even naar die molshoop kijken!” Daar paste maar één antwoord op, een dringend verzoek om onmiddellijk te vertrekken. Meneer bevond zich namelijk op privéterrein en nee, we gaven geen toestemming om die molshoop te gaan bekijken.

Geen molshoop maar een vliedberg
We hebben namelijk een vliedberg op ons erf. Met de bestemming van archeologisch monument. Een vliedberg is een geheimzinnig soort heuvel, die op de vreemdste plekken in Zeeland te vinden zijn. Ze zijn ongeveer 1000 jaar oud. De naam vliedberg is misleidend. Er is lang gedacht dat de heuvels bedoeld waren als vluchtplaats bij stormvloeden. In werkelijkheid zijn het verdedigingsheuvels, waarop invloedrijke mensen hun bezittingen en vee beschermden tegen aanvallers. Bovenop de vliedberg bouwden ze vaak een houten toren en eromheen groeven ze een gracht. In het verlengde van de verdedigingsheuvel was vaak een voorhof met een huis of boerderij.

De vliedberg op ons erf is om nog een andere reden bijzonder. Er is in de Tweede Wereldoorlog namelijk een bunker in gebouwd. Vanuit de lucht dus niet zichtbaar voor de geallieerden. We hebben verhalen gehoord over de huisvesting van soldaten in de bunker. Het is moeilijk voorstelbaar dat je in die kleine ruimte zonder voorzieningen kunt leven met een groep mannen.

Speelplek
Voor onze kinderen was het destijds een spannende speelplek. Zij zeulden er oude meubels naartoe om er een soort huisje van te maken. Dat het donker en vochtig was, maakte hen helemaal niet uit. Inmiddels is de bunker een stal voor onze ‘lease-schapen’ die ervoor zorgen dat we minder met grasmaaiers aan de slag moeten. We komen nauwelijks meer in de bunker. Tot die keer aan het einde van een zomer, toen we een enorm nest eieren vonden van onze meest avontuurlijke kip. In plaats van haar leghok in het kippenhok had ze gekozen voor een strobaal in de bunker. De eieren ontploften spontaan toen we ze wilden opruimen.

Slapen in Zeeland
Wil jij de komende zomer naar Zeeland op vakantie en houd je van een rustige plek in het groen? Kijk dan eens op onze website naar het vakantiehuis dat we verhuren: www.slapeninzeeland.nl. We verwelkomen je graag.

0 thoughts on “Geheimzinnige heuvels in het Zeeuwse landschap”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: