Soms zit alles al in je. In foto’s, in herinneringen, in momenten die je ooit vastlegde, maar pas later écht voelt. Afgelopen weekend zat ik achter mijn laptop en bladerde ik door mijn eigen levensverhaal van de afgelopen zeven jaar. Ineens kwam het binnen: jeetje, wat is er veel gebeurd. Wat heb ik veel geleefd en doorleefd. Herken je dat? Dat je zo druk bent met doorgaan, dat je vergeet te kijken naar hoe ver je al bent gekomen? Vooral na je 50e breekt er vaak een fase aan waarin de kaarten opnieuw worden geschud. In dit blog neem ik je mee in mijn reis van de afgelopen jaren én hoe jij de stappen naar jouw nieuwe fase kunt zetten.
Terugkijken met nieuwe ogen
Ik bekeek de foto’s en zag mezelf in Noorwegen, samen met mijn ouders en mijn zoon. Een reis vol verbinding. Destijds wist ik nog niet hoeveel waarde die herinnering later zou krijgen.
Ik zag ook foto’s van mijn vorige huis, de plek die ik vanuit liefde heb losgelaten. De verkoop stond in het teken van een nieuwe fase voor mezelf. Een fase die best spannend was, maar die me wel de ruimte gaf om de zorg voor anderen (deels) over te dragen. De grote verantwoordelijkheid die ik altijd droeg voor mijn zoon, mijn vakantiewoning en de paarden, mocht ik gaan omzetten in tijd voor mezelf.
Ik had het vooraf zelf niet kunnen bedenken, maar er gingen nieuwe deuren open. Soms doodeng, soms nog onzichtbaar, maar ik besloot er doorheen te stappen. Misschien is dat ook wel iets wat jij op dit moment voelt: dat er iets in jou klaar is voor een volgende stap, ook al kun je het nog niet helemaal benoemen.
Met mijn boek onder de arm de wereld in
Eén van de momenten die me nu opnieuw raakt, is de herinnering aan mijn vertrek naar Argentinië en Uruguay. Daar ging ik, met mijn eigen geschreven boek onder mijn arm. Wat was ik trots! Niet alleen omdat ik in mijn eentje op reis ging, maar omdat ik iets tastbaars had gecreëerd waarin mijn missie stond. Het deed me beseffen: als je groeit als mens, mogen je creaties met je meegroeien in de nieuwe keuzes die je durft te maken. Wat zou er in jouw leven op dit moment herschreven mogen worden?
De wereld in, met en zonder mijn zoon
Die vrijheid bracht me naar verre oorden: Argentinië, Uruguay, Tanzania, Belize en Guatemala. Reizen die niet alleen gingen over plekken zien, maar over voelen, ervaren en groeien. Voorafgaand zette ik eerst kleine stappen om zelf te ontdekken hoe het is om alleen te reizen. Vanuit mijn woonplaats in Málaga vertrok ik naar Córdoba, Úbeda en Baeza. Prachtige plekken in Andalusië.
Dat is ook mijn tip voor jou: voordat je een grote stap zet die nog oncomfortabel voelt, ontdek eerst eens iets nieuws in een vertrouwde omgeving. Hoe gaat het je af om alleen uit eten te gaan? Hoe voelt het om zelf de dag in te vullen en de leiding te nemen?
Ik bedenk me nu ook dat ik uit een generatie kom dat alleen reizen niet vanzelf sprekend is en hoeveel respect ik heb voor de jongere generatie die dit gewoon doet.
Alleen zijn als spiegel
Alleen reizen is voor mij dan ook geen vlucht, maar een ontmoeting met mezelf. Je komt jezelf tegen in de stilte, in keuzes, in momenten waarop niemand anders er is om iets op te vangen. Pfff, ik vond dat soms best confronterend. Continu stelde ik mezelf de vraag: hoe wil ik me voelen en is deze keuze nog in lijn met wie ik ben?
Ergens onderweg besefte ik: als je je eigen beste vriendin wordt, hoef je nooit meer bang te zijn om alleen te zijn. Je wordt je eigen veilige haven. Jouw eigen beste reispartner. Voor mij was het een nieuwe fase in mijn leven om mezelf echt te leren kennen.
Mijn paradijs, mijn grenzen
Inmiddels heb ik mijn leven, mijn thuis en mijn Animal Soul Academy zelf opgebouwd. Een paradijsje dat helemaal bij me past en dat ik graag deel met gelijkgestemde zielen. En toch voel ik ook hier een nieuwe beweging. Want wanneer pak ik mijn rust en wanneer is er ruimte om mensen te ontvangen? Zowel in mijn werk als privé. De overenthousiaste Mirjam die overal ‘ja’ tegen zegt, beseft nu dat haar activiteiten in lijn mogen zijn met wat ze zélf nodig heeft. De waarde zit niet in wat er nog allemaal bij moet, maar in wat er al is.
Vlak voordat ik 57 kaarsjes uitblaas
Morgen word ik 57. Dit moment van terugkijken brengt me helemaal terug naar mijn essentie. Ik ben dankbaar voor de stappen die ik durfde te zetten. Voor de momenten buiten mijn comfortzone, mijn zelfreflecties en het opruimen van oude emoties in de kelder van mijn bewustzijn. Voor alles wat niét volgens plan ging, maar me wel precies bracht waar ik nu ben. En misschien wel het belangrijkste: ik ben trots. Fucking trots op mezelf. En dat gevoel… dat gun ik jou ook.
Voel jij dat het tijd is voor een nieuwe fase?
Voel jij dat er iets in jou klopt voor een nieuwe fase? Een overgang naar een ander tijdperk in je leven? Op dinsdagavond 9 juni om 19.30 uur geef ik een webinar speciaal voor vrouwen die de vijftig zijn gepasseerd. In dit webinar neem ik je mee in die beweging – van wie je was, naar wie je nu aan het worden bent. Je bent van harte welkom om met me mee te kijken, te voelen en jouw volgende stap te ontdekken.
