Ik stel je voor aan José, een van mijn klanten die jaren geleden plaatsnam aan mijn schrijftafel aan zee. Ze wilde spelen met taal, omdat ze daar zo van houdt. José heeft haar eigen coachpraktijk, dus ik vroeg haar of ze ook wilde leren bloggen. Maar nee, geen haar op haar hoofd. Wat zouden anderen daar wel niet van zeggen? Hmmmm, daar zat een dingetje van vroeger, voelde ik.
Doodeng om zoveel van zichzelf te laten zien
Een paar jaar later klopte ze weer bij me aan. Haar praktijk liep goed en inmiddels had ze door dat bloggen toch wel een mooi marketinginstrument kon zijn. Maar eerst wilde ze dat ik haar hielp met het schrijven van haar ‘Over mij’ pagina voor haar website. Die pagina had ze al zes keer herschreven. Ze vond het doodeng om zoveel van zichzelf te laten zien. Weer volgde die vraag: Wat zouden anderen daar wel niet van denken?
Ooit was ze een dagboekmeisje
Ze volgde ook meteen de Blogopleiding en trad daarna toe tot het bloggenootschap. Vanaf dat moment zagen en spraken we elkaar iedere maand en de aap kwam uit de mouw. Als kind schreef José altijd in haar dagboek. Totdat haar dagboek werd gevonden door haar stiefvader en ze door hem werd bekritiseerd over haar dagboekspinsels. Hij had het gelezen, terwijl ze ‘m nog wel zo goed had verstopt.
Vanaf die dag heeft José nooit meer in haar dagboek geschreven.
Haar gedachten liet ze in haar hoofd.
Haar gevoelens bleven opgesloten in haar hart.
Haar schrijftijdperk was voorbij.
Stapje voor stapje
Vijfentwintig jaar later zet ze heel voorzichtig, stapje voor stapje weer wat gevoeligheden op papier door die Over mij pagina. Oh wat voelde dat kwetsbaar! Telkens mailde ze mij een stuk tekst en gaf ik haar het vertrouwen – ze schrijft namelijk prachtig – om het eerst in de besloten Facebookgroep van het bloggenootschap te delen. Daar is het veilig. En dat deed ze. De reacties van de mede-bloggers waren zo warm en steunend. Hierna durfde ze de volgende stap te zetten en haar blogs te delen op Facebook, in het openbaar. Ook daar kreeg ze alleen maar lieve en positieve reacties.
De zenuwen gieren door haar lijf
José durft het steeds vaker, maar nog iedere keer gaat er een slapeloze nacht aan vooraf en gieren de zenuwen door haar lijf als ze op ‘publiceren’ heeft gedrukt. Doodsbang voor die ene boze of nare reactie en op zoek naar de bevestiging van haar overtuiging ‘zie je wel, het is gevaarlijk om je gevoelens te delen’. Het zit diep en haar trauma is nog niet geheeld, maar ze maakt hele dappere stappen, omdat ze zo’n gevoelsmens is en heel goed weet hoeveel anderen ze hiermee helpt. Door zich kwetsbaar op te stellen gaan haar ideale klanten ook steeds meer van haar houden.
Bloggen kun je leren
Ik train jou hoe je op authentieke en inspirerende wijze jouw verhalen kunt verpakken in een blog. Tijdens de Blogopleiding raak je geïnspireerd door je eigen schrijfsels en expertise, waardoor je zelf een hele lijst met blogonderwerpen verzamelt. Je schrijft je eerste blog over je expertise. Je ontdekt dat bloggen niet veel tijd hoeft te kosten als je schrijft vanuit je hart en het gestructureerd aanpakt. Met mijn slimme blogstrategie leer jij om in maximaal een uur tijd een blog te schrijven, te redigeren, een foto erbij te vinden én te publiceren.
Tijdens deze hele opleiding ben ik jouw persoonlijke schrijfcoach. In iedere les zit een schrijfopdracht die je naar mij mailt en waar je mijn feedback op ontvangt. Lees hier verder over de fijnste blogopleiding die er is en meld je aan, dan kun je meteen beginnen.
