Een tastbare herinnering voor mijn niet geboren kindje

Om weer een blog te schrijven over genderidentiteit kom ik op allerlei verschillende sites over regenboog mensen. Ook spirituele verhalen over bijzondere kinderen, met speciale gaven. Regenboogkinderen worden zo genoemd wanneer zij geboren worden bij ouders na het verlies van een kindje. En zo stuit ik op een site Vlinderkusje.nl, met allerlei gedenk- en troosttegeltjes, standaarden daarvoor maar ook gedichtjes, kaarten met mooie teksten.

Mijn niet geboren kindje
Ik ben weer terug bij mij eigen niet geboren kindje, onze eerste kennismaking met het ouderschap. Hoe ik mij moeder voelde vanaf het moment dat ik wist dat ik zwanger was. Zelfs nog voor de test gedaan was, voelde ik in mijn lijf al veranderingen. Misschien herken je dit wel. Het is wonderlijk dat je er niet over nadenkt dat dit kan gebeuren, behalve wanneer je dit meemaakt: een miskraam, een vroeggeboorte of een kinderdood in de baarmoeder. Dan is je onbevangenheid meteen verdwenen en hoor je cijfers over hoe vaak dit voorkomt. Deze getallen worden genoemd als verklaring, misschien wel met de gedachte dat dit je troost geeft. Wat komt is het besef hoe groot het wonder is wanneer het goed gaat en je een kindje in je armen mag houden. Ik voel meteen ook dankbaarheid voor mijn levende kinderen.

Gevoel van leegte, oud verdriet
Ineens overvalt mij een gevoel van leegte, van oud verdriet, dat ik altijd een speciaal plekje in mijn hart heb voor ons niet geboren kindje. Als ik tussen de vele gedenktekentjes zoek, valt mijn oog op een tegeltje uit de serie van Storytiles. Ik besluit dit tegeltje te bestellen, omdat ik met enige regelmaat met de gedachten speel dat ik een tastbare herinnering wil in mijn huis, zodat ze net zo zichtbaar is als de andere twee kinderen.

Zij steekt het levenslicht aan voor haar broers
Wanneer ik een paar dagen later het kleinood ontvang, zorgvuldig ingepakt, ontdoe ik het van het bubbeltjes plastic en zie het kleine doosje met het tegeltje. Tranen springen in mijn ogen en weer voel ik het verlies van dit kleine mensje waarvan ik met mijn hart weet dat zij een meisje was. Precies daarom is dit passend voor mij. Een tegeltje waarop je drie kaarsjes ziet, op het eerste gedoofde kaarsje een meisje, een elfje bijna, zonder vleugels. Dit elfje steekt het naast haar staande kaarsje aan en het derde kaarsje brandt al wat langer dat kun je zien, ook door haar voorzien van levenslicht. Is dat geen prachtige symboliek? Zij steekt het levenslicht aan voor haar broers. 

Ik heb haar gedragen
De kleurtjes zijn zacht en warm, beige achtergrond, staat zo mooi voor de verbinding van de aarde met het universum, witte kaarsen en wit licht, sereen en alles ligt nog open. De meerdere tinten oranje, voor het elfenmeisje en haar gedoofde kaarsje. En toch geeft het mij een hoopvol gevoel, een verlangen vervuld, ook al is ze niet uitgegroeid tot een volwaardig mens zoals haar broers. Zij heeft mij kennis laten maken met het moederschap, ik heb haar gedragen in mijn moederschoot, mijn baarmoeder. Mooie naam vind je niet? Voor het orgaan waarin je kindje groeit en jij met het baren zichtbaar moeder wordt.

Dichtbij, tastbaar
Het tegeltje krijgt een mooi plekje in mijn open keuken, de plek waar ik graag zit aan de eettafel, die ik ook als werktafel gebruik. Ik houd van koken en bakken, dus ook dan ben ik hier bezig. Het is precies een mooi muurtje voor dit bijzondere tegeltje. Ik merk dat het mij goed doet, dat ze er is. Dichtbij mij, tastbaar. Drie kinderen waarvan twee levende mannen en hun oudste elfenzus. Ik ben benieuwd of het hen opvalt wanneer ze hier weer zijn.

Praat jij er wel eens over?
Jij bent mijn lezer, grote kans dat je vrouw bent, en heb je dit ook meegemaakt. Heeft jouw niet tot daadwerkelijk leven gekomen kindje een plek in je leven? Praat je nog wel eens over je engeltje?
Misschien heb je in het verleden moeten besluiten om een zwangerschap te beëindigen, om welke reden dan ook. Een zwangerschap die voor jou op dat moment voor de lastige keuze heeft doen komen te staan. En speelt dit nog een rol in je leven? Misschien is het zelfs een groot geheim.

Mocht je behoefte hebben er eens over te praten, maar zou je niet weten met wie, voel je dan vrij om dit met mij te delen, neem rustig contact op, mail me. En als je wilt, kun je mij ook anoniem schrijven, weten dat er iemand is die weet heeft van jouw stille verdriet kan je helpen om dit een plek te geven, een stukje te helen. Je geheim is dan geen geheim meer en je kindje heeft de plek die het verdient in dit leven.