Het is warm deze zomer. Mijn grote, harige jas helpt me normaal om mijn temperatuur te reguleren, maar vandaag lukt dat niet meer. De warmte voelt beklemmend en zwaar. Mijn lijf doet niet wat ik wil: mijn balans verdwijnt en ik blijf roerloos liggen. Mijn mensenman kijkt me bezorgd aan. Zijn stem bereikt me vaag en ver weg; alleen met mijn ogen kan ik hem nog volgen. Ik zucht diep — dit voelt echt niet goed. Ik zie hem heen en weer lopen, zijn onrust voel ik tot in mijn botten.
Dan word ik opgetild, samen met mijn mensenvrouw. Het is niet fijn, maar alles gaat te snel om er iets van te vinden. In de auto schud ik heen en weer; er wordt harder gereden dan normaal. Plots lig ik op een koude, metalen plaat en zie ik bezorgde mensenogen boven me. Ik zoek mijn mensenman met mijn blik en zie tranen over zijn wangen lopen. Ik word stevig vastgehouden. Ik hoor bekende woorden: “ik houd van jou.” Dan wordt mijn lichaam licht. Ik zweef erboven, laat het zware gevoel los en mijn ziel beweegt zich weg — weg van de mensen, weg van het grote verdriet.
Ontroostbaar en krachteloos
Vijf maanden na zijn overlijden neemt Rietje contact met me op. Ze is radeloos. Haar man Piet is ontroostbaar: twaalf kilo afgevallen, lusteloos en met een grauwe blik die haar bang maakt. Ze maakt zich grote zorgen — om zijn gezondheid, maar vooral om de vraag of hij het leven zelf nog wel ziet zitten. Drie maanden geleden hebben ze een Newfoundlander-pup in huis genomen, in de hoop dat het verdriet daardoor zachter zou worden. Maar niets blijkt minder waar. Het gemis is nog net zo rauw aanwezig. Rietje heeft over mijn werk als dierentolk gehoord en vraagt of ik een reading wil doen voor haar man.
De hoogste vorm van liefde
Normaliter ga ik niet bij cliënten langs, maar dit keer wonen ze in de buurt. Ik neem plaats aan hun eetkamertafel, tegenover Piet. Alles wat Rietje me vooraf heeft verteld, zie ik nu bevestigd. Een grauwe man die bij het vertellen van zijn verhaal opnieuw in tranen uitbarst. Ik houd de foto van de overleden hond Rex vast en voel direct hoe diep deze twee zielen met elkaar verbonden waren. Rex laat me een beeld zien van twee trouwringen, de symbool voor trouw, onvoorwaardelijkheid en ‘voor het leven’. Alleen zijn deze ringen in elkaar verstrengeld. Wanneer ik Piet deze symboliek uitleg, knikt hij. Hij vertelt uitgebreid over hun unieke leven samen, over de loyaliteit en de liefde die verder ging dan woorden.
Mijn helende handen raken zijn ziel
Omdat ik toch op locatie ben, leg ik mijn handen op Piets schouders en rug. Mijn handen worden warm; ik voel energie door zijn lijf stromen. Ik vraag of hij iets ervaart, maar zijn reactie blijft vlak. Het gesprek verloopt moeizaam. Piet zit diep vast in de overtuiging dat Rex zijn leven was en dat hij zonder hem niet weet hoe hij verder moet. Ik voel dat we in een cirkel blijven ronddraaien, zonder opening voor beweging.
Dan verandert mijn toon. Ik zeg: “Denk je dat Rex het fijn vindt om te zien dat jij nu zo vastloopt? Dat je gezondheid en je gezin hieronder lijden? Dat je Hera niet de aandacht geeft die ze verdient?” Ik voel Rex zijn energie naast me staan, alsof hij meekijkt naar zijn mensenvriend. Zijn aardse grootte is nu twee keer zo sterk voelbaar en deze straalt kracht en support voor mij uit. Ik zeg vervolgens: “Ik zie hem over een randje van waar hij zich begeeft heenkijken. Niet om jou te halen, maar om te wachten tot jij je leven weer oppakt. Zodat hij zelf ook verder kan in het hiernamaals.”
Piet kijkt me met grote ogen aan. “Echt? Is dit wat Rex wil?” Ik krijg een krachtige ja door. Rex laat me weten dat hij sowieso aan de andere zijde op Piet zal wachten, maar dat het nu nog niet zijn tijd is. Hij toont me beelden waarin hij klaar is om verder te reizen, in het vertrouwen dat zijn mensenvriend contact zal maken met Hera, de nieuwe pup. Niet als vervanging, maar als nieuw hoofdstuk.
Even later zegt Piet zacht: “Beloofd… dat ga ik doen. Voor Rex.”
Het gaat veel beter met Piet
Een week later ontvang ik een bericht van Rietje. “Het gaat veel beter. Piet kwam ’s ochtends beneden met een grote glimlach en zei: Rex is overgegaan, omdat hij het deurtje voor Hera heeft opengezet. Sindsdien eet hij beter, ondernemen we weer dingen samen en is hij niet meer zo diep down.”
Contact op zielsniveau vanuit het hiernamaals
Ben je bereid ook een liefdevolle verbinding vol inzichten en heling te ontvangen bij jouw rouw? Vraag een reading, een persoonlijk gesprek aan. Schrijf al je vragen van tevoren voor jezelf op en stel ze tijdens ons vertrouwelijke gesprek.
