Een kleinere wereld

Het moment komt, waar iedereen zo naar uitkijkt… Dat je weer ongelimiteerd naar buiten mag, zolang als je wilt. Dat je op bezoek mag bij familie, zelfs in verzorgings- of verpleegtehuizen. Langer dan een half uur op bezoek, meerdere keren per dag in het ziekenhuis. Je kan weer op reis, vakantie, stedentrip. Feest vakantie, festivals bezoeken, dagje naar het strand, uiteten, een feest geven, concert bezoeken of logeren. 

Boodschappen doen in de supermarkt
Angst en stress vieren feest momenteel. Ze regeren de dag, de krant, de contacten tussen mensen. Als ik in de supermarkt iemand aankijk tijdens het boodschappen doen, lees ik het af aan de houding en manier van kijken. Er wordt gescand en gekeken voor er weer door wordt gelopen. Op naar het volgende gangpad om zo snel mogelijk weer de winkel te kunnen verlaten met de benodigde spullen. Constant zoveel mogelijk anderhalve meter afstand handhavend. Op 1 maart botste iemand nog zo tegen je aan, tijdens het boodschappen doen. Of probeerde zich langs je heen te wringen om door te kunnen lopen. Nu wordt er afstand bewaard.

‘Normaal’ boodschappen doen
Gert, een goede vriend van ons kan nu eindelijk weer normaal boodschappen doen. Zonder struikelen, vallen of onopzettelijke botsingen. Hij heeft vrij baan, alle ruimte om zijn boodschappen te doen. Als hij mag kiezen, dan blijven de restricties van  de supermarkten intact. Voor zolang hij leeft. Geen gedoe meer met de dingen niet kunnen zien en overzien. Gert heeft namelijk een jaar of 10 geleden een herseninfarct gehad en daarna is zijn zicht nooit meer geworden wat het was. Alles wat rechts zit, ziet hij niet. Ook niet als je naast hem loopt, dan ben je gewoon een grote zwarte vlek. Ik ben daar al jaren aan gewend, maar het lijkt me toch zo bijzonder dat je de helft van wat je ‘normaal’ ziet, niet meer ziet. 

De mediawereld lijkt alleen nog gevuld met corona
Het is net of al het andere nieuws en alle andere ziektes zijn verdwenen momenteel. We kijken met een kokervisie en zien corona. Op schermen, tv, pc, tablet en telefoon wordt de berichtgeving gevolgd. Sociale media puilt ervan uit. De mediawereld lijkt alleen nog gevuld met corona. Ziekenhuizen richten zich op corona. Het is net of ik iets mis en maar een deel van de wereld zie, hoor en meekrijg. De rest van de wereld lijkt uit beeld verdwenen en zien we niet. Nu lijkt de rest van de wereld dan toch een beetje op die van Gert.

Missen
Gemis is er zeker. Van familie, vrienden maar ook van gewoontes. Gert heb ik al een tijd niet gezien. Hij komt geregeld bij ons logeren. Gert de surrogaatopa van onze zoon. De laatste keer kwam er wat tussendoor, een afspraak in het ziekenhuis. Als hij er is, dan wandelen we veel. Zo blijft hij actief en ik ben dol op wandelen. We praten soms onderweg, maar lang niet altijd. Gert is veranderd. Zijn dagen zijn een stuk minder vol dan ze waren. Wandelen doet hij elke dag. Zijn wereld is kleiner geworden na het herseninfarct. Zowel letterlijk als figuurlijk.

Kiezen
Nu is de supermarkt het uitje van de week of dag, voor de gemiddelde burger. Het spannendste keuzemoment is een pak Ariel of Omo. Welk pak hagelslag we op tafel zetten en eten we sla vanavond? Onze wereld is kleiner geworden. 

Verandering
Verandering is menselijk en vindt eigenlijk altijd stapsgewijs plaats. Een mooie hulpbron hierbij is een astrologisch consult. Dit geeft inzicht en een heldere kijk op waar je mee aan de slag kan gaan of mee bezig bent. Een astrologisch consult kan ook prima via Skype of Zoom. Interesse? Neem dan contact op: www.kailosinzichten.nl/contact.

0 thoughts on “Een kleinere wereld”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: