Een huwelijk in licht en liefde

Wat vorige week diepe indruk op mij maakte is het huwelijk van een goede vriendin. Geen gewoon huwelijk: lang voorbereid, met alles erop en eraan. In plaats daarvan kreeg ik op vrijdag een appje: wij gaan woensdag trouwen in het ziekenhuis. Kom je ook?

Natuurlijk! Haar man is ernstig ziek en gaat niet meer beter worden. Mijn vriendin heeft een trouwjurk besteld via internet en de kapel in het ziekenhuis geregeld. 

Het naderend afscheid geeft verdieping aan de liefde
Het was onmiskenbaar dat de huwelijksceremonie ook een verdrietige ondertoon had. Mijn vriendin heeft zich echter voorgenomen om het hele proces vanuit licht en liefde door te maken. Zo ook deze mooie huwelijksdag. Zij opende zelf de ceremonie door aan te geven dat zij en haar (aanstaande) man deze dag ervaren als een vreugdevolle dag en dat zij hierin in licht en liefde willen staan. En of wij hen daarin willen steunen. Het is merkbaar dat het naderend afscheid ook verdieping geeft aan de liefde voor elkaar. Zij maken dit echt samen door. 

I wish I had someone to love me
Someone to call me their own

Met deze muziek van the Dubliners startte de ceremonie. Na het openingswoord door mijn vriendin volgde een mooie bijeenkomst, geleid door een trouwambtenaar die de juiste toon wist te vinden. Foto’s van het leven van de afgelopen jaren in hun samengestelde gezin. Mooie woorden van de zes getuigen, waaronder hun drie jongvolwassen kinderen. Een informele sfeer waarin het bruidspaar zelf af en toe anekdotes toelichtte. Met een bruidegom die zelf af en toe even moest lopen vanwege onrust door medicatie. Een muzikaal optreden van vrienden van hen. En misschien wel het meest bijzondere: de gelofte van mijn vriendin aan haar man. De kern hiervan was dat zij hem beloofde iedere dag aan hem te denken en hem daarin te ontvangen in licht en liefde. Zodat hij zich daarin altijd geborgen weet.   

Juist wanneer het gaat om leven en dood
De ceremonie was bijzonder en zij straalden licht en liefde uit. Voor mij lijkt het wel of deze sfeer van licht en liefde zich extra kan aandienen, juist wanneer het gaat om leven en dood. Zo herinner ik mij dat – in de periode waarin mijn dochtertje ernstig levensbedreigend ziek was – het ondanks alle angst en narigheid die erbij hoorde ik mij met veel licht en liefde omringd voelde. Ik zie het als een dimensie waarop je kunt afstemmen. 

Dat de liefde voelbaar is
Dat zie ik ook mijn vriendin doen. Ik ben blij en trots op haar en haar man. Dat ze met al dit verdriet het ook zo mooi en goed dragen met elkaar. Dat de liefde voelbaar is. Verdriet dat in licht en liefde wordt gedragen, werkt helend en openend. Daar ben ik van overtuigd. 

Als ode aan Hans en Astrid.

1 thought on “Een huwelijk in licht en liefde”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: