Wat consequent zijn met zelfliefde heeft te maken

Laatst was het zo’n heerlijke zondag, een dag waarop niks hoefde. Het was zo’n dag dat je wakker wordt met een warm gevoel van de avond ervoor. Waarop er gesprekken zijn geweest die ertoe doen, je samen was met mensen wat goed voelde. Zo’n dag waarop je naar het bos gaat met de hond, een duik neemt in het meer en tot jezelf komt. Zo’n dag waarop je nog ruimte voelt in de ochtend om in bad te gaan.

Zo’n dag waarop ieder zijn hart volgt en zijn eigen ding doet, je kunt creëren wat er in je zit. Je niet samen bent en toch de liefde voelt stromen. Zo’n dag waarop boosheid een plek krijgt als het nodig is, omdat je bij jezelf bent en blijft. En dat was precies wat er gebeurde. Er kwam boosheid, omdat ik ergens voor koos waarvan ik dacht dat het liefde was, maar het juist helemaal niet bleek te zijn. 

Ik dacht voor liefde te kiezen
Het lijkt over iets heel simpels te gaan, want we kozen voor toch een filmavondje bij het eten, heerlijk met zijn drietjes op de bank. Mijn kleine grote vent tegen me aan onder een dekentje. Ik koos voor liefde dacht ik, want dat voel ik dan altijd zo met elkaar. Maar het ging uiteindelijk over niet kiezen wat er op dat moment werkelijk nodig was, wat het beste zou zijn. Het ging over niet trouw zijn aan de afspraken met onszelf, met mijzelf.

Er moest nog van alles
Er bleek nog meer voorbereid te moeten worden dan ik dacht voor de komende week. En omdat we in de luie bank-modus waren, duurde alles langer, kregen we de boel wat minder goed geschakeld, onszelf en ons kind.

Trouw zijn aan jezelf is kiezen voor liefde
Het gaat erom dat ik me langzaam klem voelde zitten, ik op tijd naar bed had gewild (wat ik me echt had voorgenomen). Ik hoorde mezelf mopperen op mijn kind en toen herinnerde ik het gedichtje dat ik die ochtend had geschreven, het begin van dit artikel, over dat er ruimte is voor boosheid. En meteen ontstond er ruimte om te zien wat er gebeurde, te uiten wat ik voelde en ruimte voor de ander. Dus kon ik mijn kind geven wat het nodig had en wel nog luisteren naar hem en hem helpen met wat hij nodig had.

Daar kon mijn kind niks aan doen
Ik besefte wat ik zelf had gecreëerd en kon met liefde voelen dat ik me niet aan mijn eigen afspraak had gehouden. Daar kon mijn kind niks aan doen. De volgende ochtend schreef ik dit: 

Helder en duidelijk zijn, dat is zo belangrijk. 
Trouw zijn.
Betrouwbaar.
Uiteindelijk gaat dit over liefde.
Zelfliefde.

Zelfliefde
Vind jij jezelf de moeite waard om ervoor te zorgen dat er ruimte is voor wat jij graag wilt en nodig hebt? Want juist dat is zelfliefde. Dat wat je op een bepaalt moment wilt is niet altijd wat je echt nodig hebt. Doen wat er echt nodig is, dat is liefde. 

Nee zeggen is liefde
En dat betekent dat ik nee had moeten zeggen tegen het filmavondje. Nee zeggen tegen je kind gaat in veel gevallen dus over ja zeggen tegen rust en ruimte en voorspelbaarheid (waarop kinderen het toch echt gewoon heel goed doen). In mijn geval ging het ook over de dag in liefde afsluiten. Betrouwbaar zijn is een van de belangrijkste dingen in opvoeden. Een belangrijke basis van zuivere en onvoorwaardelijke liefde.

Hoe is het met jouw zelfliefde?
Hoe betrouwbaar ben jij naar jezelf? Hoe is de verbinding met jezelf, jouw zelfliefde? En wat heb jij daarin nu nodig? Ik kijk graag met je mee in een gratis online sessie Recht naar je kern, een sessie waarin je precies ontdekt wat je nu nodig hebt en welke stappen je daarvoor kunt zetten om bij de onvoorwaardelijke liefde naar jezelf uit te komen. 

0 thoughts on “Wat consequent zijn met zelfliefde heeft te maken”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: