Jack was geen hond die je zomaar vergeet. Zijn ene oor stond altijd fier rechtop, terwijl het andere eigenwijs naar beneden hing – alsof hij al bij binnenkomst wilde zeggen: ‘Ik ben anders.’ Hij was loyaal, gevoelig en had een duidelijke eigen wil. In de drie jaar dat hij bij ons woonde, was hij echt onderdeel van ons gezin geworden. We hadden respect voor zijn (eigen)wijsheden. Maar toen we in de kerstvakantie van 2011 thuiskwamen, wisten we meteen dat er iets mis was. Er zat bloed rond zijn bek, en zijn tandvlees aan de voorkant van zijn mond was flink opgezwollen. Tijdens het eten verloor hij bloed – iets klopte er niet. Jack was toen tien jaar oud, en zonder dat we het beseften, begonnen we aan zijn laatste reis.
Een onverwachte aanval
In diezelfde periode kreeg Jack een epileptische aanval. Het was een intens moment. Mijn toenmalige partner, mijn zoon en ik zaten met z’n drieën om hem heen. Eén van ons streelde zijn poten, de ander hield zijn handen op zijn hart en ik hield zijn hoofd zachtjes vast. We voelden allemaal een soort elektrische spanning, alsof we de energie met elkaar afvoerden – via onze handen, via de grond. Die ervaring liet een diepe indruk achter. Alsof we samen door iets groters heen gingen. Op wonderbaarlijke wijze heeft Jack daarna nooit meer zo’n aanval gehad.
De boodschap van Jack
Anderhalf jaar later ontdekten we een tumor in zijn bek. En zoals Jack was, liet hij het zelf weten toen het tijd was om opnieuw naar de dierenarts te gaan. Mijn ex stond op het punt het afval weg te brengen en had de achterklep van de auto opengezet. Plots sprong Jack de auto in – iets wat hij normaal nooit deed, behalve als hij naar de dierenarts moest. Hij weigerde eruit te gaan. Dit was zijn manier om te zeggen: ‘Het is tijd.’ En hij had gelijk.
We voor natuurlijke ontstekingsremmers
Bij de dierenarts bleek het om een niet-operabele tumor te gaan. “We kunnen het gehemelte niet openen, dat geneest niet goed”, zei de dierenarts. “We kunnen cortisonen geven om het te remmen, maar het tast zijn darmen, huid en algehele gezondheid aan.” Hij gaf hem nog ongeveer twee maanden. We besloten de cortisonen achterwege te laten. In plaats daarvan kozen we voor natuurlijke ontstekingsremmers, energetische behandelingen en aanpassingen in zijn voeding. Maar misschien nog wel belangrijker: we besloten om die laatste periode bewust en intens samen te beleven.
Waarom wilde hij dat wij dit wisten?
Ik ben ervan overtuigd dat Jack naar de dierenarts wilde om ons duidelijk te maken: ‘Nu is het tijd om écht samen te zijn.’ De diagnose gaf ons houvast, maar ook een wake-up call om nog bewuster in contact te staan met hem – in alles wat hij deed, in elke blik, in elk moment. De tumor was er, maar de acceptatie ervan bracht ons juist dichter bij elkaar. Het vertrouwen in elkaar tijdens deze reis werd een cadeau dat ik nooit zal vergeten.
Wat ik uit deze ervaring meeneem:
- Vertrouw op je gevoel. Ook al zegt een dierenarts dat er geen hoop is, er zijn meerdere wegen naar Rome. Jouw band met je dier is uniek en dat gevoel is waardevol.
- Sta stil bij de wederkerigheid. Door liefdevolle aandacht, healing en aanwezigheid te geven, ontvang je ook liefde terug. Dat verrijkt niet alleen je dier, maar ook jezelf.
- Maak van elke dag een bewuste dag. Elke dag samen is een geschenk. Leef ernaar, ook – of juist – als het einde nadert.
Jack is een leermeester voor ons
Jack is in augustus 2012 overleden. Maar wat hij ons heeft geleerd, leeft voort. Over verbinding, vertrouwen en het belang van luisteren – echt luisteren – naar de signalen van je dier. Sinds die periode ben ik ook sterk gegroeid als dierentolk. Alles wat je zelf meemaakt, kun je ook weer doorgeven. Jack leeft niet voor niets voort in mijn cursussen en hangt prominent in mijn slaapkamer. Jack is voor menig cursist en voor mezelf een leermeester.
Verlies van en rouw om je dier
Voor dierentolken heb ik speciaal de cursus ‘Verlies van en rouw om je dier‘ gemaakt. Dit om een brug te slaan tussen de aarde en het hiernamaals. Maar je kunt uiteraard ook zelf een reading bij me aanvragen voor de dierbare ziel in het hiernamaals.
Dit delen:
- Klik om op LinkedIn te delen (Opent in een nieuw venster) LinkedIn
- Klik om te delen op Facebook (Opent in een nieuw venster) Facebook
- Klik om te delen op X (Opent in een nieuw venster) X
- Klik om dit te e-mailen naar een vriend (Opent in een nieuw venster) E-mail
- Klik om af te drukken (Opent in een nieuw venster) Print






