Ken jij de boeken van edicola/PasPartout reisgidsen al? Ik heb er inmiddels vijf gelezen en ben een groot fan. Waarom? Deze boeken zijn geschreven door Nederlanders (of Belgen) die al jaren in de betreffende Spaanse regio wonen. Zij vertellen een verhaal. Eindelijk reisgidsen die niet alle details van een kathedraal beschrijven, maar deze auteurs nemen je aan de hand mee langs de mooiste routes, de leukste plaatsjes, de lekkerste eettentjes. En ze schrijven over hun ontmoetingen met locals. Echt een genot.
Wie zijn dan die Nederlandstalige auteurs? En waarom lezen deze boeken zo fijn? Ik licht het toe.
Andalusië
Dit boek is geschreven door het echtpaar Suzanne Caes en Walter Bouwen. Zij hebben sinds 2016 een huis in Alcaucin, Axarquia. Ze vonden het een flinke uitdaging om dit boek te schrijven; Andalusië is dan ook twee keer zo groot als Nederland en er is oneindig veel te zien en te doen. Ik vind hun schrijfstijl leuk, lekker praktisch, zoals: steek de weg over en kijk naar links, daar zie je….
Dit stel neemt je echt aan de hand mee door ons favoriete stuk Spanje. En ondanks dat wij Andalusië al behoorlijk goed kennen, heb ik toch weer veel nieuwe ontdekkingen gedaan dankzij dit boek.
Zuidoost-Spanje
Sander Vaan is de auteur van Zuidoost-Spanje. Hij woont al jaren in Murcia en kent de regio op zijn duimpje. Zijn schrijfstijl is doorspekt met humor en cynisme. Ik houd ervan. Hij vertelt ook wat je vooral niet moet bezichtigen en hij deelt prachtige verhalen over vurige zigeunerinnen, Hannibal en zijn olifanten, kurende Romeinen, overwinterende voetballers, eigenzinnige koks, vlotte obers en wijze wijnboeren.
Behalve de provincie Murcia komen de provincies Almería en Alicante uitgebreid aan bod. En natuurlijk Cartagena, waar wij ook zo weg van zijn. Zoals Sander zelf zegt: ‘In dit magische deel van Spanje leeft men om te eten (en te drinken), niet andersom!’
Baskenland, Rioja & Navarra
De Belgische auteur, columnist, blogger en editor Emmie Declerck woont in de Europese culinaire hoofdstad San Sebastián. Ze schrijft boeiend over de eigenzinnige Basken en al het moois dat er te zien is in deze provincie. Emmie heeft ons jaren geleden al overtuigd om ons drie weken onder te dompelen in Baskenland, zodat we in rustig tempo konden proeven, ruiken, voelen, zien, horen en genieten.
Ook de provincies Rioja & Navarra komen in dit boek aan bod. Rioja willen we een keer apart doen met als doel een wijnreis te maken. En Navarra is ideaal voor wandelaars en echte die hard natuurliefhebbers.
Het leuke aan Emmie is dat zij volgens mij alles wandelend, fietsend of met OV doet. Er komt geen auto aan te pas in dit boek. En terecht, want het zijn niet voor niets de groenste provincies van Spanje. Laten we dat vooral zo houden.
Asturië & Cantabrië
Toen ik al lezend verliefd werd op Baskenland, dacht ik: wat als we nou gewoon doorrijden? De Costa Verde volgen? Waar komen we dan terecht? In Asturië en Cantabrië natuurlijk!
Deze streek heeft wel wat weg van Zwitserland, waar ik ook zo dol op ben. Hier ligt het oudste nationale park van Spanje: Picos de Europa. Toen ik 15 jaar oud was, zat ik op de achterbank van mijn vaders Volvo, onderweg naar Noord-Portugal. Ik herinner me nog goed hoe we op de bergwegen van de Picos de Europa voortdurend moesten stoppen vanwege de schapenkuddes, ezeltjes en wilde paarden die het verkeer ophielden. Ieder half uur stapten we uit de auto, het wolkendek in, om ons te verwonderen over dit prachtige natuurschoon.
Dit boek is geschreven door Danny Valen, reisleider, blogger en journalist. Hij woont in vissersplaats Castro Urdiales aan de Cantabrische kust. Het is duidelijk dat Danny de regio kent als zijn broekzak. Alle wandelingen die hij beschrijft, heeft hij zelf gelopen. Alle grotten en ieniemienie plaatsjes in dit boek, daar is hij zelf geweest. Deze streek is perfect voor natuur- en wandelfreaks.
Galicië
Tijdens diezelfde vakantie onderweg naar Portugal, was ik in de meest westelijke provincie van Spanje: Galicië. Maar het enige wat ik toen heb gezien is Santiago de Compostela. Precies, het bedevaartoord waar de Camino naartoe leidt. De Camino lopen is ‘hot’ onder Nederlanders. Maar het grappige is dat de auteur van dit boek, Marielle Saegaert, die in Santiago woont, bevestigt wat ik al vermoedde: de Galiciërs zelf geven geen ruk om die Camino. Haha, dat vind ik geestig.
Marielle is schrijfster en heeft al meerdere boeken op haar naam staan. Dit is te zien aan haar schrijfstijl, ze is een verhalenverteller. Ze sleurt je mee Galicië in, heerlijk. Niet van plaats naar plaats, maar van de Ria’s aan de Costa naar de visvangst, van sprookjesbossen naar vino (wijn), van traditionele ambachten naar het sociale leven, van eco naar de heftige historie van deze provincie. Dat Galiciē uniek en betoverend is, dat geloof ik zeker na het lezen van dit boek.
Er zijn nog veel meer uitgaven, bijvoorbeeld van de verschillende Canarische Eilanden, Costa de la Luz, Extremadura, Costa Blanca en de Balearen. Ik kan deze reisgidsen van harte aanbevelen.
