Het is eind september en nog vroeg als ik de deur uitga. Met de tram en de trein rijd ik naar station Weesp. Ik ken de omgeving redelijk goed van lange fietstochten, waardoor ik snel beslis hoe ik vandaag ga lopen. Ik doe de route tegen de klok in. Rugzak op, kaart erbij en gaan.
Lekker rustig op zondagochtend
Via het kleine haventje van Weesp, een schilderachtig tafereel, wandel ik door smalle straatjes. Het is zondag, nog vroeg in de ochtend, dus er zijn niet veel mensen op straat. Verderop loop ik door een paar saaie straten, maar ik weet dat dat niet lang zal duren. Ik zie in de verte de stoplichten van de provinciale weg en als ik daar eenmaal overheen ben, kom ik in de polder.
Mijn GPS-toestel biedt uitkomst
Het is even zoeken waar ik precies moet zijn en dan blijkt dat ik de verkeerde oversteekplaats heb gekozen. Geen man overboord, ik loop gewoon een stukje om. Dan zie ik dat ik niet de enige ben die verkeerd is gelopen; twee vrouwen, die dezelfde route gaan lopen, staan vertwijfeld op hun kaart te kijken. Ze vragen me of ik weet welke richting ze uit moeten. Mijn losse GPS-toestel biedt weer eens uitkomst en even later zijn we op weg. Zij volgen hun eigen tempo en ik het mijne.
De Aetsveldsepolder
Ik vervolg mijn route over een smalle asfaltweg en ben nu in de Aetsveldsepolder. Het is genieten van het weidse uitzicht in dit polderlandschap. Er staan veel schapen en koeien in de wei, die nieuwsgierig komen kijken. In de smalle sloot langs het pad zit een zwanenechtpaar met hun kroost. Die zijn al behoorlijk groot en de ouders maken zich groot, ze slaan met hun vleugels om aan te geven wie hier de baas is. Ik ga zover mogelijk naar de andere kant, want ik heb geen zin in een confrontatie.
Over het karrenspoor
Verderop liggen een paar houten balken waar ik even ga zitten om de omgeving in mij op te nemen. Wanneer ik verder wandel, kom ik terecht op een karrenspoor. Fijn, want nu heb ik geen hinder meer van fietsers en auto’s. Het ruikt heerlijk en in de lucht komen groepen ganzen voorbij die op zoek zijn naar een plekje om te landen en te wroeten in het gras. Wel opletten bij het lopen, want de ondergrond is nogal hobbelig.
Het is druk op de Vecht
Via een boerderij kom ik uit bij een paar bankjes aan de Vecht. Een mooie plek om even te lunchen. Het is druk op het water; veel plezierjachten en een enkele roeier. Iedereen probeert nog zoveel mogelijk te genieten van het mooie weer. Ik volg de route, een flink stuk langs de Vecht. Maar dat is beslist geen straf; er staan prachtige huizen en zelfs twee molens. Bij een van de molens hoort een winkeltje dat helaas is gesloten. Ik had graag even binnen gekeken, omdat ze er vaak streekproducten verkopen.
Kleurenfestijn
Na een paar kilometer kom ik bij een parkje. Het valt me op hoeveel bloeiende planten er nog staan. Dan gaat de tocht weer verder door smalle straatjes en steegjes. De bewoners zetten hier graag letterlijk de bloemetjes buiten. Het is hier één kleurenfestijn, wat mij een blij gevoel geeft.
Het wordt nu ook wat drukker en even later loop ik weer in het centrum. Tijd voor een ijsje en dan terug naar het station. Deze Groene Wissel 132: Weesp van de Wandelzoekpagina was weer een goede keuze!
