De documentaire ‘Ons Campertje’

Afgelopen week heb ik de documentaire Ons Campertje teruggekeken (Omroep Max). Ik had het verhaal van dit echtpaar al eens eerder gelezen en was dus heel nieuwsgierig naar de documentaire.

Toen zijn vrouw Alzheimer kreeg
Buiten de standaardwegen bewandelen, dat is wat Hans deed toen hij hoorde dat zijn vrouw Wil de diagnose Alzheimer kreeg. Hans en Wil hadden vroeger ook al veel samen gereisd. Hans wilde niet dat zijn vrouw in een verpleeghuis terecht zou komen en kocht een camper om samen op reis te gaan. De familie en zorgverleners zagen veel beren op de weg. Toch liet Hans zich er niet van weerhouden om met zijn vrouw dit avontuur aan te gaan. In de documentaire zie je ook dat op de momenten dat er iets fout ging, er altijd hulp kwam.

Liefde en vertrouwen
Wat mij zo enorm raakte, was dat ondanks dat Wil Hans niet meer herkende en zij in haar eigen wereld vertoefde, ze toch enorm samen genoten. Wil vertrouwde Hans volledig en er sprak veel liefde en geborgenheid uit hun relatie.

Een nieuwe vertrouwde basis
Voor iemand met dementie kan verandering enorm veel onrust met zich meebrengen, net als het ontbreken van een vaste dagstructuur. In de documentaire zag ik dit niet terug bij Wil. Ik zag dat de camper haar vaste basis was geworden, samen met de robothond en de spiegel bij de eettafel. Op het moment dat ze weer even in hun huis in Nederland waren, werd Wil heel onrustig omdat dat geen vertrouwde omgeving meer voor haar was.

Leven in het moment
Ze zijn samen met de camper door heel Europa getrokken en hebben hand in hand vele mooie wandelingen gemaakt en bijzondere plekken bezocht. Wil leeft in het moment en genoot zichtbaar van al het natuurschoon en het moois dat ze zag. Voor Hans was deze tijd een periode om nog mooie herinneringen te maken met zijn lieve vrouw.

Leven in twee werelden
In het begin van de documentaire zei Hans: “Ik leef in twee werelden, de wereld van mijn vrouw en de wereld waarin ik leef.” Dit is zo waar. Mensen met dementie leven in hun eigen wereld en het is zo belangrijk om hierin mee te gaan en hen niet steeds terug te trekken naar onze huidige werkelijkheid.

In de documentaire sprak Hans ook eerlijk uit hoe hij ermee geworsteld heeft dat zijn vrouw in een andere wereld leeft dan hij. Zo had zij hele gesprekken met haar eigen spiegelbeeld in de spiegel van de camper, in plaats van met hem. Hans vertelde dat hij daar in het begin boos over was. Hij wilde de spiegel eigenlijk weghalen of er iets overheen hangen. Uiteindelijk keek hij naar wat zijn vrouw blij maakte. Daarom besloot hij in twee werelden te leven: die van zijn vrouw en die van hem.

Kleine dingen die veiligheid geven
Ook de robothond gaf Wil veel vertrouwen en geborgenheid. Die zat altijd op haar schoot als ze reden. De camper was helemaal haar thuis geworden en een vertrouwde omgeving, haar stabiele basis die altijd met haar meereisde.

Een nieuw hoofdstuk
Na de laatste reis is Wil helaas overleden. Wat fijn dat Hans en zij tot bijna het einde samen hebben kunnen reizen, dat er mooie herinneringen zijn en een prachtige documentaire.

Je eigen weg kiezen
Zo zie je dat je niet altijd de gebaande paden hoeft te bewandelen. Het kan heel waardevol zijn om je eigen plan te trekken en samen met iemand met dementie nog mooie herinneringen te maken. Uiteraard is het niet voor iedereen geschikt om met een camper op pad te gaan. Maar als je buiten de gebaande paden wilt wandelen, vertrouw er dan op dat er vaak hulp is en dat het belangrijk is om echt in het moment te leven. Maak bijvoorbeeld een herinneringsboek. Een voorbeeld van zo’n boek kun je gratis downloaden op mijn website. Maak er samen een mooie reis van.