Als een situatie té spannend wordt

Sinds drie weken ben ik bezig met een nieuwe opleiding en oh jee, wat kost het me veel energie. Niet zozeer vanwege de lesstof, maar vooral vanwege de digitale systemen die de school gebruikt. Het jaarrooster staat in het ene systeem, de lestijden en lokalen in een ander systeem en het huiswerk wordt in weer een ander systeem weergegeven. ‘Waarom zou je het makkelijk doen als het ook moeilijk kan?’ gaat er door me heen. Ik mis het overzicht en daar word ik als perfectionist nerveus van. Ik loop achter de zaken aan. Het voelt alsof ik in een doolhof loop en de uitgang niet kan vinden.

Dolend door de opleiding
Toevallig laat een medestudent vallen dat ze de opdracht die we vandaag moeten inleveren, twee dagen geleden al heeft ingestuurd. Verbaasd kijk ik haar aan: opdracht van vandaag? Kennelijk heb ik wat gemist? Ze laat me zien waar ik de opdracht kan vinden. Van dit soort verrassingen schrik ik, het vliegt me aan. Ik heb mijn zaken meestal goed geregeld, maar loop nu dolend door de opleiding. Een generatiedingetje misschien? De andere studenten zijn een stuk jonger en fietsen er moeiteloos doorheen.

Uit verbinding
Ik herken wat er met me gebeurt. Als een situatie té spannend wordt en ik het echt niet meer weet, trek ik me terug. Ik val stil, absorbeer alle informatie en modder alleen voort. Ik ga uit verbinding: een overlevingsstrategie die ik in mijn jeugd heb opgebouwd. Inmiddels weet ik dat dit een patroon is en probeer ik er bewuster mee om te gaan. Ik weet dat ik op mijzelf kan vertrouwen. Soms voel ik weliswaar een lichte paniek, maar het blijft wel binnen de perken. Rustig blijven en doorademen! zeg ik in gedachten tegen mijzelf. En juist wél vragen. Dus ’s middags stel ik enkele vragen. Ik krijg begripvol antwoord en voel me al iets beter. ’s Avonds zwoeg ik op de opdracht die ik voor 0:00 uur in moet leveren omdat het systeem daarna gesloten is voor het inleveren van opdrachten.

Mijn patroon
Mijn patroon is verstarren waardoor ik blokkeer. Andere patronen zijn vechten en vluchten. De vechters herken je makkelijk. Het zijn de personen die hun stem laten horen, goed voor zichzelf kunnen opkomen, soms té goed. Ze gaan een conflict niet uit de weg en gaan in discussie om hun gelijk te halen. Ze zijn snel verontwaardigd als het niet gaat zoals ze willen. De vluchters daarentegen zijn de conflict vermijdende personen. Ze willen geen ruzie en geven liever toe of passen zich aan. Ze bedekken veel met de mantel der liefde, maar beklagen zich achteraf bij anderen en proberen medestanders te vinden voor hun visie. Linksom of rechtsom moet de frustratie er toch uit.

Jouw strategie heeft relatie met je geboorte
Iedereen heeft zijn eigen strategie. Je kiest niet bewust voor een bepaalde strategie, je hebt er één. Vaak heeft dat een relatie met de manier waarop je geboren bent. Het maakt verschil of je geboren bent op een natuurlijke manier of met medisch ingrijpen, in de couveuse gelegen hebt of via IVF verwekt bent. Als je je bewust bent van de strategie die jij toepast (en je hebt er last van), kun je ervoor kiezen om er wat aan te veranderen. Dat levert je fijnere relaties op en meer rust en ontspanning.

Het komt goed
Gelukkig heb ik het vertrouwen dat het goed komt tussen mij en de digitale systemen van school. Over een paar weken ben ik bij, dat weet ik zeker. Vanaf dan kan ik me richten op de lesstof in plaats van op de hoofdpijn die de digitale systemen me nu nog bezorgen.

Wat is jouw strategie?
Vecht je, vlucht je of verstar je? Wil je beter leren omgaan met je strategie? Mail me dan naar jolanda@jolandamocking.nl en maak een afspraak voor een gratis telefoongesprek waarin ik je enkele tips geef die je direct kunt toepassen. 

Vind je deze blogs leuk om te lezen? Meld je dan aan via onderstaande link, zodat je zeker weet dat je er geen één meer mist. Je ontvangt dan tevens mijn e-book met drie gratis tips die je gelijk kunt toepassen.
www.jolandamocking.nl