Ik haal mijn coachcliënt Marian op bij mijn appartement Casa Pepito. Daar begint het avontuur al. Ik heb haar voorbereid op wat haar te wachten staat: een hobbelige weg vol hoogtes en afdalingen, zand en keien, en zelfs een riviertje waar we doorheen moeten rijden. De nieuwe plek van mijn paarden is al een uitdaging op zich om te bereiken.
Marian bijt het spits af. Nog nooit eerder heb ik hier een lifecoaching- en healingsessie gegeven. ‘Oh leuk,’ zegt ze, klaar voor wat komen gaat.
Obstakels op de weg
Bij aankomst stappen we uit de inmiddels flink stoffige auto, de warme Andalusische ochtend in. De renovatie van het huis van de paardenverzorgers is nog in volle gang. Overal liggen spullen waar we omheen moeten laveren. Een mooiere metafoor voor deze eerste sessie kan ik nauwelijks bedenken. Zo komt het leven soms naar je toe: eerst een rommelige weg vol obstakels, en pas daarna de plek waar het echte werk begint.
De kudde
We lopen rustig naar de kudde van twaalf paarden. Veulens, jaarlingen, paarden van middelbare leeftijd en oudere paarden. Merries en ruinen door elkaar. Ik leg Marian uit dat veiligheid voor mij altijd op nummer één staat. Mijn ogen zijn gericht op haar én op de kudde.
De paarden eten hooi en schuiven telkens door naar een voller hoopje. Paarden die lager in rang staan, maken rustig plaats en lopen naar het volgende hoopje. Geen gedoe, geen onrust. Iedereen weet waar hij staat.
Zo’n kudde is een les op zich. Er wordt niet geschreeuwd en er wordt niet geduwd zonder reden. Er is duidelijkheid en daardoor ontstaat rust.
Het vertrouwen van Calendula
Ik laat Marian zelf kiezen met welk paard ze contact wil maken. Ze loopt naar de merrie die helemaal links staat: Calendula, een jong paard van anderhalf jaar. Het is prachtig om te zien hoe dit jonge dier haar vertrouwen geeft. Calendula voelt Marians spanning feilloos aan, ook al heeft Marian veel ervaring met paarden.
Dat verbaast me nooit. Paarden zijn prooidieren. Hun overleving hangt af van het lezen van de kleinste signalen: een ingehouden adem, een gespannen schouder, een hart dat sneller klopt. Je kunt een paard niets wijsmaken. Maar een paard oordeelt ook niet. Calendula straalt eigenlijk maar één ding uit: raak me maar aan, dan geef ik je mijn vertrouwen terug.
Naar de granaatappelbomen
Samen met Calendula en Farruco, mijn eigen ruin, lopen we naar een rustig deel van de paddock paradise. Marian loopt voorop met Farruco. Hij let goed op waar zij haar voeten neerzet op het ongelijke terrein. Calendula heeft nog nooit eerder apart met mij gewerkt. Toch volgt ze ons gewillig, alsof ze precies weet dat ze erbij hoort.
Bij de massagetafel neem ik Farruco van Marian over. Zij gaat liggen onder twee granaatappelbomen die voor een heerlijke schaduwplek zorgen.
Twee paarden die zomaar geven
Farruco stemt als eerste af op Marians energie. Hij begint te smakken en te gapen. Wie met paarden werkt, kent het signaal: likken, kauwen en gapen zie je vaak wanneer spanning loslaat, bij het paard én bij de mens die naast hem staat.
Er komt iets in beweging. Calendula staat er rustig bij en observeert. Ik voel haar aardse, warme energie om ons heen. Ik word helemaal blij van dit beeld. Twee paarden die uit zichzelf bij ons staan en iets geven, zonder er iets voor terug te vragen. Geen beloning, geen opdracht. Gewoon aanwezig zijn.
Na een tijdje neem ik het werk van de paarden over. Ze voelen allebei dat hun taak erop zit. Ze zoeken de uitgang van het afgezette stuk op. Farruco komt nog even naar me toe en hinnikt hard. Ik begrijp zijn roep meteen en laat ze gaan. Samen met Calendula loopt hij terug naar de kudde.
Wanneer je werk erop zit
Deze eerste sessie op de nieuwe plek laat me opnieuw zien hoe wijs paarden zijn. Ze weten wanneer ze nodig zijn en wanneer hun werk erop zit. Ze geven wat ze te geven hebben en trekken zich terug zodra de energie weer stroomt. Daar zit ook voor ons mensen een les in. Hoe vaak blijven we hangen in een gesprek, een relatie of een rol, terwijl ons werk er eigenlijk al op zit? Paarden blijven niet om aardig gevonden te worden. Ze komen, ze geven en ze gaan. Juist daardoor voelt hun aanwezigheid zo puur.
De hobbelige weg, de obstakels bij het huis, het jonge paard dat vertrouwen schenkt en de twee paarden die zomaar bij ons komen staan: alles valt deze ochtend op zijn plek. En dat is wat healing doet. Je begint ergens midden in de rommel, je weet nog niet precies waar de weg naartoe leidt, en stap voor stap ontstaat er ruimte voor iets nieuws.
Wil jij dit ook ervaren?
Voel jij dat je toe bent aan meer rust, vertrouwen en verbinding? Bij mijn kudde in Andalusië begeleid ik je in een lifecoaching- en healingsessie. De paarden spiegelen wat er in je leeft en helpen je om weer dichter bij jezelf te komen.
Je kunt een losse sessie boeken of er echt de tijd voor nemen en een week of langer verblijven in Casa Pepito. Dan word je wakker met de rust van Andalusië om je heen, rijd je over de hobbelige weg naar de kudde en geef je jezelf de ruimte om iets in beweging te brengen. Stuur me een bericht als je jouw eigen avontuur wilt beginnen. Ik loop graag een stukje met je mee.
