Wat vind ik het lastig, het voelt als een duivels dilemma. Mijn week is volgepland met massagesessies. En ik vind het heel fijn om mezelf onder te dompelen in het geven van massages. Maar dan hoor ik de weersverwachting met extreem hoge temperaturen: ruim boven de 30 graden.
Hoe ga ik dat doen? vraag ik mezelf af. Hoe houd ik het koel in mijn massagesalon? Het is een fijne ruimte, maar vanaf 12 uur schijnt de zon volop naar binnen door de lichtkoepel in het dak. Krijg ik het met de blower, die ik meestal bij extra warmte gebruik, nu wat koeler? Vooral voor mezelf, want voor mijn klanten (die liggen op de massagetafel) is het minder inspannend dan voor mij.
Toch heb ik nog ijdele hoop, want het is pas zondag; misschien wijzigen de voorspellingen nog. Maar als ik de volgende ochtend op weeronline.nl kijk, worden er nóg hogere temperaturen afgegeven.
Afzeggen of doorgaan?
Wat nu? Afzeggen komt ineens in mij op. Het is immers niet te doen om in deze hitte te masseren. Maar ja… hoe zullen mijn cliënten daarop reageren? Zal er begrip voor zijn? Dan gaat iets waar ze erg naar uitkijken ineens misschien niet door. “Natuurlijk snapt iedereen dat wel hoor” zegt mijn zoon geruststellend wanneer ik het aan hem voorleg. “Masseren is voor jou nu toch niet te doen” voegt hij eraan toe. Als ik een groot doek op het dakraam leg, blijft het misschien koel genoeg. Een gedachte tegen beter weten in.
Een conflict met mezelf
Ik roep vaak dat wij hier in het westen op de wereld altijd maar in hetzelfde tempo doorgaan, weer of geen weer. Of het nu vriest dat het kraakt of dat de mussen van het dak vallen; we houden hetzelfde tempo aan. Hoe dom is dat! En nou loop ik dus zelf tegen mijn eigen overtuiging aan dat je je moet aanpassen aan de omstandigheden. Of minstens meebewegen. Moet ik nu mijn klanten afbellen? Is het asociaal dat ik me er niet overheen zet, doorzet en gewoon ga masseren? Phoe, wat een dilemma. Maar vooral een intern dilemma, een conflict met mezelf.
De afspraken verzetten lukt niet
Mijn agenda voor de week erna zit al vol vanwege de voorbereidingen van de zomerweken van VakantieAnders in Drenthe. Er is dus geen ruimte om te schuiven en de massage-afspraken te verplaatsen. Onderwijl hoor ik dat er een tropenrooster voor scholen wordt ingesteld en van een kennis verneem ik dat een vioolconcert van studenten niet door kon gaan wegens de warmte. En ik? Ik wil mij halsstarrig vasthouden aan mijn afspraken. Ik beweeg vooralsnog niet mee.
Zorg ik daarmee goed voor mezelf?
Wanneer ik even via Whatsapp contact heb met een klant over zijn afspraak, appt hij terug: “Denk ook aan jezelf.” Hij heeft gelijk, dat geeft me ruimte. Ik blader nog een keer door mijn agenda en zoek de echte knelpunten op.
Een tropenrooster biedt de oplossing
Ineens zie ik wel mogelijkheden en kom ik op het idee om ook een tropenrooster te maken. Met alle klanten die het betreft, heb ik via Whatsapp contact over mijn voorstel. En er is alleen maar begrip en medewerking: ‘goed besluit’, ‘verstandig om het aan te passen aan deze warmte’ en ‘fijn dat je deze oplossing hebt gevonden, want ik vind het ook wel erg warm.’
We onderschatten vaak de invloed van hitte
Ik heb me afgevraagd of ik gewoon door moest gaan en realiseerde me daarbij niet dat de warmte ook invloed heeft op concentratie en nauwkeurigheid. Bovendien is masseren fysiek werk. Met het geven van een massage ben ik voortdurend aanwezig bij de ander: afstemmen, subtiele signalen waarnemen, mijn aandacht erbij houden terwijl ik ook hard voor mezelf moet werken om mijn lichaam koel te houden. Dan kan ik dus niet de kwalitatief goede massage geven zoals ik dat wil.
Siësta houden en tempo aanpassen
Nu pas dringt echt tot mij door waarom in warme landen een siësta noodzakelijk is; vroeg in de relatieve koelte beginnen en rusten op het warmste deel van de dag. Wij hebben hier op veel plaatsen airconditioning, kunstlicht en vaste werktijden, wat het idee geeft dat elk moment van de dag even geschikt is om te presteren. En dat is natuurlijk niet zo. Ons lichaam heeft de energie nodig om te doen wat er moet gebeuren, en bij warmte is het belangrijk om op de juiste temperatuur te blijven. Dus je tempo aanpassen.
Aanpassen is geen zwakte
Ik kom tot de conclusie dat aanpassen aan hitte geen teken van zwakte is, maar juist verstandig omgaan met de grenzen van je lichaam en brein. En zo dien je voor jezelf te zorgen. Dus nu ben ik heel blij met het massage-tropenrooster. Wat een mooie les van en voor mezelf.
Heb jij zin om ook een massage te geven en te ontvangen? Kom dan eens meedoen aan een massage-workshopdag om te ervaren en te ontdekken wat dat met je doet.
