Je begon zo voortvarend. De eerste hoofdstukken vlogen uit je vingers, de personages dansten door je hoofd en je wist het zeker: dit verhaal móét verteld worden. Maar nu? Nu staar je naar je scherm en voelt elke zin als het trekken aan een dood paard. Herkenbaar? Welkom in de beruchte ‘midden-dip’.
De blinde vlek van de auteur
Het overkomt de beste schrijvers. Je bent zo diep in je eigen verhaal gedoken dat je het overzicht volledig bent kwijtgeraakt. Je begint te twijfelen aan alles. Is die dialoog in hoofdstuk 4 wel geloofwaardig? Moet ik die ene anekdote niet schrappen? Voor je het weet, ben je urenlang hoofdstukken aan het verschuiven, alinea’s aan het herschrijven die eigenlijk al goed waren, of nog erger: je overweegt om het hele manuscipt in de hoek te smijten.
Het is een eenzaam proces, dat schrijven. En precies daar gaat het vaak mis. Je bent je eigen redacteur, criticus en cheerleader tegelijk geworden. En die criticus? Die schreeuwt momenteel het hardst.
Waarom je nu niet moet stoppen
De verleiding is groot om opnieuw te beginnen. Als ik de structuur nu helemaal omgooi, dan komt de flow wel weer terug, denk je dan. Maar vaak is dat een vluchtstrook. Het probleem is meestal niet je verhaal, maar je blinde vlek. Je zit er te dicht bovenop. Je ziet de spelfouten niet meer, maar je ziet ook de schoonheid en de potentie van je eigen werk niet meer.
Het weggooien van je manuscript is niet de oplossing. Wat je nodig hebt, is een frisse blik. Iemand die buiten jouw bubbel staat en zegt: “Kijk eens, hier laat je de draad vallen, maar dáár zit de goudmijn.”
De kracht van een professioneel klankbord
Als schrijfcoach zie ik dit wekelijks. Auteurs die murw en vermoeid zijn en tegen mij zeggen: “Marije, ik vind er niks meer aan, mijn boek gaat er niet komen.” Mijn hart maakt dan een sprongetje, want ik weet: we zijn er bijna. We moeten alleen even door die mist heen. Samen kijken we naar de structuur. Klopt de opbouw nog? Waar verlies je de lezer?
Vaak zijn een paar strategische aanpassingen genoeg om de lol weer terug te krijgen. Het gaat erom dat je weer grip krijgt op je eigen verhaal, zodat je niet meer verzuipt in de details, maar weer kunt sturen op het einddoel.
Je bent al zo ver gekomen
Het zou eeuwig zonde zijn als jouw waardevolle boodschap of dat prachtige verhaal nooit de wereld bereikt, simpelweg omdat je op 60% van de weg bent gestrand. Je bent al zo ver gekomen! Die dip is geen teken dat je boek slecht is; het is een teken dat je een professional bent die een volgende stap moet zetten. Gun jezelf die support. Je hoeft het wiel niet alleen uit te vinden en je hoeft zeker niet alleen in die diepe kuil te blijven zitten.
Wil jij de regie over je manuscript terugkrijgen?
- Loop je vast in de structuur of ben je het overzicht kwijt? Laten we samen kijken waar de knoop zit tijdens een traject voor Schrijfcoaching.
- Ben je al iets verder en wil je dat ik met een scherpe, redactionele blik naar je tekst kijk om te zien waar het schuurt? Kijk dan bij Redigeren manuscript.
Blijf je niet blindstaren op je manuscript. Laten we die blinde vlekken samen wegpoetsen, zodat je weer met plezier aan je boek gaat werken en lol krijgt in het hele proces.
