De ultieme niks-vakantiedag

Waar het ‘s ochtends nog stil is, de zon voorzichtig het zand opwarmt en de eerste café con leche me vrolijk tegemoet glundert – dit is het decor voor een ultieme niks-vakantiedag. Ik kijk van een afstandje hoe grote Spaanse families hun strandplekje voor de dag klaarmaken: er worden partytenten, klaptafeltjes, koelboxen, plastic stoelen en een paar abuelos (oma’s en opa’s) geïnstalleerd voor de dag. Ze bouwen in alle rust een soort zomer-dagkamp waar je u tegen zegt. Vaders voetballen met kinderen, moeders smeren zonnebrand op protesterende peuters, pubers hangen een beetje met elkaar rond en opa en oma beschouwen (al dan niet tevreden) vanuit hun stoeltjes in de schaduw het familie-tafereel. 

En ik? Ik beweeg niet. Ik kijk. Adem. Glimlach. En dan duik ik onder mijn parasol, op mijn strandbedje en in mijn boek. Lezen, pagina na pagina, zonder onderbreking. Geen appjes. Geen nieuws. Geen stemmetje dat zegt: ‘Moet je niet iets nuttigs doen?’ Want nee. Ik hoef niks. Ik bén er al.

Een ultieme niks-dag aan het strand
Als ik vakantie heb, wil ik het liefst één ding: niets. Daarmee bedoel ik vooral een hele dag niets aan mijn hoofd of niets in mijn hoofd dat moet gebeuren, geregeld, gedaan of opgelost moet worden. En dat ‘niets’ wil ik dan het liefst de hele dag volhouden. Mijn ultieme niks-dag speelt zich af aan de Spaanse kust. Zoals je weet woon en werk ik in Spanje, dus het strand is vlakbij, maar ja, ik heb uiteraard geen permanente vakantie hier. Dus pak ik regelmatig een vakantiedag aan het strand. Met lieve vriendinnen, met mijn lief, of met mijn kids als ze hier zijn. Heerlijk.

De dag kabbelt lekker voorbij
Het enige probleem van zo’n dag is ‘wat of waar zal ik straks gaan lunchen?’ Een probleem dat zich miraculeus als vanzelf oplost als ik in de middag aanschuif bij een chiringuito, zo’n typisch Spaans strandtentje. Denk bijvoorbeeld aan: gegrilde sardientjes, knapperig brood, een kleurige verse salade en een kannetje sprankelende sangría. Uiteraard met de voetjes in het zand, fijn gezelschap en een goed gesprek zonder haast. Of juist een gesprek dat helemaal nergens over gaat.

Een loom en leeg hoofd
Na de lunch een plons in het koele water, een meditatief half uurtje staren over de zee en de siësta. De luikjes gaan dicht en terwijl de strandgeluiden steeds meer op de achtergrond verdwijnen, doezel ik lekker weg. Een powernapje onder de parasol. Voordat ik het weet is de dag voorbij, de zon staat laag, het zand kleeft aan mijn benen en mijn hoofd is helemaal loom en leeg. Alsof ik een kast heb uitgemest en er meer ademruimte is.

Wat is jouw ultieme niks-vakantiedag?
Ik hoor regelmatig om me heen dat sommige vrouwen moeite hebben om een hele dag niks te doen. Een uurtje is soms al lastig. ‘Een hele dag strand? Niks voor mij, ik word na een tijdje onrustig. Ik moet iets gaan doen.’  Herken jij dat ook? Voor mij is dat juist anders. Daarom ga ik naar mijn ultieme niks-plek. Ik word namelijk onrustig als ik een dagje vrij heb en thuis blijf. Dan is er altijd wel een was of een klusje. Maar aan het strand is er niks en hoef ik niks.

Het echte niks-doen
Ik ben stiekem heel benieuwd hoe jij dat doet. Een hele vakantiedag echt niks doen. Hoofd uit en alleen maar zijn en genieten. Wat doe jij dan? Niet een beetje niets, zoals ‘ik ga vanochtend uitslapen, een boek lezen en ondertussen kan ik mooi even de was opvouwen en een paar mailtjes wegwerken.’ Nee, het echte werk. Niks met een hoofdletter N. Zonder lijstjes, zonder plannen, zonder mailtjes of appjes. En ja, dat is nog best een opgave als je normaal gesproken altijd wel íets aan het regelen bent.

Dat hoofd blijft ‘aan’
Zelfs tijdens de vakantie zorg je dat er genoeg in de koelkast staat, dat je wasje gedraaid is, dat je lunch geregeld is, dat je het dagtripje voor morgen uitgezocht en gepland hebt en dat je iedereen op tijd de deur uit hebt. Je kent het vast wel. Sommigen van ons staan tijdens de vakantie ook nog te veel in de startblokken om van alles te fiksen. En het hoofd blijft ‘aan’! Hoe ziet jouw niks-doen-dag eruit? Laat je je telefoon thuis en pak jij een dag sauna? Of klap je de laptop dicht en ga je een dag wandelen? Laat je de was in de wasmand liggen en ga je lekker schrijven, schilderen, tekenen, knutselen of duik je de hele dag in een mooi boek? Wat is jouw ultieme niks-vakantiedag? 

Even de batterij duurzaam opladen
Het echte niks-doen wordt helaas te vaak nog zwaar ondergewaardeerd. Dat hebben we niet geleerd. Je innerlijke stemmetje vindt nog te vaak dat je nuttig moet zijn, de boel op orde moet hebben en dat je wel iets moet doen. Dat is allemaal heel fraai, maar ook jouw batterij moet soms echt duurzaam opgeladen worden. Echt vertragen om weer te kunnen versnellen, om weer energie te krijgen, om nieuwe ideeën op te kunnen doen. Misschien zelfs om weer op koers te komen. Wat denk je ervan om jezelf een hele week aan de oplader te gunnen? Ook dat kan! De Op koers-week misschien?