Is het je ook opgevallen dat we collectief snakken naar zachtheid? Op social media struikel je over de selfcare-tips, me-time-rituelen en inspirerende ochtendroutines. En ja, ik schrijf er zelf ook over. Niet omdat ik het allemaal perfect doe, maar omdat ik inmiddels wéét hoe broodnodig het is. Want laten we eerlijk zijn: hoe doe je dat eigenlijk, zachter leven? Als je drie kinderen hebt, een bedrijf runt, deadlines te halen hebt en ondertussen ook gewoon een fijn mens wilt zijn? Hoe leg je aan een klant uit dat je even offline bent? Hoe vertel je je hoofd dat een uur in stilte zitten óók werk is? En hoe verkoop je het aan jezelf, dat je vandaag even níét hoeft te presteren?
Het verlangen onder de onrust
We klikken die posts niet voor niets aan. We bewaren ze, sturen ze door, dromen even mee. Omdat er onder al die tips en routines een verlangen zit. Niet alleen naar rust, maar naar een leven dat minder streng is. Minder eisend. Naar een dag die niet van minuut tot minuut is volgepland, maar ruimte biedt om adem te halen.
Een leven waarin je niet altijd scherp hoeft te zijn, waarin je niet voortdurend bereikbaar of nodig bent. Maar waarin je soms gewoon even uit mag. Even helemaal niets hoeft. Geen prikkels, geen takenlijstjes, geen gesprekken. Alleen jij, een beetje stilte en misschien een trui die zacht aanvoelt.
Dat verlangen ken ik. En ik weet inmiddels: het gaat niet over groots veranderen, maar over iets anders toelaten. Iets lichters. Iets milders. En precies dat, dát maakt het verschil.
Misschien herinner je je mijn oude vraag nog: Mag het wat zachter?
Het antwoord is nog steeds ja. Maar inmiddels weet ik: zachtheid is geen plek om te blijven hangen. Het is een beginpunt. Een manier om jezelf op te laden. Zodat je daarna helder, liefdevol en krachtig kunt bewegen. Niet minder zichtbaar, maar juist meer echt.
Zoals ik ook zie in mijn werk met kleurpsychologie: zachtheid opent iets in mensen. Dat is ook precies wat we doen binnen de kleuropleiding: ontdekken hoe kleur je gedrag, keuzes en energie beïnvloedt — zodat je van daaruit een andere beweging kunt maken. Neem nu roze…
Ik ben roze
Zachtroze, de vrouwelijke schoonheid zelve. Vanaf mijn hemelhoge roze wolkje laat ik me aan je zien. En hoewel ik bescheiden, gevoelig en ingetogen ben, vertel ik je graag over mijn charmante kant. Ik inspireer het allerliefste de wereld met enkel zoets en goeds. Ik laat je mooie, dromerige reizen maken en fluister je toe dat jij de allerbeste bent, terwijl ik je aankijk met mijn roze bril en je een blik gun in de smeltende, tedere kwaliteit van roze.
Rozenblaadjes liggen op mijn pad. Met liefde stel ik mijn grote hart open. Er is genoeg ruimte voor iedereen. Goedhartig als geen ander vertel ik verhalen, sprookjes en troostende zinnen over hoe prachtig het leven van liefde is. Mijn kracht zit in mijn kwetsbaarheid, die durf ik je te laten zien — en jij mij ook.
Maar ik ben ook het meisje-meisje onder de kleuren. Beminnelijk en betoverend wind ik je moeiteloos om mijn vinger, soms tot het onhandige af. Dan maak ik mezelf klein, afhankelijk, alsof ik zonder jou niets kan. Dat is het moment waarop ik mijn eigen zoetheid slik als waarheid en vergeet wie ik ben.
Ik ben roze. De liefste, de delicaatste en de meest verfijnde verfijning. Zoeter kunnen we het niet maken.
Mijn ochtend begint met zachtheid
Toen ik besloot dat het anders mocht, begon ik niet met een groots ochtendprogramma of een strak selfcare-plan. Ik begon met drie minuten stilte. En zelfs dat vond ik lastig. Mijn hoofd zat vol, mijn to-dolijst was langer dan mijn ademhaling. Maar ik bleef erbij. Drie minuten werden er vijf. En inmiddels is het een halfuur per dag waarin ik echt even land. Ik word wakker, ik ga zitten, ik luister naar de vogels. En dan, pas dan, zet ik koffie. Mijn dag begint in zachtheid, in rust en ruimte voor mezelf. En ik gebruik mijn planner en masterclass zelf ook.
Zachtheid is geen luxe
En nee, het leven is niet altijd zacht. Er zijn dagen waarop alles schuurt. Waarop de agenda weer volloopt en de stemmen van buiten harder klinken dan die vanbinnen. Op die dagen kies ik bewust voor roze. Dan trek ik mijn zacht roze trui aan, zet bloemen op tafel en herinner ik mezelf aan wat kleurpsychologie mij leert over zachtheid — en aan mijn eigen ritme. En ja het gaat over de kleur aantrekken, maar zeker ook over je gedrag. Want zachtheid is geen luxe. Het is een keuze. Iets wat je jezelf steeds opnieuw mag gunnen, ook als de dag al vol lijkt. Juíst dan. Up to you! Je hebt een keuze.
Van hard werken naar goed zorgen
Wat ik heb geleerd, is dat zorgen voor jezelf niet begint bij perfecte routines, maar bij één besluit: dat je jezelf belangrijk genoeg vindt om iets aan het begin van je dag voorop te zetten. Niet het werk, niet de kinderen, niet je inbox. Maar jij.
Als ik zo mijn dag begin, merk ik het verschil in alles. Mijn gesprekken verlopen soepeler. Mijn creativiteit stroomt meer. En ik ben gezelliger voor mezelf én voor de mensen om me heen. Dat is de magie van roze. Niet het lieve, perfecte plaatje. Maar de herinnering dat jij er al bent. Helemaal. En dat je niet méér hoeft te doen om waardig te zijn. Je hoeft alleen te kiezen voor iets zachter, iets liever, iets meer van jou.
Wil jij ook je leven een roze start geven?
Kijk dan eens bij Roze | Bloeien met het boek: Kleuren van Geluk in de Rode BH Club.
