Het is Goede Vrijdag vroeg. Het is stil in huis, ik hoor alleen het gebrom van de koelkast. Van buiten komt het gekukeleku van ons haantje, dat afgewisseld wordt met het gekraai van de buurhaan. Ik trek mijn laarzen aan en loop met twee van onze katjes naar buiten. In de schuur check ik het voer en water van de kippen, doe dan buiten het kippenhok open en loop naar het hek dat het weiland ernaast begrenst. Er vliegt een vogel naar de top van een boom, ik kan niet zien welke soort het is. Gisteren hoorde ik kraanvogels op dit veld, dat klinkt heel luid en grappig, net als tetterende olifanten. Vandaag zijn ze er niet.
De zon schijnt, heerlijk. Het is windstil, zoals vaak in onze vallei. Na een dag flinke regen en kou wordt het vandaag zalig warm. Het valt me op dat de omgeving er steeds vriendelijker uit gaat zien, met groen gras en uitlopende bomen. Als de winter verdwijnt in ons stukje Noorwegen ziet het landschap er heel dor en geel uit en het is fijn om nu overal tekens van de lente te zien. Ik geniet van de warmte van de zon en de stilte om mij heen.
Een chicken-stand-off
Ineens hoor ik onze twee kippen tokken; ze staan bovenaan het kippentrappetje, omdat onderaan Gin op een steen is gaan zitten. Gin is een van onze katten. Ondanks dat de kippen véél groter zijn, zijn ze nog steeds bang voor de poezen. Een chicken-stand-off. Even later besluit Gin achter zijn broertje aan te gaan en lopen de kippen vlot het trappetje af, gevolgd door de haan. Die scharrelen de hele dag door onze veldjes, blij dat ze naar buiten kunnen na de periode met veel sneeuw.
Indiase gasten
We hebben gasten in ons vakantiehuisje; die zijn gisteren heel laat aangekomen. Vier Indiase mensen die in Europa wonen. Gisterennacht heb ik ze de badkamer laten zien in ons huis, omdat ze daar gebruik van mogen maken. Tot mijn verbazing trok een van de gasten ook de deur naar onze slaapkamer open. Ik denk dat hij niet snapte dat dit voor privégebruik is. Ik was een beetje van mijn apropos en het werkte op mijn lachspieren, omdat ik dat zelf nooit zou doen in een vreemd huis.
De officiële route via de voordeur
De gasten komen nu in de ochtend één voor één gebruik maken van onze badkamer. Daarvoor is de bedoeling dat ze om het huis heenlopen naar de voordeur, want daarnaast zit de badkamer. Maar als ik zit te typen in de woonkamer zie ik een grote man op zijn slippers en met zijn badspullen in de hand het trappetje naar onze veranda oplopen. Ik moet lachen en zeg tegen mijn lief: “oké, er komt even iemand binnen.” Dit hebben we nog niet eerder meegemaakt. Misschien weet hij de route naar de badkamer niet meer, omdat ze gisteren in het donker aankwamen. Ik doe de deur naar onze woonkamer open en hij begint een gesprekje over onze huisdieren. Ik loods hem naar de badkamer en leg hem uit dat de officiële route via de voordeur gaat. Maar even later komt hij toch weer onze woonkamer in. Of hij wat aluminiumfolie kan krijgen? Als hij dan aanstalten maakt om door de woonkamer te lopen naar de veranda, vraag ik hem om toch maar door de voordeur te gaan.
Gaat dit over grenzen?
Mijn lief en ik moeten allebei weer lachen om de gekkigheid en we hebben een gesprekje over grenzen. Ik denk dat als je in een land als India bent opgegroeid (wat ik niet zeker weet over deze man), dat je gewend bent aan ruimtes delen omdat je daar wellicht weinig personal space hebt. Hij merkt terecht op dat dat slechts voor één van de vier mensen zou gelden. De andere drie liepen gewoon om het huis heen.
Mijn privéruimte beschermen
Terwijl ik dit zit te typen, realiseer me dat ik dit zelf gecreëerd heb. Niet letterlijk en niet bewust, maar met mijn focus van de laatste tijd. Waar ik van binnen aandacht aan heb gegeven, komt in mijn leven, in mijn realiteit. Ik vraag me af hoe ik dit heb gecreëerd. Waar ben ik mee bezig geweest ten aanzien van grenzen? Het is voor het eerst sinds maanden dat we weer gasten hebben en ik was de laatste tijd aan het denken aan hoe ik onze badkamer weer geschikt voor gasten moest maken. Met onze persoonlijke spullen netjes opgeborgen. Maar wat als gasten gebruik zouden maken van onze zeep en shampoo? Ik had bedacht dat ik die grote shampoofles misschien ook maar op moest bergen of er een stickertje ‘privé’ op kon doen. Maar vorig jaar had ik daar geen last van, en ik ging ervanuit dat gasten zelf die grens ook wel zouden voelen. En zo niet, dan jammer. Deze maand had ik een beetje last van het gevoel dat ik mijn privéruimte moest beschermen. En ik denk dat dat deze gebeurtenissen in gang heeft gezet.
Heb je zin in een week Noorwegen?
We wonen sinds twee jaar in Noorwegen en hebben een leuk gastenverblijf waar je een relaxte week kan boeken, met of zonder een cursus creatie. Heb je zin in een week Noorwegen, met rust en ruimte, bergen om je heen en een Nederlandstalige gastvrouw die je de omgeving kan laten zien? Of wil je in zo’n week leren bewust te creëren wat je wilt? Je bent welkom! Kijk op https://www.bastcoaching.nl/retraite-in-noorwegen/. Heb je vragen? Mail of bel me gerust.
