“Hoe komt het dat ik me steeds voeg aan de ander? Dat ik het niet op tijd kan bijsturen? Dat ik mijn grenzen niet kan aangeven en mezelf eigenlijk steeds dieper ingraaf totdat ik bijna verdrink? Hoe kan ik voorkomen dat ik op tijd in een relatie zie dat ik mezelf aan het verliezen ben?” Een aantal weken geleden was Janny bij me voor een coachsessie. Janny is dan op vakantie in de buurt van Málaga en ze heeft een live coaching bij me geboekt.
Ergens was ze zichzelf kwijtgeraakt
Een jaar geleden is haar relatie stuk gelopen, een relatie met een man voor wie ze alles had opgegeven. Haar huis, haar eigen ruimte, haar eigen tijd. Ze zorgde voor zijn kinderen en voor de lieve vrede in het nieuwe samengestelde gezin. Ergens was ze zichzelf kwijtgeraakt. En dit had ze in een eerdere relatie ook al meegemaakt.
Maandthema: Verlangen
Deze maand vertel ik meer over verlangen, één van de drie kernthema’s die wat mij betreft de pijlers zijn van voluit kunnen en durven leven. Verlangen is een hartenergie die de basis vormt voor alles waar je energie van krijgt en blij van wordt. Het maakt dat je kunt dromen en het geeft richting aan wat voor jou écht belangrijk en waardevol is.
Wat kun je met je verlangen? Hoe herken je het? Hoe erken je het? En welke woorden, beelden of kleuren kun je eraan geven? Hoe kan je het onderzoeken en concretiseren? Zodat jouw verlangen kan gaan bloeien en tot leven komt in een energie, intentie of richting die jouw kompas wordt.
Ze wil meer inzicht hebben
Het afgelopen jaar is Janny sterker geworden; ze heeft gerouwd, gepuzzeld, gereflecteerd. Ze heeft weer een eigen plek gevonden en ze geniet van haar ruimte en haar vrijheid, van de mooie nieuwe verbindingen die ze maakt met vrienden en haar buren. Dus eigenlijk gaat het heel goed met haar. En toch, ze zou graag meer inzicht hebben waarom ze zichzelf steeds weggeeft in een relatie, waardoor ze nu al twee keer zichzelf helemaal verloren is. Ik heb uiteraard geen idee, maar ik puzzel graag met haar mee.
Vanuit welk verlangen?
We praten en filosoferen, we puzzelen en onderzoeken. Ik stel vragen en Janny is waanzinnig nieuwsgierig naar zichzelf. Ze wil ontdekken, groeien en leren. Geweldig! Wat is ze open en warm. Ik merk dat Janny niet kan benoemen waar ze naar verlangt in een relatie. Het is duidelijk dat ze heel veel geeft en opgeeft in een relatie, maar vanuit welk verlangen? Is het het verlangen om gezien te worden, om gewaardeerd te worden, om zich veilig te voelen? Wat is het? Ze weet het niet.
Het is een oud patroon
Totdat ik haar vraag naar haar gezin van herkomst. Hoe was het vroeger thuis? Wat leerde je als kind en wat deed je? Ze vertelt hoe ze als kind eigenlijk al zichzelf weggaf. Als oudste dochter voelde ze zich verantwoordelijk voor een soort rust en evenwicht in het gezin. Daar werd niet over emotie, gevoel of verlangen gesproken, maar daar werd wel gedaan wat er van je verwacht werd. Vader werkte hard om het gezin te onderhouden en moeder organiseerde het thuisfront en regelde alles dat moest gebeuren. Op zich een heel efficiënt systeem. Het systeem van ‘niet lullen maar poetsen’. En het systeem van ‘we hangen onze vuile was niet buiten’. Dus als kind al was haar verlangen ondergeschikt aan hoe het hoort en hoe het gaat.
Geven is wat ze automatisch doet
Janny groeide op als een verantwoordelijke, sterkte, verbindende vrouw, die daarnaast ook haar eigen ruimte nodig heeft, om op te laden en om zich vrij te voelen. En vooral ook een vrouw die heel veel liefde, warmte, verbinding en plezier kan delen. Een vrouw die heel veel kan geven en die daarvoor niets terug vraagt. Het geven, het fiksen voor anderen geeft haar een goed gevoel. Het is iets dat ze automatisch doet, zonder zich af te vragen waarom. Dat is wat ze kent. Iets terugverlangen staat niet in haar woordenboek.
Ik zie een puzzelstukje!
Ik ga ‘aan’, ik zie een puzzelstukje, want daar is waar het in een (liefdes)relatie ingewikkeld wordt. “Elke relatie (behalve die tussen ouder en kind) vraagt om balans in geven en ontvangen” vertel ik haar. Ze kijkt me met vragende ogen aan. “Dat ontvangen vind ik lastig” zegt ze. “Als iemand iets voor me doet, mij iets geeft of me een compliment geeft, dan voelt het alsof ik de ander iets verschuldigd ben. Ik kan het maar heel moeilijk ontvangen. En als ik niet geef wat de ander nodig heeft, ben ik bang om afgewezen te worden. Als ik een weekend alleen wilde zijn, en mijn partner vond dat niet fijn, deed ik dat maar niet. Ik wilde niet afgewezen worden.”
Zelf ontvangen? Dat is onbekend terrein
We duiken samen wat verder in dit thema, haar hartverlangen. Waar verlangt Janny eigenlijk écht naar? Wat gunt ze zichzelf? Ze kan er nog niet bij omdat ze dat niet makkelijk kan voelen of benoemen. Ze is een kei in het nemen van beslissingen, in het voelen wat anderen nodig hebben, in het weggeven van alle liefde, zorg en aandacht die ze heeft, maar zelf ontvangen? Dat gaat niet lekker. Het weten wat ze zou willen ontvangen, wat ze zichzelf zou gunnen, is ook een onontgonnen terrein.
We gaan een stap verder
Ik help Janny om te ontspannen, om haar systeem tot rust te krijgen met evenredige ademhaling en door het toepassen van de mBIT coachtechnieken, contact te maken met haar hartsverlangen. Ineens krijgt ze het warm, de energie raast door haar lijf, er prikken tranen in haar ogen en dan zegt ze: “Mijn hart gaat open naar mezelf, ik ben iemand om lief te hebben. Ik mag liefde en aandacht ontvangen, want ik ben het waard. Ik mag het ook aan mezelf geven.”
Een nieuw besef
Ineens ontspant ze en komt er een golf van rust en vertrouwen door haar lijf. Een moment waarop ik voel dat er een heel nieuw besef is gekomen. Ik krijg kippenvel over mijn hele lijf, ik blijf bij het moment. “Het is net alsof er een ander oranje-rood licht door me heen stroomt. Een energie van rust en vertrouwen, mijn hart mag weer open, voor mezelf. Mijn hoofd heeft hard genoeg gewerkt om alles te kunnen fiksen en regelen voor anderen, mijn ex-partners, hun kinderen. En dat allemaal ten koste van mezelf, omdat ik niets terug wilde of terug kon ontvangen.”
Onderzoek je hartsverlangen
We zijn beiden ontroerd door dit inzicht en ik geef Janny de tip om de komende tijd aandacht te besteden aan haar eigen verlangen. En niet die van anderen. Dus om veel meer van binnen naar buiten te leven, in plaats van andersom. Ze kan dat doen door bijvoorbeeld op momenten van zelfreflectie en twijfel niet aan zichzelf te vragen ‘wat kan ik doen, hoe kan ik dit oplossen voor de ander’, maar vooral om te zichzelf af te vragen: ‘Wat is in deze situatie écht belangrijk voor mij? Waar verlang ik ten diepste écht naar? Waar wil ik met écht mee verbinden?’
Want tja, hoe kun je je verbinden in een intieme, voedende, steunende en gelijkwaardige relatie aan een ander als je niet verbonden bent met jezelf en niet kunt ontvangen waar je ten diepste écht naar verlangt?
Wil jij ook een stap verder?
Misschien is er iets dat jij verder wilt onderzoeken, zodat je weer verder kunt? Ik help je daar graag bij. Als jij in de buurt van Málaga op vakantie bent, kunnen we natuurlijk samen live aan de slag. Online kan trouwens ook, om weer een stapje verder te komen. Je bent van harte welkom.
RichtingJEzelf
Wil jij zelf nu al aan de slag, kijk dan eens naar mijn email-coachprogramma RichtingJEzelf. Want je kunt wel degelijk stap voor stap groeien naar meer ruimte, energie en aandacht voor jezelf.
