Een wandeling in ’t Gooi van 15 km, beschreven in de wandelgids ‘Op schoolreisje’. In deze gids staat veel onderwijs-historische informatie waardoor de wandeling nog interessanter wordt. De wandeling begint bij het station en na even gelopen te hebben, kom ik op het Melkpad uit en dan zie ik ineens in de verte het Raadhuis uit 1931. Dit is het hoogtepunt uit het werk van Dudok. Hij werd in 1915 directeur Publieke Werken en in 1928 architect voor de gemeente Hilversum.
Dudok ontwierp zeventien scholen en werd geïnspireerd door de Engelse openluchtschool-beweging en een ontwerp van de Duitse onderwijsvernieuwer Fröbel. Zo bouwde hij een veranda voor kleuters: een overgangsgebied tussen binnen en buiten, dat ook als extra ruimte, op iets meer afstand van de leerkracht, functioneert. Het zou de zelfstandigheid stimuleren. Zijn visie was: “Het hele gebouw dient een les te zijn in goedheid en verstandigheid, zo mogelijk een aangename les.”
Weinig kleur
Ik loop verder en zie nog meer scholen. Het zijn grote, hoekige gebouwen. Hoewel hij veel kleur, licht en lage ramen in de gebouwen wilde hebben, komen ze op mij over als kindonvriendelijk. Er is weinig kleur te zien, althans aan de buitenkant. Wel zijn er grote speelplaatsen en ik neem aan dat het binnen gezelliger is.
Een van de vroegste ontwerpen
Dan zie ik de dr. H. Bavinckschool. Deze is gebouwd in 1921-1922. Het is een van de vroegste ontwerpen met de voor hem kenmerkende stijl van in bakstenen opgetrokken blokken, gematigd expressionistische details, diepliggende kozijnen en een markante schoorsteen.
De meest beroemde school van Dudok
De meest beroemde school van Dudok is de eerste Fabritiusschool. Het is een school met een rieten dak en het werd gebouwd in 1926. De school was bedoeld voor kinderen uit de gegoede milieus. De kleuterschool ernaast was voor de arme kinderen. Nu is het gebouw bij de Fabritius getrokken.
Heerlijk het bos in
Na een flink aantal scholen gezien te hebben, ben ik blij als ik het bos inloop en vandaar de Zuiderheide op. Bruin, grauw, motregen en toch ben ik blij om hier te zijn. De ruimte doet me goed na al die straten met huizen en scholen. Er lopen een paar verdwaalde wandelaars en ik zie enkele fietsers, die diep weggestopt in hun jassen vanwege de motregen, snel doorfietsen.
Theehuis ’t Bluk
Dan zie ik ineens Theehuis ’t Bluk. Zal het open zijn? Ik heb inmiddels wel zin in iets warms, want mijn thuis gesmeerde boterhammen opeten in de regen is ook niet echt aantrekkelijk. Gelukkig, ze zijn zeven dagen per week open. Als ik binnenkom beslaat mijn bril van de warmte. Ik bestel een cappuccino en bestudeer de wandelkaart om te kijken hoe ver het nog is. Stoppen kan hier niet, want het ov is nog een flink stuk lopen hiervandaan. Als ik een beetje opgewarmd ben, besluit ik verder te gaan.
Maria Montessori
Nadat ik de A1 ben overgestoken, kom ik in Laren. Hier heeft Maria Montessori gewoond. Zij was een van de meest populaire onderwijsvernieuwers van ons land. Centraal in haar methode stond de psychologische benadering van de ‘eigen aard van het kind’. Een sleutelbegrip in de kindgerichte hervormingsbeweging die na 1900 opkwam. De eerste Montessorischool in Nederland werd in 1927 gebouwd en ze richtte een opleidingscentrum op aan de Naarderweg. Ze overleed in 1952 en werd begraven in Noordwijk.
Niet mooi, wel interessant
Dan nog een kleine twee kilometer en ik sta op de Brink in Laren. Hier kan ik de bus naar Hilversum nemen. Ik heb veel gezien en door de extra informatie bij de wandeling ook weer het een en ander geleerd. Maar het mag de volgende keer wel wat beter weer zijn. Ik vond deze wandeling niet echt mooi, maar wel interessant. Het had ook gewoon te maken met het miezerige weer; heel veel motregen en een grauwe lucht. Daarentegen vind ik het altijd fijn om op de heide te lopen, al is het alleen maar om de ruimte om me heen. Zou ik bij mooi weer anders kijken naar die vierkante, blokkerige Dudok-gebouwen?
